Ήταν κάποτε ένας περιφερόμενος μουσικός θίασος. Ένα φολκλορικό συγκρότημα που τραγουδούσε μπαλάντες των ορέων, λαϊκά τραγούδια του τόπου μας.
Ήταν έμπειροι και ικανοί μουσικοί, ο κόσμος πίστευε πως θα πάνε μπροστά, αλλά η πολιτική τους αναξιοπιστία οδήγησε τελικά στον ξεπεσμό τους.
Τον εξηγεί, αυτόν τον διαχρονικό ξεπεσμό (και πόσες φορές δεν τον έχουμε γευτεί και στον τόπο μας, μωρέ!), ο αείμνηστος Αμερικανός τραγουδοποιός, Τζόνι Κας. Πρόκειται για μια χιουμοριστική κριτική εκείνων των μουσικών που επιμένουν να βάζουν τις πολιτικές τους απόψεις μες τα τραγούδια τους.
Μεταφέρονται από πόλη σε πόλη, χωριό σε χωριό, με το μικρό τους φορτηγάκι. Τέσσερεις όλοι κι όλοι. Κι όπως θα δείτε (ή και θα ακούσετε ελπίζω), ο καλύτερος απ’ όλους ήταν εκείνος που καθόταν πίσω.
Λοιπόν:
Εκείνος στα δεξιά ήταν στα αριστερά
Και εκείνος στη μέση ήταν στα δεξιά.
Και εκείνος στα αριστερά ήταν στη μέση
Και ο τύπος από πίσω ήταν Μεθοδιστής!
Αυτό το μουσικό συνονθύλευμα περιόδευσε σε όλη τη χώρα, τραγουδώντας παραδοσιακές μπαλάντες και τα λαϊκά τραγούδια του τόπου μας.
Singing the traditional ballads
Έπαιζαν με μεγάλη δεξιοτεχνία και σύντομα μαθεύτηκε ότι εξέφραζαν και την οργή του απλού κόσμου. Με αποτέλεσμα, όπου πήγαιναν, πολιτική αντιπαλότητα επικράτησε στις σκηνές που τραγουδούσαν.
Λοιπόν:
Εκείνος στα δεξιά ήταν στα αριστερά
Και εκείνος στη μέση ήταν στα δεξιά.
Και εκείνος στα αριστερά ήταν στη μέση
Και ο τύπος από πίσω έκαψε την άδεια οδήγησής του!
Η κουρτίνα ανέβηκε, σιωπή απλώθηκε στο πλήθος καθώς χιλιάδες συγκεντρώθηκαν για να ακούσουν τα λαϊκά τραγούδια του τόπου μας.
Την πολιτική τους όμως την έπαιρναν πολύ σοβαρά. Και εκείνο το βράδυ στην αίθουσα συναυλιών, καθώς ο κόσμος παρακολουθούσε μέσα σε ντελίριο, κέρασαν όλους τους θαμώνες.
Λοιπόν:
Εκείνος στα δεξιά ήταν κάτω-κάτω
Κι εκείνος στην μέση ήταν στην κορυφή
Και εκείνος στα αριστερά έσπασε το χέρι του
Και ο τύπος στο πίσω μέρος, είπε «Ώ, γαμώτο»!
Τώρα, αυτό πρέπει να μας γίνει μάθημα: Αν σκοπεύεις να φτιάξεις κάποτε λαϊκό συγκρότημα, μην μπλέκεις ποτέ την πολιτική με τα λαϊκά τραγούδια του τόπου μας.
Δούλευε μόνο με αρμονία και αφοσίωση. Παίξε καλά το μπάντζο σου και αν έχεις πολιτικές δεσμεύσεις κράτησέ τες για τον εαυτό σου.
Τώρα:
Εκείνος στα αριστερά δουλεύει σε τράπεζα.
Και εκείνος στη μέση οδηγεί φορτηγό. Εκείνος στα δεξιά έγινε ολονύχτιος DJ κι ο τύπος στο πίσω κάθισμα μόλις κλήθηκε στον στρατό!
Συνθέτης-Στιχουργός: Jack Cleme
Τραγούδι: Jonnie Cash
ΕΔΩ, στο δικό μου φαρ-ουέστ, το Ηρώδειο εκδίδεται για να μαζέψει χρήμα για το επόμενο Φεστιβάλ. Και στον δρόμο προς τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές (πρώτος γύρος, αυτή τη Κυριακή), συνωστίζονται όλοι στο ίδιο φορτηγάκι του Κας για να συγκινήσουν με τραγούδια, άλλοτε φάλτσα, άλλοτε σωστά, το κουρασμένο ένστικτο των ψηφοφόρων.
Είχαμε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις το καλοκαίρι για να βγάλουμε κυβέρνηση. Χάσαμε τον Τσίπρα και τον Βαρουφάκη. Κερδίσαμε κάτι ακροδεξιά και θρησκόληπτα ψέκια. Και μας έμεινε απ’ όλο αυτό ο Κασσελάκης. Που τον απολαύσατε για λίγο στη γλυκιά πατρίδα Κύπρο. Που, επίσης, τον τελευταίο καιρό –ή μάλλον τα τελευταία χρόνια– έχει και αυτή μια ροπή προς το τίποτα.
