Οι Κεντρικές Φυλακές κτίστηκαν το 1894 λίγα χρόνια μετά που η Κύπρος περιήλθε στα χέρια των Άγγλων. Η περιοχή που κτίστηκαν, ήταν τότε ένας αχανής κάμπος κι ο πληθυσμός του νησιού, σύμφωνα με την απογραφή που έγινε το 1891, ήταν 209,286 κάτοικοι. Με ένα τέτοιο πληθυσμό προφανώς όσοι κατέληγαν στη φυλακή, δεν ήταν παρά κάποιες μονάδες και όχι για πολύ σοβαρά εγκλήματα αφού την εποχή εκείνη υπήρχε και η θανατική καταδίκη.
Εκατό είκοσι εννιά (129) χρόνια μετά, ο πληθυσμός της Κύπρου (σύμφωνα με την απογραφή του 2021) ανέρχεται στους 1,244,000 μόνιμους κάτοικους συν περιστασιακοί κάτοικοι και επισκέπτες. Κι ο κάμπος της εποχής εκείνης είναι πλέον μία καθαρά οικιστική περιοχή. Σε μια οποιαδήποτε οικιστική περιοχή ούτε γραφεία μπορείς να ανεγείρεις, ούτε καταστήματα, ούτε καν ιατρεία. Στη συγκεκριμένη οικιστική περιοχή όμως, αυτή του Αγίου Αντρέα (μία περιοχή ειδικού χαρακτήρα, μοιρασμένη στα δύο λόγω κατοχής) το κράτος μπορεί να συντηρεί και να επεκτείνει τις φυλακές ώστε να χωράνε μέχρι και 1200 κατάδικοι για διάφορα εγκλήματα και παράνομες πράξεις. Από φόνους, βιασμούς και εμπόριο ναρκωτικών, μέχρι τροχαία ατυχήματα και μη καταβολή Κοινωνικών Ασφαλίσεων (τα αρχεία των φυλακών λένε πως ενώ προ δεκαετίας οι ελαφρυποινίτες αποτελούσαν το 70% του συνόλου και οι βαρυποινίτες μόνο το 30%, τα ποσοστά αυτά τώρα έχουν αντιστραφεί).
Σε μια γειτονιά λοιπόν, με νέους, γέρους, παιδιά, σκυλιά, γατιά, απόλυτα φιλήσυχη, η χωρητικότητα των φυλακών θα διπλασιαστεί. Θα ανεγερθούν κι άλλες πτέρυγες ώστε να χωράνε 1200 φυλακισμένοι. Πρώτο βήμα μάλιστα, θα είναι η μετατροπή των ανοικτών φυλακών σε κλειστές, καθώς και η ανέγερση νέας πτέρυγας. Λίγα μόνο μέτρα από τα σπίτια. Αυτή την στιγμή, οι κάτοικοι της Βάσου Παναγιώτου όταν κάθονται στις βεράντες τους και κουβεντιάζουν μεταξύ τους, ενίοτε δέχονται παρεμβάσεις από φυλακισμένους οι οποίοι μπορούν από τα παράθυρα των κελιών τους να συμμετέχουν στις κουβέντες. Όσο δε για την οχληρία, είναι συνεχής. Οι ανακοινώσεις των φυλακών για καταμέτρηση, φάρμακα, φαγητό, επισκέψεις με το όνομα του καθενός, ξανά φαγητό, ο τάδε στο γραφείο Χ, ξανά φάρμακα, ξανά καταμέτρηση είναι μέσα στη ρουτίνα των κατοίκων. Όπως κι η διακίνηση των δεσμοφυλάκων και του υπόλοιπου προσωπικού καθώς και των επισκεπτών, με εκατοντάδες αυτοκίνητα να διακινούνται σε μια κατά τα άλλα οικιστική περιοχή. Το Υπουργείο Δικαιοσύνης διαπιστώνει ότι το πρόβλημα του υπερπληθυσμού δυσχεραίνει τη λειτουργία του σωφρονιστικού ιδρύματος και την ορθή επιτήρηση των κρατουμένων. Το πρόβλημα του υπερπληθυσμού των φυλακισμένων δεν επιβαρύνει μια οικιστική περιοχή; Είναι σώφρων να βρίσκονται οι φυλακές σε μια γειτονιά; Τα δεδομένα με τα οποία οι Άγγλοι έκτισαν τις φυλακές στη συγκεκριμένη περιοχή το 1894 έχουν αλλάξει άρδην.
