Στη χώρα όπου ακόμα συζητείται η τοποθέτηση… στεγάστρων σε στάσεις λεωφορείων ή ακούς απόψεις για διέλευση αυτοκινήτων σε έργα που χρηματοδοτήθηκαν από την ΕΕ για την προώθηση της βιώσιμης αστικής κινητικότητας, δεν περιμένεις πολλά. Διερωτάσαι, ωστόσο, εάν οι κρατικές υπηρεσίες αντιλαμβάνονται πως είμαστε δεκαετίες πίσω από τις πλείστες ευρωπαϊκές χώρες, που είναι, μάλιστα, πολύ μεγαλύτερες σε μέγεθος.
Στην εποχή, λοιπόν, της έκρηξης της τεχνολογικής ανάπτυξης, όπου λόγω τεχνητής νοημοσύνης, τα πάντα αλλάζουν με ξέφρενους ρυθμούς σ’ αυτό το μικρό κράτος μέλος της ΕΕ ακόμα προσπαθούμε να καταρτήσουμε Εθνική Στρατηγική για τις μεταφορές, με ορίζοντα το… 2040. Τότε, δηλαδή που ακόμη και τα λεωφορεία θα θεωρούνται παρωχημένο μέσο.
Αυτή την περίοδο βρίσκεται σε εξέλιξη ανοικτή διαβούλευση για τη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) για το Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο Χερσαίων Μεταφορών. Μια φιλόδοξη, όπως χαρακτηρίστηκε, στρατηγική που προσδοκεί, όπως το μερίδιο μετακινήσεων των δημοσίων συγκοινωνιών αυξηθεί στο 17%, με αντίστοιχη μείωση στη χρήση αυτοκινήτου κατά 14%.
Η μελέτη αυτή προκάλεσε, μάλιστα, πολλές αντιδράσεις όχι επειδή προτείνει πολύ λιγότερα πράγματα από αυτά που ήδη εφαρμόζουν οι πλείστες χώρες της ΕΕ, αλλά επειδή προτάθηκαν αστικά διόδια και ζώνες χαμηλών εκπομπών ρύπων στις πόλεις της Λευκωσίας, της Λάρνακας και της Λεμεσού με στόχο τον περιορισμό της κίνησης των αυτοκινήτων. Απλώς για την ιστορία να πούμε πως μετά τις αντιδράσεις ξεκαθαρίστηκε από το Υπουργείο Μεταφορών πως η πρόταση αυτή απορρίφθηκε.
Όπως και να έχει από την εφαρμογή αυτών που προτείνονται αναμένεται, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, να μειωθεί η χρήση αυτοκινήτου –μέχρι το 2040 πάντα- κατά 13,45%, φτάνοντας το 83,43%.
Σημειώνεται ακόμη πως η στροφή σε πιο βιώσιμες δημόσιες συγκοινωνίες, αναμένεται ν’ αυξηθεί κατά 13,45%, φθάνοντας στο 16,57% του συνολικού μεριδίου των μεταφορών.
Ας ελπίσουμε πραγματικά να μην διαβάσουν αυτή τη μελέτη χώρες όπως η Δανία, η πρωτεύουσα της οποίας κατάφερε ήδη να μειώσει κατά περίπου 30% τη χρήση του αυτοκινήτου, με το 62% των κατοίκων να χρησιμοποιούν το ποδήλατο για τις καθημερινές τους μετακινήσεις. Είτε η Ολλανδία, για παράδειγμα, που κατάφερε στο Άμστερνταμ μείωση στη χρήση αυτοκινήτου κατά 25% την τελευταία εικοσαετία, δημιουργώντας πάνω από 400 χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων και ενισχύοντας τις δημόσιες μεταφορές. Τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά: Το Παρίσι μείωσε την κυκλοφορία αυτοκινήτων στο κέντρο της πόλης κατά περίπου 30% τα τελευταία 15 χρόνια, το Μιλάνο μόλις σε μία δεκαετία μείωσε τη χρήση αυτοκινήτου κατά περίπου 20% μέσω εφαρμογής ζώνης χρέωσης συμφόρησης, ενώ με τον ίδιο τρόπο στο Λονδίνο μειώθηκε κατά περίπου 40% η χρήση οχημάτων. Στη δική μας πρωτεύουσα χιλιάδες οδηγοί ταλαιπωρούνται καθημερινά και παρά τις διακηρύξεις όλων των κυβερνήσεων (εξαιρείται το πετυχημένο μέτρο του Park&Ride, που ωστόσο δεν αρκεί) δεν έγινε κατορθωτό να επιλυθεί ένα ζήτημα, που πλέον δεν αποτελεί πρόβλημα για πόλεις εκατομμυρίων κατοίκων.
Εμείς ευελπιστούμε να πετύχουμε πολύ λιγότερα απ’ ότι αυτές οι χώρες σε… 16 χρόνια από σήμερα. Σχεδιάζουμε, δηλαδή, ένα παρωχημένο μέλλον για τις επόμενες γενιές. Φανταστείτε τι θα συνέβαινε εάν δεν ήμασταν και στην ΕΕ και εάν δεν μας ανάγκαζαν να κάνουμε έργα που προωθούν τις διακινήσεις πεζών, ποδηλάτων και μέσων μεταφοράς.
