Τώρα μάλιστα! Υπάρχει συγκεκριμένος λόγος για να αρχίσουμε να νιώθουμε ότι μπορεί να γυρίσει και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Η πλευρά της νομιμότητας και της τιμωρίας.
Να αρχίσουμε να νιώθουμε, λέω. Διότι ακόμα είμαστε στην αρχή. Μια καλή αρχή. Με ονόματα, στοιχεία και συγκεκριμένα αδικήματα. Όχι πια γενικά και αόριστα για σκάνδαλα και διεφθαρμένους, αλλά συγκεκριμένα, περιγράφονται με πάσα λεπτομέρεια και δεν μπορεί κανένας να κρύβεται πίσω από γενικότητες και αοριστολογίες.
Αν θα φτάσουμε στο δια ταύτα εξαρτάται από τα επόμενα βήματα. Ειδικά από την ταχύτητα τους. Όλοι οι νομικοί που μίλησαν χτες εισηγήθηκαν τον διορισμό ανεξάρτητου ποινικού ανακριτή από το Υπουργικό Συμβούλιο και όχι από τον Γενικό Εισαγγελέα, ο οποίος θα προΐσταται των ερευνών και των ανακρίσεων, που πρέπει να κάνει η Αστυνομία. Στη βάση του πορίσματος της Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς. Και στη βάση αυτού του πορίσματος το πιο σημαντικό είναι οι έρευνες που θα γίνουν τώρα να μην ξεκινήσουν από το μηδέν. Δηλαδή, να μην περάσει στο περιθώριο όλη αυτή η δουλειά που έγινε επί δύο χρόνια και κόστισε πάνω από εκατομμύριο, για να ξεκινήσουν οι ανακρίσεις της Αστυνομίας ως να μην υπάρχουν τα τεκμήρια και οι μαρτυρίες που συγκεντρώθηκαν ήδη.
Είναι σημαντικό δηλαδή να αξιοποιηθεί όλο το υλικό που υπάρχει ώστε να μην χρειαστούν άλλα δύο χρόνια ανακρίσεων οι αστυνομικοί. Αυτό που φαίνεται ότι πρέπει να κάνουν είναι να ενισχύσουν νομικά όπου χρειάζεται τα ευρήματα που υπάρχουν στο πόρισμα ώστε να διασφαλίσουν ότι μπορούν να τεκμηριωθούν αδικήματα για να παρουσιαστούν στα δικαστήρια.
Ούτως ή άλλως αυτός πρέπει να είναι ο στόχος, να ολοκληρωθεί η ιστορία στα δικαστήρια και όχι σε κάποια κρατικά συρτάρια, όπως με τα πορίσματα των ερευνητικών επιτροπών. Άλλωστε εδώ δεν μιλάμε για πολιτικές ατασθαλίες ή λάθη ή ανικανότητα ή κακοδιαχείριση στο δημόσιο. Μιλάμε για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου, μιλάμε για βρόμικες υποθέσεις, πολύ χειρότερες από τις υποθέσεις που προέρχονται από το οργανωμένο έγκλημα. Διότι, στο κάτω – κάτω, το οργανωμένο έγκλημα, οι μαφιόζοι και οι νονοί, δεν διαχειρίζονται το κράτος και δεν δηλώνουν ότι υπηρετούν το δημόσιο συμφέρον.
Μόνο την συντονισμένη επιχείρηση για τη σύλληψη της Ελένα Ριμπολόβλεβα να διαβάσεις σε πιάνει πανικός για το πόσο αισχρά και εγκληματικά μπορούν να συμπεριφερθούν σε βάρος μιας γυναίκας. Οργανώθηκε η σύλληψη της μόλις έφτασε στην Κύπρο, διότι διεκδικούσε δισεκατομμύρια από την περιουσία που είχε με τον σύζυγό της στο πλαίσιο της αίτησης διαζυγίου. Ο σύζυγος ήταν πελάτης του δικηγορικού γραφείου Ανδρέα Νεοκλέους, αλλά η εμπλοκή κρατικών αξιωματούχων -από τον Πρόεδρο μέχρι τον Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα- είναι αυτό που παραπέμπει σε επικίνδυνους ανθρώπους.
Βρήκαν αφορμή ένα πολύτιμο κόσμημα μεγάλης αξίας που είχε στην κατοχή της, έκανε καταγγελία ο δικηγόρος Παναγιώτης Νεοκλέους και στη συνέχεια στήθηκε ολόκληρη πλεκτάνη για την παγίδευσή της και την ποινική της δίωξη. Ο Ρίκος Ερωτοκρίτου από την Εισαγγελία χειρίστηκε την υπόθεση προσωπικά «και σκόπιμα δεν προώθησε τον φάκελο στον κ. Κληρίδη για τις οδηγίες του», σύμφωνα με το πόρισμα, είχαν καβάτζα τον Ιωάννη Σωτηριάδη υπεύθυνο του ΤΑΕ Λεμεσού να κρατά ανοιχτή την υπόθεση για να πιέζουν την Ριμπολόβλεβα ώστε να δεχτεί να περιορίσουν τις οικονομικές απαιτήσεις της για το διαζύγιο, είχαν τον Νίκο Αναστασιάδη «να ασκεί ή να προτείνει ότι θα ασκήσει, ανάρμοστη (αθέμιτη) επιρροή στη διαδικασία λήψης αποφάσεων δημόσιων λειτουργών» και ιδίως είχαν στην πλεκτάνη και τον δικαστή Χάρη Σολομωνίδη μπροστά στον οποίο παρουσίασαν το θύμα τους. Κι αυτό είναι το αποκορύφωμα του εγκλήματος.
Σύμφωνα με το πόρισμα «υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις οι οποίες δημιουργούν εύλογη υπόνοια ότι ο πρώην Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, Χάρης Σολομωνίδης, κατά κατάχρηση ή εκμετάλλευση του δικαστικού του αξιώματος» συμφώνησε με την δικηγορική εταιρεία Ανδρέας Νεοκλέους, να εκδώσει απόφαση υπέρ των πελατών της, με αντάλλαγμα να προσληφθεί η σύζυγός του στην εταιρεία. Λίγες μέρες μετά την απόφαση δύο διαταγμάτων υπέρ των πελατών της εταιρείας, η σύζυγος «προσλήφθηκε με υψηλές απολαβές».
Ναι, ναι, ισχύει πάντα το τεκμήριο της αθωότητας.
Απίστευτα πράματα; Και είναι μόνο ένα παράδειγμα. Σκέψου ότι η Ελένα Ριμπολόβλεβα, διεκδικούσε από τον πελάτη την μισή περιουσία, που ήταν 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια. Σκέψου τι λεφτά παίζονται!
