Εκ πρώτης όψης αυτά τα τρία θέματα – το άρθρο της Μαρία Άνχελα Ολγκίν, η ουσία του Κυπριακού και οι βουλευτικές εκλογές του Μαίου- μπορεί να ισχυρισθεί κάποιος ότι δεν σχετίζονται μεταξύ τους. Και όμως σχετίζονται. Θα περάσω απ΄ ευθείας στον πρώτο συσχετισμό. Από τη στιγμή που το κυπριακό παραμένει το ζήτημα, ζωής και θανάτου, για τον κυπριακό λαό, τότε οι θέσεις των διαφόρων κομμάτων, στο θέμα έχουν πρωτεύουσα σημασία. Μέχρι στιγμής όμως στις διάφορες συζητήσεις μεταξύ εκπροσώπων των κομμάτων, είναι το θέμα το οποίο απασχολεί λιγότερο ή καθόλου. Άρα τα ίδια τα κόμματα το απαξιώνουν στην προσπάθεια τους να ακολουθήσουν την ημερήσια διάταξη, των δημοσκοπήσεων ή των ΜΚΔ. Λάθος!
Μόλις όμως η κα Ολγκίν έγραψε ένα άρθρο, στο οποίο ούτε λίγο, ούτε πολύ παγώνει τη διαδικασία στο κυπριακό, άρχισαν τα όργανα. Χίλιες δύο απόψεις, αντιπαραθέσεις κ.ο.κ χωρίς όμως να εξεταστεί η ουσία του άρθρου. Ποια είναι η ουσία; Ισχυρίζεται η κα Ολγκίν ότι δεν μπορεί να προχωρήσει η διαδικασία γιατί, για διαφορετικούς λόγους, δεν είναι έτοιμοι οι δύο ηγέτες. Μάλιστα. Αρα τι μας λέει με απλά λόγια:
α) Ότι το κυπριακό εξαρτάται από τη βούληση των δύο ηγετών, τελεία και παύλα!! Διέγραψε εντελώς τον ρόλο της Τουρκίας. Την βγάζει εκτός ευθυνών και την απενοχοποιεί!!
β) Ορίζει με αυτήν την προσέγγιση το κυπριακό, ως δικοινοτική διαφορά. Εισβολή και κατοχή περνούν στο περιθώριο.
γ) Ξεχνά τον βασικό όρο εντολής της, ο οποίος είναι επάνοδος εντός παραμέτρων του ΟΗΕ.
δ) Προσποιείται ότι δεν καταλαβαίνει ότι η Τουρκία εμμένει στα δύο Κράτη, μέσον της κυριαρχικής ισότητας, άρα απορρίπτει την επάνοδο εντός παραμέτρων ΟΗΕ, που είναι ο ρόλος και η αποστολή της. ε) Μας λέει ότι ο κ. Έρχιουρμαν χρειάζεται χρόνο να εμπεδωθεί και να τα βρει με την Τουρκία!! Περίεργη τοποθέτηση, όταν ο ίδιος λέει δημόσια πως ότι και να συμφωνηθεί, για να ισχύει, πρέπει να γίνει αποδεκτό από την Τουρκία. Άρα η κοινή λογική λέει ότι η Τουρκία έχει τον τελικό λόγο, οπόταν αχρείαστο το πάγωμα των διαδικασιών, αφού η Τουρκία δεν χρειάζεται χρόνο για να ωριμάσει.
στ) Αποφάσισε από μόνη της, ότι η ε/κ πλευρά δεν μπορεί να συνομιλεί γιατί έχουμε βουλευτικές εκλογές, σε χώρα που ισχύει το προεδρικό σύστημα και που ο Πρόεδρος είναι ο συνομιλητής, με δύο ιδιότητες.
Στην εσωτερική πτυχή του κυπριακού ως ηγέτης της ε/κ κοινότητας και στη διεθνή πτυχή ως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και ο οποίος δηλώνει πανέτοιμος. Έχει υποβάλει μάλιστα πρόταση εκ πέντε σημείων για να προχωρήσουν οι συνομιλίες, την οποία όχι μόνο δεν απορρίπτει η κα Ολγκίν αλλά το αντίθετο.
ζ) Παρουσιάζει την Προεδρία του κύπριου Προέδρου στην Ε.Ε. ως εμπόδιο αντί ως μοχλό συνέργειας και στήριξης των προσπαθειών του Ο.Η.Ε.
Σταματώ ως εδώ με την κα Ολγκίν και περνώ στον επόμενο συσχετισμό, ο οποίος συνίσταται στο εξής: Αφού το κυπριακό είναι το πρωτεύον θέμα επιβίωσης και αφού έχει προκύψει αυτή η διαφορά προσέγγισης και οπτικής μεταξύ της κας Ολγκίν και της ε/κ πλευράς δεν είναι λογικά αναμενόμενο ο κύπριος πολίτης – ψηφοφόρος, να ακούσει τη θέση όσων διεκδικούν την ψήφο του; Ποια η θέση των κομμάτων επι του άρθρου της κας Ολγκίν; Οφείλουν να τοποθετηθούν. Η κα. Ολγκίν έχει εκφράσει την άποψη της και έχει μάλιστα αποφασίσει να παγώσει τη διαδικασία. Ποια η άποψη των κομμάτων τα οποία ζητούν την ψήφο των πολιτών επι του θεμελιακού αυτού ζητήματος; Έχουν μπροστά τους την άποψη της κας Ολγκίν και τις θέσεις της κυβέρνησης δια στόματος Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ε/κ πλευράς, δια στόματος του ε/κ διαπραγματευτή. Εφόσον δεν τοποθετούνται επι αυτού του άκρως σημαντικού κρίσιμου ζητήματος, τι να σκεφτεί ο μέσος πολίτης; Διότι ο ψηφοφόρος στις βουλευτικές εκλογές δεν επιλέγει μόνο πρόσωπα, το οποίο κάνει μέσον του σταυρού προτίμησης. Επιλέγει πρωτίστως κόμμα με βάση τις θέσεις του κόμματος. Από όλες τις θέσεις των Κομμάτων, η πιο κρίσιμη, η πιο ζωτική είναι η θέση στο Κυπριακό!! Γιατί όμως είναι το Κυπριακό; Διότι ενόσω παραμένει άλυτο, ιδιαίτερα στο σημερινό επικίνδυνο κόσμο που ζούμε, ανα πάσαν στιγμή μπορεί να επισυμβούν αναπάντεχες και ανεπιθύμητες εξελίξεις.
