Αφού η κυβέρνηση σκόπευε να τερματίσει τη σύμβαση με την ανάδοχο εταιρεία Kition Ocean Holdings για τα έργα του €1.2 δισ. στο λιμάνι και στη μαρίνα Λάρνακας, και το έκανε χθες Δευτέρα, γιατί μόλις την περασμένη Πέμπτη η Περιβαλλοντική Αρχή έδωσε άδεια στην εταιρεία για την κατασκευή κτηρίου του ναυτικού Ομίλου;
Και γιατί μόλις πριν δυο βδομάδες ο δήμος Λάρνακας εξέδωσε τις οικοδομικές άδειες και καλούσε την εταιρεία να πάει να τις πάρει;
Θα μπορούσε η κυβέρνηση να δώσει οδηγίες να παγώσουν την εξέταση των αδειοδοτήσεων μέχρι να ξεκαθαρίσει τι θα γίνει. Πολλά ζητούμε μάλλον. Εδώ, το Σάββατο ακόμα ο γενικός διευθυντής της Kition, έδινε συνέντευξη στον Φιλελεύθερο για να πει ότι «το έργο είναι κοντά στην αποτυχία» με ευθύνη της κυβέρνησης και όχι της εταιρείας. Είναι, έλεγε, «αποτέλεσμα της άρνησης της κυβέρνησης να συμμετάσχει σε συζητήσεις μαζί μας». Τέλος πάντων, ο καθένας λέει ό,τι θέλει, κι εμείς μαζί, που λέγαμε από καιρό ότι κάτι δεν πάει καλά και όφειλε ο υπουργός Μεταφορών να ακούσει και τους ανθρώπους που βίωναν επί τόπου την κατάσταση. Τους ιδιοκτήτες σκαφών αναψυχής στη μαρίνα και τους εργαζόμενους στο λιμάνι.
Τώρα, λοιπόν, που θα περάσει ξανά στη διαχείριση του κράτους η μαρίνα, θα ακυρωθούν και οι απανωτές αυξήσεις, που έβαλε μέσα στα δύο χρόνια η Kition στους ιδιοκτήτες σκαφών; Για να δούμε! Διότι είναι πολλές οι «φασαρίες» που μαζεύτηκαν τόσον καιρό. Μαθαίνουμε, ας πούμε, ότι η Kition οργάνωνε να γίνει σε δυο μήνες μεγάλη συναυλία του Τομ Τζόουνς (ναι, στα 84 χρόνια του) και μάλιστα με πανάκριβο εισιτήριο.
Ε, θα την αναλάβει ο Αλέξης Βαφεάδης τη συναυλία; Φαντάσου, όμως, συναυλία στο χώρο της μαρίνας και του λιμανιού, που είναι σημεία εισόδου στη χώρα. Και μετά, περίμεναν ότι θα γινόταν εκεί επένδυση του δισεκατομμυρίου. Μα, η εταιρεία επί δύο χρόνια έβγαζε χρήματα. Κυρίως από το λιμάνι, αλλά και από χρεώσεις όσων είχαν σκάφη στη μαρίνα, από χώρο στάθμευσης, από εστιατόριο, από παιδικά πάρτι… Τα έβλεπαν και σιωπούσαν όλοι. Από τον αρμόδιο υπουργό μέχρι τον αρμόδιο δήμαρχο.
Μπράβο που έδειξαν αποφασιστικότητα τώρα. Αλλά, το λέμε με μισή καρδιά. Διότι άργησαν πολύ. Πριν ένα χρόνο, 27/4/23, μεταφέραμε σε αυτή τη στήλη τις φωνές ιδιοκτητών σκαφών: «Κύριε Βαφεάδη, πώς δικαιολογείται μια εταιρία που αναλαμβάνει τέτοιου μεγέθους έργο (€1,2 δις ), χωρίς να αρχίσει οποιονδήποτε από τα κυρίως έργα που διαφημίζει ότι θα κάνει (όπως δείχνει στα πόστερ της που γέμισε τους τόπους) να έρχεται με το καλημέρα να βάζει αυξήσεις 50% στους ιδιοκτήτες σκαφών με την δικαιολογία πως όταν κάνουν τα έργα και όταν τα τελειώσουν (μιλούν για 12 χρόνια) θα αναβαθμιστεί η μαρίνα και το λιμάνι και θα είναι πολύ ωραία»…
Κι όμως, τους δικαιολογούσε ο κ. Βαφεάδης. Δήλωνε ότι ο ανάδοχος «έχει το δικαίωμα, αν το επιλέξει, να προχωρήσει με οποιαδήποτε χρέωση». Ενημέρωνε, μάλιστα, τους διαμαρτυρόμενους ότι «υπάρχουν στο λιμανάκι της Πάφου τουλάχιστον εκατό κενές θέσεις, για ελλιμενισμό ιδιωτών ιδιοκτητών σκαφών και μπορούν εύκολα να τις αξιοποιήσουν»…
Τον άκουσαν οι περισσότεροι ξένοι, οι οποίοι μπορούσαν να φύγουν και έφυγαν. Πήγαν στην Ελλάδα και οι περισσότεροι πήγαν σε μαρίνες στα κατεχόμενα. Στα κατεχόμενα! Όταν πριν ένα χρόνο, χωρίς να έχουμε ειδικές γνώσεις, βλέπαμε πού πάει το πράμα, κοτζάμ ειδικοί στην κυβέρνηση δεν έβλεπαν τίποτε;
Μόλις χθες ο κ. Βαφεάδης παραδέχθηκε πως «κάτι έχει πάει λάθος» με τη σύμβαση. Όλα πήγαν λάθος. Όλα. Άντε τώρα να ζητούν αποζημιώσεις και το κράτος και η εταιρεία και να βγάλουν άκρη στα δικαστήρια.
Μισό μπράβο, λοιπόν, για την (αργοπορημένη) αποφασιστικότητα. Κι ας περιμένουν να δούμε τι θα γίνει με το άλλο μεγάλο έργο, το τερματικό φυσικού αερίου στο Βασιλικό όπου επίσης χρειάζονται αποφάσεις και πολύ σύντομα θα μας λέει άλλος υπουργός ότι «κάτι έχει πάει λάθος»…
