Η Μαρία Άνχελα Ολγκίν εμφανίστηκε στο Κυπριακό με αρκετές περγαμηνές ως προς τον πρότερο πολιτικό και διπλωματικό της βίο. Οι καλές σχέσεις με τον Γενικό Γραμματέα λειτουργούσαν ως ενισχυτικό της αποστολής που αναλάμβανε στο Κυπριακό.
Είχε ήδη στο βιογραφικό της σημαντικές επιτυχίες σε ειρηνευτικές διαδικασίες στη χώρα της, την Κολομβία.
Ήταν όμως αυτό το πολιτικά και διπλωματικά βαρετό βιογραφικό αρκετό για να της εξασφαλίσει και μια επιτυχία στο Κυπριακό;
Σίγουρα και όχι, γιατί κάθε πρόβλημα έχει τις ιδιαιτερότητές του αλλά και τις δυσκολίες του.
Αναλαμβάνοντας τη θέση της προσωπικής απεσταλμένης στο νησί, η Ολγκίν προσπάθησε να διαφοροποιηθεί από τους προκατόχους της, που ανέλαβαν αντίστοιχο μεσολαβητικό ρόλο στο Κυπριακό. Είχε δε δεχθεί διάφορα μηνύματα από την αρχή να προσπαθήσει να αποφύγει τα λάθη των προκατόχων της.
Αντ’ αυτού όμως, με το που πάτησε το πόδι της στο νησί, ακολούθησε ακριβώς την ίδια πορεία. Έβλεπε μονίμως εκείνους που δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα να αποδεχθούν την όποια λύση στο Κυπριακό. Η δικαιολογία που δόθηκε τότε ήταν για «να μην φοβηθεί» και να τα παρατήσει.
Αυτό όμως της δημιούργησε κι αυτής μια ψευδαίσθηση, ότι δηλαδή επειδή μία ή δύο ομάδες από τις δύο κοινότητες συναντώνται και πίνουν καφέ, μπορούν από μόνες τους να δημιουργήσουν δυναμική λύσης στο Κυπριακό.
Αυτή ήταν η εύκολη οδός που ακολούθησαν κι άλλοι μεσολαβητές. Ότι δηλαδή οι πολίτες θα επιβάλουν στις ηγεσίες την αποδοχή της λύσης που νομίζουν ότι είναι καλύτερη!
Όταν για πρώτη φορά ο Ερσίν Τατάρ της διαμήνυσε ότι δεν έχει τη διάθεση να τη συναντήσει, αυτή αντί να έρθει και επιβληθεί επιβάλλοντάς του να καθίσει να συζητήσει στο Κυπριακό, την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια. Ανέβαλε επ’ αόριστον το ταξίδι της στο νησί, μέχρι που αδράνησε εντελώς και η αποστολή της εγκαταλήφθηκε.
Πριν από ένα χρόνο περίπου επανήλθε στο προσκήνιο μετά από απόφαση του ίδιου του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών και δική της αποδοχή.
Οι δύο άτυπες πολυμερείς σε Γενεύη και Νέα Υόρκη κατέγραψαν μια πολύ συγκεκριμένη πορεία που θα έπρεπε να ακολουθηθεί. Ενώ ήταν σαφής και η αποστολή που η ίδια θα είχε: Να εργαστεί με στόχο μια νέα άτυπη συνάντηση 5+1 που θα έχει ως αποστολή την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων.
Η Ολγκίν όχι μόνο δεν εργάστηκε προς αυτή την κατεύθυνση αλλά κατά το τελευταίο της ταξίδι στο νησί υπέδειξε ότι θα πρέπει οι δύο ηγέτες να ασχοληθούν με τα ΜΟΕ. Θεωρώντας ότι πριν κλείσει αυτό το θέμα δεν μπορεί να μιλά κανείς για άτυπη πολυμερή.
Τοποθέτηση η οποία συνάντησε την αντίθεση της ελληνοκυπριακής πλευράς, η οποία επέμεινε συνεχώς ότι το ζητούμενο και ο στόχος είναι μια πολυμερής που θα οδηγήσει το Κυπριακό σε νέο κύκλο διαπραγματεύσεων.
Αφού πέρασε από την Πάφο και πήγε στην Ουάσιγκτον, η Ολγκίν έκρινε σκόπιμο να γράψει άρθρο με ένα πρωτοφανές περιεχόμενο που αφήνει πολλά ερωτήματα ως προς τις πραγματικές της προθέσεις.
Επικαλείται την Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ, ότι δήθεν δεν θα υπάρχει χρόνος για διαβουλεύσεις. Κάτι που έχει διαψευστεί κατ’ επανάληψη από την κυπριακή κυβέρνηση.
Επικαλείται τις βουλευτικές εκλογές του Μάη, γιατί δεν θα μπορούν να ληφθούν αποφάσεις. Μια αναφορά που μόνο αθώα δεν μπορεί να θεωρηθεί. Η Ολγκίν ξέρει ότι οι συνομιλίες διεξάγονται από τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, ο οποίος δεν έχει κόμμα.
Γιατί άραγε η Ολγκίν να μην θέλει να διεξάγονται συνομιλίες εν μέσω βουλευτικών εκλογών; Μήπως κάποιοι, παρά τα όσα λέγουν, δεν θα ήθελαν αυτή την κινητικότητα για να αποφύγουν να πάρουν θέση επί των εξελίξεων; Μήπως κάποιοι βλέπουν να επηρεάζονται εκλογικά ένεκα των όποιων εξελίξεων στο Κυπριακό;
Το μέγα ερώτημα αφορά την ίδια τη Μαρία Άνχελα Ολγκίν, η οποία αποφάσισε να ζητήσει από τους δύο ηγέτες στην Κύπρο να την αφήσουν ήσυχη, να μην την ενοχλούν. Εάν τον Ιούλιο προκύψει κάποια εξέλιξη τότε μπορεί να επανεμφανιστεί.
Ενδεχομένως η Ολγκίν να μην έχει χρόνο για το Κυπριακό γιατί έχει να τρέξει κάποιες άλλες προτεραιότητες. Ας μην ξεχνούμε ότι, πριν ακόμα μπει για τα καλά στο Κυπριακό, είχε γίνει γνωστό το ενδιαφέρον της να διαδεχθεί τον Αντόνιο Γκουτέρες στη θέση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών.
Εάν αυτός είναι ο στόχος της σίγουρα δεν θα ήθελε να λερώσει την υποψηφιότητά της με μια αποτυχία στο Κυπριακό.
Ίσως αυτή είναι και η μόνη σοβαρή δικαιολογία. Γιατί όλα όσα η ίδια πρόταξε μόνο σοβαρά δεν είναι…
