Γράφαμε το περασμένο Σάββατο για την κήρυξη της βιοτεχνικής περιοχής Γερίου – Ιδαλίου σε λευκή ζώνη και σημειώναμε τις κουτουρού αποφάσεις του κυπριακού κράτους, που βλάπτουν πολίτες.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση όσους βιοτέχνες, επιχειρηματίες, εργοστασιάρχες πείσθηκαν να εγκατασταθούν σε αυτή την περιοχή με έξοδα εκατομμυρίων και τώρα το κράτος που τους έπεισε θέλει να τους διώξει από εκεί. Διότι δίπλα τους, το ίδιο κράτος, σχεδίασε και οικιστικές αναπτύξεις. Με αποτέλεσμα αναμενόμενο να ενοχλούνται οι περίοικοι από τις βιομηχανίες.

Ανάμεσα στα άλλα σημειώναμε και την ευθύνη του ΕΟΑ Λευκωσίας, που αυτοβούλως την ανέλαβε, με ανακοίνωσή του με την οποία ενημέρωνε ότι «η απόφαση αυτή λήφθηκε κατόπιν πιέσεων και τεκμηριωμένων εισηγήσεων του Επαρχιακού Οργανισμού Αυτοδιοίκησης Λευκωσίας, των Τοπικών Αρχών καθώς και των επηρεαζόμενων κατοίκων με στόχο τον περιορισμό δραστηριοτήτων και χρήσεων υψηλού βαθμού οχληρίας και τη διασφάλιση των ανέσεων των περιοίκων».

Κάτι τον ενόχλησε τον ΕΟΑ, που τον περιλάβαμε στο άρθρο και μας έστειλε δημοσίευση του ΚΥΠΕ με τη σημείωση ότι «η εν λόγω απόφαση αποτελεί υλοποίηση της προεκλογικής δέσμευσης του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, κ. Νίκου Χριστοδουλίδη, όπως αυτή διατυπώθηκε κατά την ομιλία του στα εγκαίνια του Πάρκου Ζώδιας στις 27 Ιουλίου 2023».

Ευχαριστούμε τον ΕΟΑ για την ενημέρωση, απλώς επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για συλλογική ευθύνη των Αρχόντων μας οι κουτουρού αποφάσεις. Πάντως, δεν ήταν «προεκλογική δέσμευση του Προέδρου» αυτή, ήταν μετεκλογική. Πήγε εκεί ως Πρόεδρος και διαβεβαίωσε τους κατοίκους του Γερίου ότι αναγνωρίζει το πρόβλημα με τη βιομηχανική ζώνη και κακώς η Πολιτεία έκανε εκεί τη ζώνη.

Φυσικά όταν την έκανε αυτή τη ζώνη, ήταν μια έρημη περιοχή, ούτε σπίτια υπήρχαν, ούτε δρόμοι, ούτε νερό. Τίποτα απολύτως. Ένας τόπος γέρημος κυριολεκτικά. Το λάθος της Πολιτείας δεν είναι η βιομηχανική ζώνη, είναι που αφού εγκαταστάθηκαν εκεί οι βιομηχανίες, κατά κύριο λόγο οικογενειακές επιχειρήσεις (πλαστικών προϊόντων, μαρμάρων, οικοδομικών υλικών, μεταλλικών κατασκευών), το κράτος φρόντισε να αναπτυχθούν γύρω τους οικιστικές ζώνες. Κολλητά στις βιομηχανίες τώρα υπάρχουν σπίτια και οικόπεδα. Ακριβά μάλιστα. Δεν ευθύνονται οι βιομηχανίες που μεταφέρθηκαν εκεί, ευθύνεται το κράτος που μετέφερε δίπλα τους περίοικους.    

Όπως παραδέχτηκε ο ίδιος ο Πρόεδρος (27/7/23), «πήγαμε και κάναμε μια βιομηχανική ζώνη εδώ και ακολούθως γύρω γύρω οικιστικές ζώνες και σήμερα έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα».

Ποιος θα πληρώσει τώρα τη νύφη για αυτά τα προβλήματα; Οι βιομηχανίες που τώρα θα δουν τις επενδύσεις τους να μηδενίζονται; Διότι, εκτός από το ότι δεν θα δοθούν άλλες άδειες εκεί, όπως είπε ο Πρόεδρος, εκτός που με την κήρυξη σε λευκή ζώνη ούτε οι υφιστάμενες μπορούν να αναπτυχθούν, τελικός στόχος, που ομολόγησε ο ίδιος ο Πρόεδρος, είναι ότι να μετακινηθεί η βιομηχανική ζώνη.

Τι εύκολα τα λένε! Μιλάμε για καμιά πενηνταριά εργοστάσια «οχληράς βιομηχανίας», όπως ονομάζεται. Θα πάρει μια απόφαση η κυβέρνηση και θα διαλυθούν μερικοί άνθρωποι, που άκουσαν μιας προηγούμενης κυβέρνησης και επένδυσαν τις ζωές τους (οι περισσότεροι με τεράστια δάνεια) στη συγκεκριμένη περιοχή.

Φαντάσου, όμως, κουτουρατζήδες! Το πλέον αρμόδιο υπουργείο, το Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας, διαφώνησε έντονα για την κήρυξη λευκής ζώνης, και με επιστολή, την οποία δημοσιεύσαμε, προειδοποιούσε «για αρνητικές συνέπειες για τις βιομηχανίες». Σημείωνε μάλιστα ότι υπάρχει ανάγκη για περισσότερες ζώνες «αυξημένου βαθμού οχληρίας» αλλά υπάρχει δυσκολία εξεύρεσης κατάλληλων χώρων. Αλλά ο Πρόεδρος δηλώνει ότι η μόνη λύση είναι να μετακινηθεί η βιομηχανική ζώνη. Όταν δεν υπάρχουν κατάλληλοι χώροι!

Διαφώνησε και η Ομοσπονδία Εργοδοτών και Βιομηχάνων. Όπως μας έλεγε εκπρόσωπός της «η απόφαση συνιστά μια διαχρονική απουσία στρατηγικού σχεδιασμού για τη μεταποίηση, στερείται τεκμηριωμένης επιστημονικής μελέτης, κλονίζει την αξιοπιστία του κράτους προς τους επενδυτές και η Λευκωσία θα απωλέσει τη μοναδική βαριά βιομηχανική της ζώνη».

Ρωτούσαμε το Σάββατο, ξαναρωτάμε: Αυτά δείχνουν κράτος σοβαρό, υπεύθυνο και αξιόπιστο;