Από το «πόθεν έσχες» των επικεφαλής της Νομικής Υπηρεσίας ώς τα επιδόματα εξωτερικού στο εσωτερικό του Ν. Χριστοδουλίδη: Οι δύο Γ. Εισαγγελείς αυτοαπαξιώνονται με τις γνωματεύσεις τους.

Πριν 30 και κάτι χρόνια, όταν είχα πρωτοέρθει στην Κύπρο, παίρναμε σουβλάκια από ένα λιλιπούτειο σουβλατζίδικο, ήταν δεν ήταν 3Χ3 μέτρα όλο κι όλο. Κάποια στιγμή ζήτησα το τηλέφωνό του για να παραγγέλνουμε, και μου έδωσε την κάρτα του, στην οποία αυτοχαρακτηριζόταν ως «Διευθυντής»… Αυτό το φαινόμενο είναι αρκετά διαδεδομένο, δηλαδή το να θεωρεί κάποιος ότι μια τέτοια προσθήκη δίπλα στο όνομά του, όταν δεν προσφέρει αναγκαία στοιχεία πληροφόρησης, του δίνει κάποιο ιδιαίτερο κύρος. Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε «σύμπλεγμα του διευθυντή», ως ένα ιδιάζον παρακλάδι του συμπλέγματος… ανω-κατω-τερότητας. Θα ήταν απλώς γραφικό και θα μας άφηνε αδιάφορους, αν δεν απαντούσε και σε εκπροσώπους ανώτερων θεσμικών φορέων. Στην περίπτωσή τους, βέβαια, ο τίτλος που τους προσδιορίζει δεν είναι άνευ ουσίας, απλώς το πρόβλημα σχετικά μ’ αυτόν είναι ότι τον προτάσσουν ως απόδειξη της αυθεντίας και του αλάνθαστου της γνώμης τους, για να δώσουν πρόσθετο κύρος στις απόψεις τους και να απαξιώσουν ενδεχόμενη αμφισβήτηση. Ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι Γενικοί Εισαγγελείς μας, μεταξύ πολλών άλλων.

Οι δύο αξιωματούχοι, λοιπόν, είχαν αποφασίσει για τον εαυτό τους ότι δεν είχαν υποχρέωση υποβολής δήλωσης «πόθεν έσχες», πείθοντας τον πρόεδρο Χριστοδουλίδη να προσφύγει στο Ανώτατο κατά της σχετικής νομοθεσίας που ψήφισε η Βουλή, η οποία τους κατέτασσε στα πολιτικά εκτεθειμένα πρόσωπα. Και το Ανώτατο πριν λίγες μέρες την απέρριψε δικαιώνοντας τη Βουλή, προσθέτοντας ότι η υποχρέωση αυτή των δύο δεν πλήττει την ανεξαρτησία του θεσμού, όπως ισχυρίζονταν εκείνοι, αλλά αντιθέτως προάγει τη διαφάνεια και τη λογοδοσία, ενισχύοντας την αναγκαία εμπιστοσύνη του κοινού. «Απολύτως σεβαστή η απόφαση», δήλωσαν οι Εισαγγελείς μας, όμως η λανθασμένη κρίση τους και η επιμονή τους να εξαιρεθούν δεν ξεχνιέται και τους αφήνει (κι άλλο) εκτεθειμένους σχετικά με την εγκυρότητα των γνωματεύσεών τους – αλλά και για την ιδιοτέλειά τους.

Υπάρχει και η άλλη γνωμάτευσή τους που αφορά τον πρόεδρο, η οποία ήταν περίπου μυστική επί μήνες: Η Ελεγκτική Υπηρεσία, επί Οδυσσέα Μιχαηλίδη, είχε διαπιστώσει ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης έπαιρνε επιδόματα εξωτερικού ως διπλωμάτης για τρεις μήνες, ενώ ήταν στο… εσωτερικό (είχε μετατεθεί στην Κύπρο για να υπηρετήσει ως Κυβερνητικός Εκπρόσωπος). Επειδή αυτό, κατά την Ελεγκτική, συνιστά παράβαση κανονισμών, ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης είχε ζητήσει από τον πρόεδρο να επιστρέψει περίπου 55.000 ευρώ. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης παραπονέθηκε στον Γ. Εισαγγελέα φίλο του (ήταν και εκείνος στο Υπουργικό που ενέκρινε εκ των υστέρων την πληρωμή), και ο κ. Σαββίδης γνωμάτευσε ότι δεν τρέχει τίποτα. Δείγμα… αμεροληψίας από έναν ανεξάρτητο θεσμό!

Ήταν άλλο ένα επεισόδιο στην κόντρα των Γ. Εισαγγελέων και του Ν. Χριστοδουλίδη αφενός με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη αφετέρου. Σημειωτέον ότι η γνωμάτευση έγινε ενόσω εξελισσόταν η διαδικασία παύσης του τελευταίου, και προφανώς δεν δημοσιοποιήθηκε για να μην οξύνει κι άλλο τα πνεύματα τότε… Το αστείο (αν γελάει κάποιος) είναι πως η Εισαγγελία ανακοίνωσε ότι δεν δημοσιοποίησε την απόφασή της τότε επειδή, όπως όλες οι γνωματεύσεις της, υπάγεται στο δικηγορικό απόρρητο, οπόταν εναπόκειτο στον ίδιο τον πρόεδρο να το κάνει (άουτς!).

Δεν είμαι ειδικός στα νομικά (ευτυχώς!), όμως δεν σας μοιάζουν παράξενα όλα αυτά; Καταρχήν, ο πρόεδρος έχει ανάγκη αυτά τα χρήματα και θα φτωχύνει άμα τα επιστρέψει; Δεν είναι και πολύ έξυπνο, άλλωστε, εκ μέρους του να εμφανίζει τέτοια εικόνα στην κοινή γνώμη, την ώρα μάλιστα που η δημοτικότητά του καταρρέει. Θα μου πείτε, ο τέως Γενικός Ελεγκτής, τον οποίο κατόρθωσαν να απολύσουν, ήταν ανάρμοστος και εμπαθής, ένας κακός και στριμμένος τύπος που είχε βίτσιο να βλέπει παντού σκάνδαλα, παρατυπίες και παρανομίες, που τα είχε ειδικά με τους δύο Εισαγγελείς, τον Αναστασιάδη και τον Χριστοδουλίδη, τρομοκρατώντας επιπλέον τις δημόσιες υπηρεσίες (οι υπουργοί διαμαρτύρονταν ότι, επειδή οι υπάλληλοι φοβούνταν μην κάνουν κάτι στραβό, καθυστερεί η δουλειά – εδώ γελάμε, βεβαίως). Όμως ο Οδυσσέας δεν αποφάσιζε μόνος του, η διαπίστωση για τα –παράνομα ή παράτυπα– επιδόματα του Ν. Χριστοδουλίδη ήταν ολόκληρης της διευθυντικής ομάδας της Ελεγκτικής. Το ερώτημα, επομένως, είναι αν ο νέος Γενικός Ελεγκτής (με την ίδια ομάδα του τέως) θα διαφωνήσει με τη γνωμάτευση της Εισαγγελίας, και αν ναι, τι προτίθεται να κάνει. Στο κάτω-κάτω, μια γνωμάτευση δεν είναι εξ ορισμού σωστή, μπορεί να κριθεί δικαστικώς και να ανατραπεί. Η Βουλή όμως τι λέει;

chrarv@philelefheros.com      

MINORITY REPORT, 24.11.2024