Υπάρχει μια κυπριακή παροιμία που λέει πως «όποιος δεν θέλει να πάει στο μύλο, δέκα μέρες κοσκινίζει». Κι οι πολυσυνταξιούχοι που μας κυβερνούν και αποφασίζουν για πάρτη τους, προφανώς και δεν θέλουν να θυσιάσουν τις απολαβές τους, οι οποίες θεωρούνται πλέον κεκτημένο δικαίωμα. Αρχής γενομένης από τον ίδιο τον πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος χωρίς καμία αναστολή, όταν έγινε γνωστό πως από τα 45 του παίρνει σύνταξη συν τον ανάλογο μισθό στην όποια θέση βρέθηκε, ξεκαθάρισε πως δεν πρόκειται να αποποιηθεί του δικαιώματος αυτού (ή της κατάχρησης αυτής). Επικαλέστηκε μάλιστα το ότι δεν υπάρχει τρόπος να την αποποιηθεί, έστω κι αν στο παρελθόν άλλοι αξιωματούχοι (με πιο γνωστή αυτής της Ζέτας Αιμιλιανίδου) είχαν βρει τον τρόπο και είχαν ζητήσει όπως τερματιστεί η σύνταξη όσο καιρό λάμβαναν μισθό κρατικού αξιωματούχου.
Το θέμα συζητήθηκε χθες στη Βουλή η οποία μετατράπηκε σε Βαβέλ. Ο καθένας μιλούσε άλλη γλώσσα: Το υπουργείο Οικονομικών άλλη, η Νομική Υπηρεσία διαφορετική κι η Ελεγκτική Υπηρεσία επίσης άλλη. Τα δε κόμματα, κατέθεσαν τέσσερεις διαφορετικές προτάσεις για το θέμα. Κι άντε τώρα να βρεθεί άκρη.
Όπως λέχθηκε από πλευράς της Ελεγκτικής Υπηρεσίας, η κάθε υπηρεσία που αναμειγνύεται, ερμηνεύει αλλιώς το νόμο. Σύμφωνα με το Γενικό Ελεγκτή, Οδυσσέα Μιχαηλίδη, νόμος του 1980 προβλέπει την αναστολή καταβολής συντάξεων σε κρατικούς αξιωματούχους. Ωστόσο, το Γενικό Λογιστήριο δεν εφαρμόζει το νόμο, μετά από γνωμάτευση της Νομικής Υπηρεσίας. Επίσης, το 2011 ψηφίστηκε νομοθεσία για απαγόρευση των πολλαπλών συντάξεων, τρία χρόνια μετά όμως κρίθηκε αντισυνταγματική, με το δικαιολογητικό ότι ήταν περιουσιακό στοιχεία. Ωστόσο ο νόμος του 1980 είναι ακόμα σε ισχύ, χωρίς όμως να εφαρμόζεται.
Κι επειδή τα ίδια άτομα ανακυκλώνονται σε διάφορα πόστα, παρουσιάζεται το φαινόμενο να υπάρχουν άνθρωποι που παίρνουν 4,5,6 ακόμα και 9 συντάξεις. Τον αριθμό 9 τον έδωσε ο Αβέρωφ Νεοφύτου ο οποίος, παρέθεσε το δικό του προσωπικό παράδειγμα για να αντιληφθούμε το αδιανόητο του πράγματος. Λαμβάνει το μισθό τους ως βουλευτής και ταυτόχρονα είναι δικαιούχος σύνταξης για την θητεία του ως υπουργός και δήμαρχος. Κι αν ήταν δημόσιος λειτουργός θα δικαιούτο και τρίτη σύνταξη, συν την κοινωνική που θα λάβει στα 65.
Αν και αυτό είναι παραλογισμός, άδικο και προκλητικό προς όλους τους υπόλοιπους πολίτες, βουλευτές και κρατικές υπηρεσίες επικαλούνται ως άλλοθι τους νόμους. Δεν είναι όμως θέμα ερμηνείας νόμων. Είναι θέμα κοινής λογικής και θέλησης να επικρατήσει η κοινή λογική.
Φυσικά, μπορούμε να προβλέψουμε την έκβαση της υπόθεσης. Θα συζητείται για χρόνια, θα σκοντάφτει σε νομοτυπικά ζητήματα και κάποιοι θα παίρνουν μέχρι και 6500 ευρώ το μήνα σύνταξη και άλλοι 650.
