Επιτέλους, έστω και ως ψέλλισμα, ευτυχήσαμε να το ακούσουμε: «οι τρομοκράτες της Χαμάς».
Όσοι επιμέναμε να το λέμε όπως είναι, κόντρα στον φασισμό της πολιτικής ορθότητας και στα ελλείμματα της δυτικής δημοσιογραφίας — ελλείμματα που έχουν να κάνουν με το μόνιμο ξέπλυμα της τρομοκρατίας και του αντισημιτισμού από τους φασιστερούς — ακούγαμε τα εξ αμάξης.
Πώς τολμούσαμε, μας έλεγαν, να μην αποκαλούμε «μαχητές» τα ισλαμιστικά κτήνη τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση της Πραμίλα Πάτεν, της πλέον αναγνωρισμένης ειδικού του ΟΗΕ για τη σεξουαλική βία σε συγκρούσεις, βίαζαν, βασάνιζαν, έκαιγαν ζωντανές ολόκληρες οικογένειες και τα κινηματογραφούσαν.
Οι ίδιοι άνθρωποι, οι ίδιες εκείνες «γυναίκες» που τις μέρες μετά την 7η Οκτωβρίου χλεύαζαν τα κορίτσια με τα ματωμένα παντελόνια, ολοφύρονται τώρα επειδή, λέει, Ισραηλινοί καταγγέλθηκαν ότι βίασαν «φυλακισμένους».
Μιλούμε για τα ίδια ανθρωπόμορφα τέρατα που είχαν αμοληθεί και έσφαζαν, τα οποία το Ισραήλ εξακολουθεί να συντηρεί στις φυλακές, πιθανότατα για να ακούσει ο κόσμος ξανά όσα ομολόγησαν — αν και δεν χρειαζόταν, αφού υπάρχει ανεξάντλητο οπτικό υλικό.
Όσοι μπορέσαμε να δούμε και κομμάτια από το χειρότερο υλικό, εκείνο που δεν βγήκε προς τα έξω, μόνο να απορούμε μπορούμε με το θράσος των τρομοκρατών της Χαμάς να εμφανίζονται και ως θύματα.
Και αναρωτιέται κανείς: όταν κάποιος έχει περιγράψει στην κάμερα πώς βίασε με τον αδελφό του μια κοπέλα και στη συνέχεια έφερε και τον πατέρα του για να τη βιάσει και να τη σκοτώσουν, πόσο παλιάνθρωπος πρέπει να είσαι για να λυπάσαι πρώτα τον βιαστή και το είδος του, αντί να σκέφτεσαι τα θύματα;
Η νύχτα έγινε μέρα. Η προπαγάνδα της Χαμάς έχει μετατρέψει τη Δύση σε ζόμπι και μεγάλο μέρος της δημοσιογραφίας στο χειρότερο είδος αναμεταδότη: αναμασά κάθε ψέμα και κάθε ανακρίβεια, αποφεύγει να ρωτήσει πόσοι από τους νεκρούς στη Γάζα — ακόμη και με βάση τα στοιχεία των ίδιων των τρομοκρατών — ήταν άμαχοι και πόσοι τρομοκράτες, και δεν διερωτάται καν πώς γίνεται να συντελείται κάπου «γενοκτονία» με τον πληθυσμό να αυξάνεται αντί να μειώνεται, ακόμη και μέσα σε συνθήκες πολέμου.
Και αφήνει το μέτωπο, του εγχώριους άπλυτους και απολίτιστους εισαγωγής να καίνε συναγωγές και να μαχαιρώνουν όποιον γουστάρουν.
Αυτή η φάρα μας είναι που ξέπλυνε και ξεπλένει τη Χαμάς και ό,τι άλλο της ταΐζει η πανώλη του ισλαμοφασισμού του Ερντογάν και των υπόλοιπων, η οποία εξαπλώνεται στη Δύση.
Αυτή η φάρα μας, μέχρι προχθές, έραινε με ροδοπέταλα τους στολίσκους της Χαμάς και βάφτιζε «ακτιβιστές» ανεπρόκοπους τραμπούκους που σπάνε, καίνε και απειλούν για να στηρίξουν φαντασιακούς αγώνες και κατά παραγγελία προσπάθειες αποσταθεροποίησης των δυτικών κοινωνιών. Την ώρα, βεβαίως, που καμία τέτοια ιστορία δεν έγινε ποτέ στην Τουρκία. Γιατί αλήθεια;
Αυτή η φάρα μας, μαζί με τους πολιτικούς νταβατζήδες της τρομοκρατίας, είναι που έχει φέρει στην εξώθυρα του cancel culture οποιονδήποτε έχει άλλη άποψη, κόβοντάς τον κομματάκια με την αγέραστη μέθοδο των συντρόφων.
Ακόμη και σήμερα — σήμερα! — που για πρώτη φορά αναγκάστηκαν να τους πουν με το πραγματικό τους όνομα, τρομοκράτες, οι ειδήσεις γέμισαν σε χρόνο ρεκόρ με απορρυπαντικό. Ο τύπος στην Κρήτη, λέει, δεν είχε δώσει αφορμές. Ήταν εργατικός άνθρωπος. Δεν είπε λέει, προσέξτε, αν θα έκανε τις επιθέσεις στην Ελλάδα ή αλλού. Έχει διαφορά.
Έμαθαν επίσης, και εκεί και εδώ, ότι «έχει οικογένεια στη Γάζα». Α, τον καημενούλη τον τρομοκρατούλη.
Σύμφωνα πάντα με όσους τα διέδωσαν όλα αυτά, άφησε την οικογένειά του στη Γάζα, γυναίκα και παιδιά, δήθεν για να πάει στην Κρήτη ως πρόσφυγας. Και στο μεσοδιάστημα — πώς αλήθεια; — βρέθηκε στη Μαλαισία, με «υποτροφία» της Χαμάς, για να μάθει να φτιάχνει βόμβες.
Η πονεμένη αυτή ισλαμιστική τρομοκρατική ψυχή ήταν και πολύ εργατική και δεν έδινε αφορμές. Υπόδειγμα!
Έτσι, οργισμένος, ο εργατικός χαμασίτης και τα άλλα ζώα του είδους του — σε δύο από τους οποίους, μάλιστα, φέρεται να δώσαμε και διαβατήρια, χωρίς να ακούσω εδώ καμία διαμαρτυρία — ετοίμαζαν βομβιστικές επιθέσεις.
Για την επίσης επανερχόμενη, κατά φαντασίαν, πείνα στη Γάζα και όλα τα υπόλοιπα του Gazawood, το οποίο δουλεύει με καταρινό και τουρκικό ισλαμιστικό χρήμα, με κάθε χρήσιμο ηλίθιο, κάθε νοσταλγό του Στάλιν και κάθε αντισημίτη πρόθυμο να παπαγαλίσει το σενάριο.
Για τα παιδάκια της Γάζας, να σκοτώσει τα δικά σας, επειδή σας αγαπάει. Διότι οι βόμβες δεν έχουν κριτήρια εθνικότητας. Και για τα «πεινασμένα» παιδιά της Γάζας, να αφήσει τα δικά σας να πεινάσουν και εσάς να φάτε καλά όταν τιναχθεί για τα καλά στον αέρα η οικονομία, για να μας πουν μετά και το ευχαριστώ. Τι καλοί «μαχητές».
Είναι καιρός να ξυπνήσουμε. Είναι καιρός να μπει τέλος στα παραμύθια, στο μίσος ενάντια στο δικό μας είδος και στη νοσηρή λαγνεία με το μίσος του Ταγίπ και των υπολοίπων.
Αυτοί είναι οι εχθροί μας. Όχι οι φίλοι μας.
Όποιος δεν μπορεί να το καταλάβει και δουλεύει εις βάρος του τόπου του από βλακεία, πρέπει να βρει όρια. Είτε προέρχεται από το ένα άκρο είτε από το άλλο. Όποιος ανόητος φτιάχνεται με «αγωνιστές» τρομοκράτες, το ίδιο.
Όποιος το κάνει δε εκουσίως, αξίζει να προβληματίσει τους υπόλοιπους. Πολύ σοβαρά. Και πολύ άμεσα. Γιατί εκεί πάει αλλού το πράγμα.
Μετά και από αυτό, ήρθε η ώρα αυτός ο φασισμός των τραμπούκων να πάει στον αγύριστο, αν είναι να σώσουμε κάτι. Όποιος δεν γουστάρει τη Δύση, τη δημοκρατία, τα όρια της ανοχής και την προστασία όλων, δεν μπορεί να απαιτεί να απολαμβάνει απεριόριστα όσα ο ίδιος θέλει να καταστρέψει — είτε επειδή γεννήθηκε εδώ είτε επειδή κάποιοι άλλοι άθλιοι του έδωσαν χαρτιά και τον έκαναν ένα μαζί μας.
Η μέθοδος είναι απλή: τόση ανοχή θα έχουν όση αφενός μεν δείχνουν οι ίδιοι στα νοσηρά καθεστώτα που ονειρεύονται, αφετέρου δε υπάρχει στα χαλιφάτα των φίλων τους, από τα οποία εκείνοι φεύγουν για να έρθουν εδώ, να τους ταΐζουμε, να τους προστατεύουμε και στο τέλος να μας δείχνουν τον δρόμο του Αλλάχ.
Δίκαιο δεν είναι;