Φυσικά επι της εξέλιξης έχουν τοποθετηθεί δημοσιογράφοι και ΜΜΕ, σχολιαστές και ξεχωριστά στελέχη κομμάτων. Ορισμένοι υιοθετώντας τις απόψεις Ολγκίν και κατακεραυνώνοντας την ε/κ πλευρά. Άλλοι τοποθετήθηκαν αντίθετα. Το ζήτημα το οποίο προκύπτει, ενόψει εκλογών, είναι το ακόλουθο: Για να μπορεί να κρίνει ο πολίτης χρειάζεται την άποψη των κομμάτων και όχι ξεχωριστών στελεχών τους. Ειδικά και ιδιαίτερα όμως, στις περιπτώσεις που έχουν τοποθετηθεί ξεχωριστά στελέχη, το Κόμμα από το οποίο προέρχονται οφείλει να τοποθετηθεί. Ο πολίτης πρέπει να γνωρίζει αν η θέση ενός βουλευτή π.χ. είναι και θέση του κόμματος στο οποίο ανήκει.
Ο ψηφοφόρος και όλοι οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν θέσεις και απόψεις επι των κρισίμων θεμάτων. Το κυπριακό είναι το κυρίαρχο θέμα. Τι προωθεί στο θέμα, έκαστο Κόμμα είναι ζωτικής σημασίας. Η δύναμη του στη Βουλή πρέπει να είναι ευθέως ανάλογη των θέσεων του στα κρίσιμα ζητήματα. Στο τέλος της εκλογικής διαδικασίας θα είναι καθαρό, με αυτόν τον τρόπο, ποιες συγκεκριμένες πολιτικές προκρίνει ο κόσμος στα ζωτικής σημασίας θέματα και πρώτα απ΄ όλα στο κυπριακό.
Η στάση απέναντι στη τοποθέτηση της κας Ολγκίν ενέχει ιδιαίτερη σημασία, ως προς την στρατηγική αντίληψη ενός εκάστου Κόμματος αναφορικά με το κυπριακό. Ενέχει ως εκ τούτου ιδιαίτερη σημασία και σχέση με τη δύναμη των Κομμάτων στη Βουλή. Αλλωστε τα κοινοβουλευτικά κόμματα μετέχουν και στο Εθνικό Συμβούλιο. Επίσης έχουν την δυνατότητα επαφών εντός Κύπρου με ξένους Πρέσβεις και επισκέπτες οι οποίοι έρχονται στην Κύπρο, με τους εκπροσώπους του ΟΗΕ αλλά και με τους συμπατριώτες μας τους τ/κ. Κατά συνέπεια το μήνυμα το οποίο μεταδίδουν εντός αλλά και εκτός Κύπρου, στις διάφορες αποστολές στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στην ΕΕ είναι σημαντικότατο.
Tα ποσοστά τα οποία θα καταγράφουν τον Μάιο θα αποτελέσουν, μεταξύ άλλων και έγκριση ή απόρριψη πολιτικών, σε διάφορα θέματα, ιδιαίτερα στα στρατηγικής σημασίας. Σήμερα μάλιστα που το 60% και πλέον των ψηφοφόρων δηλώνει απελευθερωμένο από το τι ψήφιζε μέχρι τώρα η ψήφος των βουλευτικών το ποσοστό του κάθε Κόμματος θα σημαίνει ανανέωση εντολής στις προτεινόμενες πολιτικές ή αναίρεση εμπιστοσύνης σε αυτές τις πολιτικές. Και για να κλείσω όπως άρχισα, αν ένα Κόμμα συμφωνεί με την κ. Ολγκίν, άρα θεωρεί ότι το κυπριακό είναι δικοινοτική διαφορά και ψηφιστεί από το 20% π.χ. σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο, και αν ψηφιστεί από το 2% σημαίνει κάτι πολύ διαφορετικό. Αναλόγως θα κριθούν και οι θέσεις και άλλων Κομμάτων στο θέμα. Αν π.χ. προκρίνουν Ενιαίο Κράτος ή Ομοσπονδία, αν αποδέχονται ή όχι Εγγυήσεις, παραμονή στρατευμάτων κ.ο.κ
Υ.Γ. Ελπίζω ότι αυτό το οποίο έγραψε ο Φιλελεύθερος πως η κ. Ολγκίν τρέχει στο επιτελείο εκλογής του κ. Φαχάρντο στις εκλογές του Μαΐου για Πρόεδρο στην Κολομβία, να μην είναι ο λόγος που αποφάσισε το πάγωμα των συνομιλιών στην Κύπρο έως τον Ιούλιο.
