«Όσο υπάρχει κατοχή θα υπάρχει και κάποια Χαμάς», δηλώνει ο Χαλέντ Ελγκίντι (στις σημερινές σελίδες του Βήματος και του Φιλελεύθερου), βάζοντας σε μια φράση όλη την ουσία και του παλαιστινιακού, αλλά και όλων των ανοικτών προβλημάτων κατοχής, μαζί βεβαίως και το δικό μας. Παρότι δεν έχουμε Χαμάς, άλλωστε ούτε ισλαμοφασίστες είμαστε οι Ελληνοκύπριοι, ούτε εκατομμύρια, ούτε έχουμε «φίλους» Ιρανούς ή Τούρκους να μας τροφοδοτούν με ρουκέτες… Αλλά κι εδώ όσο υπάρχει κατοχή θα υπάρχει ανασφάλεια για τους Ελληνοκύπριους, «απομόνωση» για τους Τουρκοκύπριους και μια αλυσίδα προβλημάτων για όλη την Κύπρο και το λαό της, και πάντα το ενδεχόμενο νέων σκοτωμών.
Ο Χαλέντ Ελγκίντι είναι διευθυντής του Προγράμματος για την Παλαιστίνη και τις Παλαιστινιοϊσραηλινές Υποθέσεις στο Middle East Institute στην Ουάσιγκτον και μιλώντας σήμερα στο Βήμα εξηγεί ότι «η ηγεσία της Χαμάς μπορεί να σκοτωθεί, η γραφειοκρατία και τα όπλα τους μπορεί να διαλυθούν, αλλά η Χαμάς υπάρχει σε διάφορες μορφές στην Ιερουσαλήμ, στη Δυτική Όχθη, στη Γάζα, έχει δημόσια υποστήριξη. Θα αποκτήσει νέους ηγέτες και νέα όπλα, διότι δεν δέχονται να υπάρχει κατοχή, ένα σύστημα απαρτχάιντ κατά των Παλαιστινίων. Όσο υπάρχουν αυτά, θα υπάρχει πάντα κάποιου είδους αντίσταση από τη Χαμάς ή από κάποια άλλη οργάνωση».
Φυσικά, στο δικό μας πρόβλημα, υπάρχει μια ουσιώδης διαφορά. Ότι είναι πολλοί που έχουν αποδεχθεί να υπάρχει κατοχή στην Κύπρο ή, έστω, ότι έχει συμφέροντα η Τουρκία, στην Κύπρο (τα γράφουν αυτά, τα περί τουρκικών συμφερόντων, και πολιτικοί φωστήρες σε άρθρα τους) και άρα δικαιούται να έχει ρόλο. Στη χώρα μας!
Οι Παλαιστίνιοι δεν αποδέχθηκαν ποτέ ότι δικαιούται το Ισραήλ να έχει ρόλο πάνω από τα κεφάλια τους. Παρακολουθούμε, λοιπόν, την επανάληψη λαθών της διεθνούς κοινότητας (όσο αυτή εκφράζεται από τους κυρίαρχους του πλανήτη, τις μεγάλες δυνάμεις της δύσης), που έγιναν στο πρόσφατο παρελθόν με τραγικές συνέπειες. Στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στη Συρία και σε πολλές άλλες χώρες, μουσουλμανικές κατά κύριο λόγο. Τις ισοπέδωσαν, οδήγησαν τους λαούς στη φτώχεια και σε νέες δικτατορίες, αλλά η τρομοκρατία του «ιερού πολέμου» έγινε ακόμα πιο επιθετική, ακόμα πιο δολοφονική. Πλέον και μέσα στις πόλεις της Ευρώπης.
Σήμερα, επαναλαμβάνουν τα ίδια με τους Παλαιστίνιους. Ενθαρρύνουν το Ισραήλ να ισοπεδώσει τη Γάζα, ίσως αύριο και τη Δυτική Όχθη, όπου επίσης ξεκίνησαν οι αντιδράσεις των Παλαιστινίων. Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Το περιγράφει ο Χαλέντ Ελγκίντι: «Θα δούμε μεγαλύτερη αποσταθεροποίηση, περισσότερη ριζοσπαστικοποίηση στην παλαιστινιακή πλευρά, υπάρχει θυμός κατά της ίδιας της ηγεσίας τους στη Δυτική Όχθη και θα δούμε πολύ μεγαλύτερη στήριξη ενόπλων ομάδων κατά του Ισραήλ. Ο κύκλος θα συνεχίσει, θα υπάρξει περισσότερη αιματοχυσία. Και οι Παλαιστίνιοι θα θέλουν εκδίκηση. Και αυτοί βιώνουν τραύμα και είναι θυμωμένοι με την αδιαφορία του κόσμου στο όνομα της αυτοάμυνας του Ισραήλ».
Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι το 50% του πληθυσμού 2,3 εκατομμυρίων Παλαιστινίων που ζουν στη Γάζα, είναι κάτω των 20 ετών. Τι θα κάνουν όσοι από αυτούς επιβιώσουν της νέας σφαγής; Τουλάχιστον πολλοί από αυτούς, ακόμα κι αν διαλυθεί η Χαμάς, θα ενισχύσουν την πολεμική μηχανή των πολλών τρομοκρατικών οργανώσεων, που υπάρχουν στη γη τους. Θα γίνουν οι νέοι «μαχητές» της τζιχάντ και θα αποζητούν εκδίκηση.
Αυτός είναι ο κύκλος που δεν θα κλείσει ποτέ όσο οι δυτικοί δεν πείθουν το Ισραήλ και την πολιτική ηγεσία της Παλαιστίνης ότι η λύση δεν είναι ο πόλεμος, είναι η αναγνώριση του δικαιώματος των πέντε εκατομμυρίων Παλαιστινίων να έχουν δικό τους κυρίαρχο κράτος. Η Χαμάς πέτυχε με τις θηριωδίες της να επαναφέρει στο προσκήνιο της διεθνούς κοινότητας το ξεχασμένο παλαιστινιακό. Αν υπήρχε τρόπος να εξοντωθεί χωρίς να θυσιάζονται χιλιάδες αθώοι άμαχοι, θα είχαν δίκαιο όσοι επικαλούνται το δικαίωμα αυτοάμυνας του Ισραήλ. Αλλά, δεν υπάρχει τέτοιος τρόπος. Επομένως, η λύση, η ριζική λύση, είναι η πολιτική διευθέτηση ως απάντηση στην αιματοχυσία και όχι η περισσότερη αιματοχυσία.
Υ.Γ. Στη δική μας υπόθεση, το ρόλο της τρομοκρατικής Χαμάς που δρα στο όνομα των Παλαιστινίων και τους θυσιάζει μετατρέποντας σε θρησκευτικό πόλεμο το «εθνικό όραμα» για δικό τους κράτος, τον έχει η Τουρκία, που δρα στο όνομα των Τουρκοκυπρίων και επίσης, τους θυσιάζει στο όνομα του Αλλάχ. Όσο υπάρχει η Χαμάς και η Τουρκία, θα παραμονεύει η αποσταθεροποίηση. Και όπως, στη Μέση Ανατολή αυτό δεν πέφτει μόνο στις ζωές των Παλαιστινίων, αλλά και των Ισραηλινών, έτσι και στην Κύπρο, δεν είναι μόνο τους Ελληνοκύπριους που «σκοτώνει», είναι και τους Τουρκοκύπριους.
