Η πρώτη «έκπληξη» ήταν από τον τρόπο που τοποθετήθηκε ο Αντόνιο Γκουτέρες. Σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών «είναι σημαντικό επίσης να αναγνωρίσουμε ότι οι επιθέσεις της Χαμάς δεν διαπράχθηκαν εν κενώ». Δεύτερη «έκπληξη» η αναφορά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ο Τούρκος Πρόεδρος είπε πως «όλη η Δύση βλέπει της Χαμας ως τρομοκρατική οργάνωση. […] Η Χαμάς δεν είναι τρομοκρατική οργάνωση, είναι μια απελευθερωτική ομάδα μαχητών του Αλλάχ [Μουτζαχεντίν] που αγωνίζεται για να προστατεύσει τα εδάφη και τους πολίτες της».
Σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου δεν προέκυψαν από το πουθενά, αλλά υπήρχε μια αιτία, ένας λόγος γιατί οδηγήθηκαν τα πράγματα σ’ αυτή την αποτρόπαια πράξη. Άρα, σύμφωνα με την προσέγγιση του Αντόνιο Γκουτέρες, των εγκλημάτων προηγήθηκαν άλλες πράξεις που έσπρωξαν την Χαμάς. Εν ολίγοις, η Χαμάς αντέδρασε σε κάτι άλλο που είχε προηγηθεί της 7ης Οκτωβρίου.
Ο Ερντογάν επαναλαμβάνει αυτό που πάντα υποστήριζε, ότι δηλαδή η Χαμάς δεν είναι τρομοκρατική οργάνωση. Και κατ’ αυτό τον τρόπο της συμπεριφερόταν όλο αυτό το διάστημα. Πραγματοποιώντας συναντήσεις με τους ηγέτες της, προσφέροντας φιλοξενία στην Τουρκία και ενδεχομένως και οικονομική στήριξη. Και εφόσον ο Ερντογάν θωρεί την Χαμας μια απελευθερωτική ομάδα Μουτζαχεντίν που αγωνίζεται για προστατεύσει τα εδάφη της, είναι εύλογο να πει κάποιος ότι πέραν της ηθικής στήριξης η Τουρκία μπορεί να προσφέρει στην οργάνωση και άλλης μορφής αναγκαία υποστήριξη.
Σε κάποιους που ήθελαν να βλέπουν τα πράγματα διαφορετικά οι τοποθετήσεις του Αντόνιο Γκουτέρες και του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μπορεί να αποτελούν έκπληξη. Εμάς πάλι ούτε ο ένας ούτε ο άλλος μας εκπλήττει με όλη του προσέγγιση. Ο Γκουτέρες, ήρθε να αποτυπώσει μια προσέγγιση η οποία θέλει να φορτώσει όλη την ευθύνη για τον πόλεμο Ισραήλ-Χαμάς στο εβραϊκό κράτος. Αυτή μια παγκόσμια τάση την οποία περνά έξω και πέρα από τα μουσουλμανικά κράτη. Βλέπουμε στην Ευρώπη αλλά και στις ΗΠΑ να πραγματοποιούνται συγκεντρώσεις «υποστήριξης» των Παλαιστινίων. Συγκεντρώσεις στις οποίες, όπως και ο Γκουτέρες, θεωρούν υπεύθυνο το Ισραήλ για τα όσα συμβαίνουν από τις 7 Οκτωβρίου και μετά.
Οι σχέσεις Ερντογάν-Χαμάς είναι γνωστές εδώ και χρόνια. Υπάρχει μια συνεχής συνεργασία ανάμεσα τους για την οποία, όλως παραδόξως, οι χώρες της Δύσης ουδέποτε είχαν προσέξει. Αντίθετα στην Ουάσιγκτον και αλλού πολλοί έβλεπαν με θετικό μάτι τη συμμαχία Ερντογάν-Χαμάς (ενίοτε με τη συμμετοχή του Κατάρ) ευελπιστώντας ότι θα μπορούσε ο Τούρκος ηγέτης να παίξει ρόλο μεσολαβητή προς την κατεύθυνση της ειρήνης. Και όπως φάνηκε στις 7 Οκτωβρίου αυτό για το οποίο εργαζόταν όλο αυτό το διάστημα η Χαμάς δεν ήταν η ειρήνη αλλά η καταστροφή του κράτους του Ισραήλ.
Ο Ερντογάν χαρακτηρίζοντας τους τρομοκράτες της Χαμάς ως Μουτζαχεντίν θέλει να δικαιολογήσει την κάθε τους πράξη και ενέργεια. Μουτζαχεντιν ήταν και τα μέλη της Αλ-Κάιντα, αλλά και του Ισλαμικού Κράτους. Τέτοιοι Μουτζαχεντίν είχαν προκαλέσει τον όλεθρο της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, όχι σε μεγάλη απόσταση από εκεί που βρίσκεται το γραφείο του ΓΓ ΟΗΕ. Τότε δεν υπήρχε κάποιος Γκουτέρες μέσα στην αίθουσα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για να τους πει ότι «είναι σημαντικό επίσης να αναγνωρίσουμε ότι οι επιθέσεις δεν διαπράχθηκαν εν κενώ». Ούτε και το ανέφερε ότι εμφανίστηκε το Ισλαμικό Κράτος, αλλά και δεν το ακούσαμε να το λέει όταν οι Ταλιμπάν μέσα σε λίγες ώρες κατάλαβαν την εξουσία στο Αφγανιστάν.
Οι προσπάθειες απενοχοποίησης και ηρωοποίησης της Χαμάς και ό,τι αυτή εκπροσωπεί δεν θα οδηγήσει σε επίλυση της κρίσης στην περιοχή. Ούτε και μπορούν να απλώνουν τη παλαιστινιακή σημαία για να καλύψουν τέτοια εγκλήματα. Γιατί στο τέλος εκείνο που πράττουν είναι να την ξεπλένουν και της ανοίγουν δρόμο για τις επόμενες σφαγές. Και την επόμενη φορά η δράση τους να είστε σίγουροι ότι δεν θα είναι μόνο στο έδαφος του Ισραήλ και οι νεκροί δεν θα είναι 1400 Εβραίοι. Θα μιλάνε και τότε για Μουτζαχεντίν που δεν ενήργησαν εν κενώ;
