Ο Ηρώδης επειδή γνώριζε τις προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης για το βασιλιά των Ιουδαίων που θα γεννιόταν στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας, φοβόταν ότι θα έχανε τον θρόνο. Έτσι, διέταξε τους στρατιώτες του να σφάξουν όλα τα νήπια της περιοχής.
Ήταν αδίστακτος, πανούργος, καχύποπτος, ανήθικος, σκληρός, αιμοδιψής, ικανός διπλωμάτης, καιροσκόπος και φιλόδοξος. Χρησιμοποιούσε ωμή βία σ’ όποιον αντιστρατευόταν τα σχέδιά του και δε δίστασε να βάλει να δολοφονήσουν τη σύζυγό του τη Μαριάμνη, τρεις από τους γιους του, τον αδελφό της συζύγου του και τον παππού της (τον Υρκανό), μερικούς από τους καλύτερούς του φίλους και πολλούς άλλους.
Η σταδιοδρομία του Ηρώδη ξεκίνησε όταν ο πατέρας του, που ήταν επίτροπος της Ιουδαίας, τον διόρισε στρατηγό της Γαλιλαίας. Προσπάθησε από την αρχή να εξοντώσει τους αντιπάλους του για να στεριώσει καλύτερα στη θέση του στην περιοχή. Ο Ηρώδης που εκείνη την εποχή ήταν ήδη νυμφευμένος με μία ντόπια Ιουδαία, τη Δωρίδα και είχε ένα γιο, τον Αντίπατρο, αρραβωνιάστηκε την εγγονή του αρχιερέα Υρκανού, τη Μαριάμνη.
Ευνοήθηκε από τον Μάρκο Αντώνιο, νικητή μαζί με τον Οκταβιανό της μάχης των Φιλίππων (42 π.Χ.) που διεξήχθηκε εναντίον των δολοφόνων του Ιουλίου Καίσαρα, Βρούτου και Κάσσιου. Με τη βοήθεια του ανέβηκε στον θρόνο του βασιλείου της Ιουδαίας, τον οποίο διατήρησε κερδίζοντας την εμπιστοσύνη των Ρωμαίων αυτοκρατόρων.
Αρχικά, ο Ηρώδης είχε διορίσει στο αξίωμα του αρχιερέα κάποιον που η πεθερά του, η Αλεξάνδρα, δεν ήθελε και παραπονέθηκε στην Κλεοπάτρα και στον Αντώνιο. Ο Αντώνιος τον πίεσε και ο Ηρώδης καθαίρεσε τον αρχιερέα και διόρισε στη θέση του τον γιο της Αλεξάνδρας και αδελφό της συζύγου του Μαριάμνης (35 π.Χ.). Όμως, όταν αντιλήφθηκε ότι αυτός ήταν εξαιρετικά δημοφιλής έβαλε και τον σκότωσαν. Η Αλεξάνδρα επενέβηκε πάλι και ζήτησε από την Κλεοπάτρα και τον Αντώνιο να εκδικηθούν τον Ηρώδη για τον θάνατο τού γιου της. Αντ’ αυτού η Αλεξάνδρα φυλακίστηκε.
Όταν ξέσπασε (31 π.Χ.) ο ρωμαϊκός εμφύλιος πόλεμος, οι αντίπαλοι συγκρούστηκαν στο Άκτιο σε ναυμαχία, η οποία τελείωσε με νίκη του Οκταβιανού. Ο Αντώνιος έχασε και μαζί με την Κλεοπάτρα διέφυγαν στην Αίγυπτο. Ο Ηρώδης έσπευσε αμέσως να συναντήσει τον νικητή Οκταβιανό και να υποβάλει τα σέβη του.
Παρέπεμψε σε δίκη τη σύζυγο του Μαριάμνη με την κατηγορία ότι θα τον δηλητηρίαζε και την εκτέλεσε (29 π.Χ.). Τον επόμενο χρόνο εκτέλεσε και την πεθερά του Αλεξάνδρα που ήταν φυλακή μέχρι τότε. Με την κατηγορία της συνωμοσίας εκτέλεσε και το σύζυγό της αδελφής του Σαλώμης (25 π.Χ.).
