Οι δασμοί στο εμπόριο, η αντι-woke ατζέντα και άλλα παραμύθια.
Γράφτηκαν πολλά μετά την εκλογή του Τραμπ – άλλωστε ήμουν κι εγώ ανάμεσα σε όσους είπαν το μακρύ και το κοντό τους, σε ένα ομολογουμένως επιθετικό κείμενό μου. Πολλοί αναφέρονται στο πρόγραμμά του για την Οικονομία, σε αντίθεση με τη Χάρις που δεν είχε τίποτα. Όμως δεν είμαι σίγουρος πόσο καλό είναι και, κυρίως, υπέρ ποιων: Θα μειώσει τους φόρους, π.χ., για εταιρείες (καλό για το μεγάλο κεφάλαιο, υποτίθεται ότι ενισχύει την παραγωγικότητα). Παράλληλα θα καταργήσει τη φορολογία που χρηματοδοτεί την κοινωνική ασφάλιση και το Medicare (πρακτικά συνεπάγεται μικρότερες συντάξεις), όπως και τη φορολόγηση των συντάξεων (θα επωφεληθούν οι μισοί συνταξιούχοι με υψηλές συντάξεις). Θα καταργήσει τον ομοσπονδιακό φόρο εισοδήματος και θα αναπληρώσει τα χαμένα έσοδα από τους δασμούς (10-20% στις εισαγωγές, 60%+ από Κίνα, 100-200% σε αυτοκίνητα και άλλα προϊόντα από αμερικανικές εταιρείες στο Μεξικό). Θα εκπίπτουν από τον φόρο οι τόκοι αγοράς αυτοκινήτου (όφελος κυρίως για πλούσιους που προτιμούν ακριβά μοντέλα).
Καταρχήν, τους δασμούς δεν τους πληρώνουν οι ξένες χώρες αλλά οι Αμερικανοί εισαγωγείς. Πιθανότατα δεν θα επαρκούν για να καλύψουν τις δαπάνες που εξήγγειλε, ενώ ως αποτέλεσμα θα ανέβουν οι τιμές. Ταυτόχρονα, θα πληγούν οι Αμερικανοί παραγωγοί-κατασκευαστές που εισάγουν εξαρτήματα και πρώτες ύλες – άρα κι άλλη αύξηση τιμών. Επιπλέον, η επιθετική πολιτική στο εμπόριο θα προκαλέσει αντίποινα (π.χ. δασμούς στα αμερικανικά προϊόντα). Ο Τραμπ λέει ότι θα μειώσει τις τιμές, αλλά πώς ακριβώς; Θέλει να κάνει περισσότερες γεωτρήσεις για πετρέλαιο, αλλά μάλλον δεν φτάνουν γι’ αυτό τον σκοπό. Αν τα κατάλαβα λάθος, ας μας πουν οι ειδικοί. Ας μας πει κάποιος και για το IQ του ψυχοπαθή.
Πολλοί σχολιαστές υποστηρίζουν ότι δεν κέρδισε ο Τραμπ αλλά έχασε η Χάρις. Όντως. Οι Δημοκρατικοί δεν έδιωξαν εγκαίρως τον Μπάιντεν για να βρουν κάποιον καλύτερο – απέναντι στον Τραμπ οποιοσδήποτε θα ήταν προτιμότερος, όμως η Χάρις ήταν λίγη, απροετοίμαστη και με λάθος ατζέντα. Πολλοί μιλούν επίσης για τη woke κουλτούρα – η Σώτη Τριανταφύλλου, μάλιστα, με τη γνωστή της εμμονή, έφτασε να πει ότι «… οι Δημοκρατικοί έχουν παραδοθεί σε ακροαριστερές μανίες, σε αυταρχισμό, σε πρόθεση “αστυνομίας της σκέψης”». Ώστε η μεγαλοαστή Κάμαλα είναι… ακροαριστερή! «… το αμερικανικό πνεύμα έχει επιστρέψει στην ηθική αυστηρότητα των πρώτων αποίκων. Ο Τραμπ είναι μια εξέγερση αγανακτισμένων εναντίον των μαλθακών ελίτ […]. Έτσι, οι Δημοκρατικοί με τη woke κουλτούρα και τη μισαλλοδοξία τους χάνουν στον πολιτιστικό πόλεμο. […]. Από τη μια πλευρά είναι οι ανόητοι woke κι από την άλλη οι θρησκόληπτοι, οι ρατσιστές, οι μισογύνηδες». («Φ» 10/11/23)
Μας μπέρδεψες, Σώτη. Ώστε έφταιξαν οι… μισαλλόδοξοι «ανόητοι woke», αλλά και οι θρησκόληπτοι ρατσιστές; Αυτό το woke πολύ φοριέται τον τελευταίο καιρό, αλλά πόσοι ξέρουν τι ακριβώς είναι; Άρχισε ως κίνημα «αφύπνισης», δηλαδή επαγρύπνηση κατά των προκαταλήψεων και κάθε είδους διακρίσεων (φυλετικών, σεξουαλικών, φύλου). Πώς αυτό έφτασε να θεωρείται κακό; Όσοι λένε ότι είναι αντι-woke, τι εννοούν; Ότι είναι είναι υπέρ των διακρίσεων, ότι είναι ρατσιστές και μισογύνηδες; Ότι προτιμούν την παλιά καλή «αγία οικογένεια», με τον πατέρα-αφέντη που ξενοπηδάει πόρνες, καλή ώρα σαν τον αγαπημένο τους κλόουν; Μιλούν για «υπερδικαιωματισμό» – τι στο καλό σημαίνει αυτό; Ή έχεις δικαιώματα ή δεν έχεις, ολίγον έγκυος γίνεται; Κάποιοι λένε ότι επηρεάζει την ελευθερία του λόγου – εννοούν την ελευθερία να βρίζεις και να προσβάλλεις ευάλωτους ανθρώπους (όσο με αφορά, καθένας είναι ελεύθερος να με βρίζει, εκείνος εκτίθεται που δεν έχει επιχειρήματα). Όμως δεν είναι όλοι απρόσβλητοι…
(Παρεμπιπτόντως, είναι εκπληκτικό πόσα μαθαίνει κανείς για τον εαυτό του από ορισμένα σχόλια, όπως, π.χ., ότι είμαι φανατικός φιλοπόλεμος, θαυμαστής δικτατόρων και σφαγέων όπως ο Στάλιν, μουλάδων που παντρεύουν κοριτσάκια 9 χρόνων… Ουάου! Ευχαριστώ για την πληροφορία, δεν το φανταζόμουνα – ήταν κάτι σαν δωρεάν ψυχανάλυση! Αυτά, βεβαίως, από θαυμαστές του Τραμπ, του Πούτιν και άλλων τέτοιων καλών και ευγενικών κυρίων).
chrarv@philelefheros.com
MINORITY REPORT, 17.11.2024
