Δεν ξέρω πόσοι παρακολουθούν τους Παραολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι, που ολοκληρώνονται την ερχόμενη Κυριακή, 8 του μηνός. Την Κύπρο εκπροσωπούν 3 αθλητές: Η Καρολίνα Πελενδρίτου, 3 φορές χρυσή Ολυμπιονίκης στην κολύμβηση, η Μαρία Μάρκου στην άρση βαρών και ο Βίκτωρας Πενταράς στον στίβο, άλμα εις μήκος. Η ελληνική αποστολή έχει 37 αθλητές και αθλήτριες.
Χαίρομαι πάρα πολύ για αυτές τις συμμετοχές. Ανήκω σε εκείνη τη γενιά που επί πολλά χρόνια νομίζαμε ότι στην Ελλάδα και στην Κύπρο δεν υπήρχαν συμπολίτες μας με αναπηρίες.
Κάποια στιγμή, φτιάχτηκαν οι χαράξεις για τυφλούς στα πεζοδρόμια, που συχνά κατέληγαν σε δέντρα, κολόνες της ΔΕΗ (Ηλεκτρικής), ή και περίπτερα. Αλλά και πάλι συνειδητοποιήσαμε ότι, (για δες φίλε μου!), υπάρχουν ανάμεσά μας τυφλοί, ή και με διαφορετικά κινητικά ή άλλα προβλήματα…
Φτιάχνουν και ράμπες πια στα πεζοδρόμια ή στους δημόσιους χώρους που συχνά φράσσονται αποβραδίς από ένα αυτοκίνητο, … «του λες: Ρε φίλε που παρκάρεις!» κι αυτός τσαντίζεται. «Πού να παρκάρω;», αντιδρά νευριασμένος, «και τι σε νοιάζει εσένα» και «βλέπεις κανένα με αμαξίδιο τριγύρω;», καταλήγει με αυθάδεια και ψευτοτσαμπουκά.
Όπως και να’ χει όμως, κάπως έχουμε προοδεύσει…
Δεν ξέρω, όμως, εάν και κατά πόσο έχει αλλάξει η ματιά μας απέναντι στους συνανθρώπους μας, που έχουν δυσκολίες κίνησης, ακόμα και όρασης. Όπως λέει κι ο φίλος μου, μουσικοσυνθέτης Δημήτρης Οικονομάκης, εμείς που βλέπουμε, δεν τους βλέπουμε!
Διαβάζω σε πρωτοσέλιδα εφημερίδων και ιστότοπων αυτές τις μέρες, για την πατροπαράδοτη, κάθε Σεπτέμβριο, ανασύνταξη των πολιτικών κομμάτων εν όψει της νέας σεζόν. Ο μεγάλος όγκος των «θα» ανήκει, βεβαίως, στην εκάστοτε κυβέρνηση. Αυτή κρατά το ταμείο και αναλόγως (πολλών παραγόντων, ας μην τους αναλύσουμε τώρα) μοιράζει «πράμα». Κάθε Σεπτέμβρη, τέτοιες μέρες, διαβάζω τον ίδιο τίτλο: «Αντίπαλος της κυβέρνησης, η καθημερινότητα».
Διαπίστωση γενικής θεώρησης. Τι πάει να πει «καθημερινότητα»; Εξηγείστε μου. Είναι μόνο η τιμή του γάλατος και του κρέατος; Οι λογαριασμού ηλεκτρικού και τηλεφωνίας; Τα αεροπορικά εισιτήρια; Τα δίδακτρα και τα (παράνομα) ιδιαίτερα;
Καθημερινότητα… Πόσες φορές στη ζωή μας, εδώ στην Ελλάδα μας, δεν έχουμε ακούσει από κυβερνητικά χείλη τη φράση αυτή; Ιδίως, όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά και επιχειρείται μία επανεκκίνηση;
Στην Αγία Γραφή, υπάρχει η αναφορά σε Κολυμβήθρα του Σιλωάμ – ένας εξαγνισμός, μια συγχώρεση, από κάποιο λάθος. Λάθος που αφορά προθέσεις ή ενέργειες ή ακόμα και συνειδητά ψεύδη.
Η Ανάρτηση της Ημέρας, από τον φίλο, συγγραφέα και δημοσιογράφο, Τέλη Σαμαντά, στο Facebook. Ο παρακάτω, αυθεντικός διάλογος είναι από τηλεφωνική επικοινωνία ανθρώπου από εταιρεία δημοσκοπήσεων, που καταγράφει τάσεις για τους υποψηφίους στις εσωκομματικές εκλογές, την 6η Οκτωβρίου 2024, για την ανάδειξη προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Ιδού ο απολαυστικά τρελός διάλογος:
-Ο κύριος Σιακαντάς;
-Περίπου.
-Σας τηλεφωνώ εκ μέρους του κυρίου Δούκα.
-Α, πολύ χαίρομαι.
-Ξέρετε ότι ο κύριος Δούκας είναι υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ …
-Α, ναι;
-…Και είναι ο μόνος που μπορεί να νικήσει τον Μητσοτάκη στις εκλογές;
-Τον ποιον;
-Θα τον ψηφίσετε στις εκλογές;
-Ποιες εκλογές;
-Του ΠΑΣΟΚ!
-Του ποιου;
-ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ!!!
-Α, και τι μου είπατε θα κάνει ο κύριος Βούκας;
-ΔΟΥΚΑΣ!!!
-Α, μάλιστα. Και ποιον θα νικήσει αυτός ο κύριος Θούκας;
-ΔΟΥΚΑΣ!!!, είπαμε, ΔΟΥΚΑΣ!!!!
-Καλά δεν είναι ανάγκη να ουρλιάζετε. Μπορεί να μην ακούω και πολύ καλά αλλά δεν είμαι και κουφός!
-Συγγνώμη. Τελικά θα τον ψηφίσετε τον κύριο ΔΟΥ-ΚΑ;
-Το σκέφτομαι. Μπορείτε να με ξαναπάρετε σε πέντε λεπτά γιατί έχω τις πατάτες στο φούρνο να μου εξηγήσετε σε ποιες εκλογές κατεβαίνει ο κύριος Ζούκας;
-Κλικ…
(Κι έτσι, περίπου, περνάει ευχάριστα η μέρα μας).
> Α-ρι-στούρ-γημα!!