Οι δύο νεαροί γιοι του Ηρώδη από τη Μαριάμνη, Αλέξανδρος και Αριστόβουλος, που είχαν σταλεί για σπουδές στη Ρώμη (23 π.Χ.), επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ το (18 π.Χ.). Ο λαός τους αγκάλιασε αμέσως με αποτέλεσμα η αδελφή του Ηρώδη, Σαλώμη, να ενοχληθεί, άσχετα αν ο Αριστόβουλος είχε νυμφευτεί την κόρη της Βερενίκη. Η Σαλώμη μαζί με τον άλλο της αδελφό, διέβαλαν τα δύο παιδιά στον Ηρώδη ότι τον κατηγορούσαν και καταφέρονταν εναντίον του. Ο Ηρώδης οδήγησε τους δύο γιούς του σε μια παρωδία δίκης που τους καταδίκασε σε θάνατο και όρισε ως διάδοχό του τον πρωτότοκο γιό του Αντίπατρο, γιό της Δωρίδας.
Ο Αντίπατρος είχε επιβάλλει τη θέλησή του μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, και είχε την υποστήριξη του αδελφού του Ηρώδη. Η Σαλώμη όμως, κατηγορούσε τη νύφη της στον Ηρώδη, ο οποίος πήρε το μέρος της Σαλώμης και ζήτησε από τον αδελφό του να χωρίσει τη σύζυγό του. Αυτή στην προσπάθειά της να αποδείξει την αθωότητά της, αποκάλυψε τις μηχανορραφίες του Αντίπατρου. Ανυποψίαστος ο Αντίπατρος παρουσιάστηκε μπροστά στον Ηρώδη που τον συνέλαβε και τον προσήγαγε σε δίκη για προδοσία και τον καταδίκασε σε θάνατο. Είχε την ίδια τύχη με τους ετεροθαλείς αδελφούς του.
Διάδοχος του θρόνου έγινε ο γιος του Ηρώδη από τον τέταρτο γάμο του, ο Ηρώδης Αντίπας.
Ο Ηρώδης ήταν πολύ φιλόδοξος αλλά και εξαίρετος πολιτικός μηχανικός. Επειδή ήθελε να απαθανατιστεί το όνομά του, έχτισε λαμπρά οικοδομήματα: υδραγωγεία, θέατρα, γυμναστήρια, ανάκτορα, οχυρά, λιμάνια, ανοικοδόμησε τον Ναό του Σολομώντα. Έκτισε το Μασάτα, που σημαίνει οχυρό στα Εβραϊκά. Βρίσκεται στο πλατό ενός απόμακρου βράχου στη Δυτική πλευρά της ερήμου της Ιουδαίας κτισμένο με τρόπο που να δεσπόζει της Νεκράς Θάλασσας, ένας χώρος μαγευτικής ομορφιάς.
Στα ανατολικά ο απότομος βράχος υψώνεται σε ύψος 450 μέτρα από το έδαφος της Νεκράς Θάλασσας, η οποία τυγχάνει να είναι το χαμηλότερο μέρος της γης στα 400 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ στη δυτική πλευρά ο βράχος βρίσκεται σε ύψος μόνο 100 μέτρων από το έδαφος. Η φυσική προσπέλαση στο οχυρό είναι πάρα πολύ δύσκολη.
Το οχυρό κτίστηκε(37-31 π.Χ.). ως καταφύγιο του Ηρώδη επειδή γνώριζε ότι ως Βασιλιάς της Ιουδαίας ήταν μισητός στους Εβραίους. Περιλάμβανε ένα ιδιοφυές σύστημα υδροδότησης με νερό της βροχής. Μάζευαν το νερό του χειμάρρου που κατέβαινε από το βουνό στη δυτική πλευρά του οχυρού και το αποθήκευαν σε τεράστιες στοές.
Στο ψηλότερο σημείο του βράχου σώζονται τα ιδιαίτερα διαμερίσματα του Ηρώδη, τα οποία ήταν ξεχωριστά από το υπόλοιπο κτίριο και εντελώς απροσπέλαστα από τον εχθρό. Ακόμα και σήμερα σε αφήνουν άφωνο με τη μαγευτική θέα και τη μεγαλοπρέπειά τους, αφού είναι κτισμένα σε διάφορα επίπεδα με τη μεγάλη ημικυκλική βεράντα τοποθετημένη στο ύψος των 450μ. και στολισμένα με μαυρόασπρα ψηφιδωτά και με άφθονα λουτρά, ακόμα και μέσα στην έρημο.
Μόνο μια ιδιοφυία μπορούσε να σχεδιάσει και κατασκευάσει κάτι τέτοιο αλλά δυστυχώς η ιδιοφυία του Ηρώδη επισκιάστηκε από την κακία του. Πέθανε με αργό θάνατο από μια οδυνηρή ασθένεια, η οποία τον παρέλυσε και του σάπισε το κάτω μέρος του κορμιού του.
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ
