Τα 95α γενέθλια του γιορτάζει σήμερα στο οικογενειακό σπίτι του στην πόλη Πάλο Άλτο της Καλιφόρνιας ο γεννημένος στις 13 Ιουνίου 1931, Irvin Yalom, διεθνώς γνωστός, δημοφιλής και πολυδιαβασμένος Αμερικανός εβραϊκής καταγωγής υπαρξιακός ψυχίατρος – ψυχοθεραπευτής, συγγραφέας και ομότιμος καθηγητής Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ (Stanford University) των ΗΠΑ. Μαζί του είναι η δεύτερη σύζυγος του Γερμανίδα ψυχολόγος – ψυχοθεραπεύτρια, Sakino Sternberg, που λίγες μέρες προηγουμένως στις 5 Ιουνίου γιόρτασε τα δικά της 78α γενέθλια – την παντρεύτηκε στα 93 του πριν δύο χρόνια και αφού έχασε τη σύζυγό του, Marilyn Yalom, καθηγήτρια Γαλλικής Φιλολογίας και ερευνήτρια σε θέματα φύλου που πέθανε στα 87 της χρόνια από καρκίνο το 2019. Είχαν μια ευτυχισμένη κοινή ζωή από τα 18 τους χρόνια και είναι γονείς τεσσάρων παιδιών και εγγονιών.
«Στις 11 Ιανουαρίου 2024 παντρεύτηκα έναν υπέροχο άντρα, τον Irvin Yalom», έγραψε σε διαδικτυακή ανάρτηση η Sakino Sternberg. «Η ιστορία του έρωτά μας», πρόσθεσε, «αναπτύχθηκε σε διάστημα τριών και πλέον ετών. Η αμοιβαία αγάπη μας μεγάλωσε σταθερά, σε αυτόν τον πολύ βαθύ δεσμό. Δίσταζα για πολύ καιρό να ανακοινώσω τη σχέση μας, αλλά νομίζω ότι θα μπορούσαμε να αποτελέσουμε έμπνευση για πολλούς, για να μην εγκαταλείψουν ποτέ την αγάπη, όσων χρονών κι αν είναι. Ανεξάρτητα από το πόσο χρόνο έχουμε μπροστά μας, θα αγαπώ κάθε στιγμή του. Η αγάπη είναι το μόνο που αξίζει για να συνεχίσεις να ζεις!».
Ο χρόνος που περνά, η θνητότητα, το νόημα της ζωής και της ελευθερίας, είναι τα ζητήματα που απασχόλησαν τον Yalom σε όλη τη μακρά ζωή του και αναλύθηκαν εκτεταμένα σε όλα τα βιβλία του – τόσο στα αμιγώς επιστημονικά που αφορούν τη ψυχοθεραπεία, όσο και στα μυθιστορήματα του.
Γράφει στο αυτοβιογραφικό του «Becoming Myself» (σε ελληνική μετάφραση από τις εκδόσεις Άγρα «Αυτό ήταν η ζωή; Τότε άλλη μια φορά!») που κυκλοφόρησε το 2017 όταν ο Υαλομ ήταν 86 χρόνων: «Από τη μια σκέφτομαι τον θάνατο ως τον μακρινό κεραυνό που απειλεί να διακόψει το …πικ νικ μας στη ζωή, από την άλλη, ωστόσο, πιστεύω ότι μια ουσιαστική επαφή με τη θνητότητα μας, μπορεί ν’ αλλάξει τον τρόπο που ζούμε, γιατί μας βοηθά να μη μεγαλοποιούμε τα ασήμαντα και μας ενθαρρύνει να ζούμε χωρίς να συσσωρεύουμε πικρίες.
Σε ό,τι αφορά την ελευθερία, πιστεύω ότι αφού όλοι ζούμε σ’ ένα σύμπαν χωρίς εγγενή σχεδιασμό, οφείλουμε να επινοήσουμε οι ίδιοι τη ζωή μας, τις επιλογές μας και τις πράξεις μας. Η ελευθερία αυτή γεννά τόσο πολύ άγχος, ώστε πολλοί από εμάς ασπάζονται θεούς και δικτάτορες για ν’ αποσείσουν το φορτίο…».
