Μα, είναι σοβαρό κράτος αυτό; Να το εμπιστεύονται οι πολίτες του; Να πληρώνουν τους φόρους τους και να λένε χαλάλι, πάνε για καλό σκοπό;

Κάθε μέρα να έρχεται μήνυμα στο κινητό ότι υπάρχει τροχαίο στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας – Λεμεσού και είναι κλειστή η λωρίδα. Πότε η μια και πότε η άλλη. Κάθε μέρα! Στον δρόμο που συνδέει τις δυο μεγάλες πόλεις. Μέχρι προχτές που έκλεισε μια καλή επί εφτά ώρες. Διότι (άκου, άκου!) ανατράπηκε φορτηγό και έπεσαν χαλίκια στο δρόμο. Χαλίκια. Δηλαδή τσιακκιλούθκια. Και από τις 4:30 το απόγευμα ο δρόμος δόθηκε στην κυκλοφορία στις 11:00 το βράδυ.

Από τις 4.30 το φορτηγό μετακινήθηκε στις 8:50. Χρειάστηκαν πάνω από τέσσερις ώρες. Λες και θα μετακινούσαν αεροπλάνο. Πολύ περισσότερες ώρες χρειάστηκαν για να καθαρίσουν τα τσιακκιλούθκια από το δρόμο. Αν είναι δυνατόν! Μία, μία τις μάζευαν τις πετρούλες; Ακόμα και εκείνο το θηρίο της Αστυνομίας, τον Αίαντα, να έπαιρναν εκεί με το φοβερό πιεστικό του νερό θα τις καθάριζε μέσα σε λεπτά. Ή τον έχουν για τους διαδηλωτές και δεν είναι σωστό να ρίχνει το νερό του στα βοτσαλάκια.

Τέλος πάντων. Το αποτέλεσμα μετράει. Και το αποτέλεσμα είναι ότι αυτό το κράτος αδυνατεί να αντιμετωπίσει με ταχύτητα ένα έκτακτο πρόβλημα στον αυτοκινητόδρομο. Υποβάλλει τους πολίτες του σε απίστευτη πολύωρη ταλαιπωρία, επειδή παρακολουθεί επί χρόνια να κλείνει κάθε τόσο ειδικά αυτός ο δρόμος, και η λύση που έχει είναι να αφήνει τους πολίτες να κάθονται στα αυτοκίνητα σε ατελείωτες ουρές μέχρι να λυθεί το πρόβλημα μόνο του.

Ακόμα και το απλούστερο -της κοινής λογικής- δεν το εφαρμόζουν: Να υπάρχουν σε όλο το δρόμο σημεία όπου εύκολα να μπορεί να διοχετεύεται η κυκλοφορία στον παλιό δρόμο. Ούτε καν αυτό! Γι΄ αυτό ξαναρωτώ: Είναι σοβαρό κράτος αυτό; Ευρωπαϊκό; Δεν μπορεί να δοι πώς στο καλό χειρίζονται τέτοια προβλήματα αλλού; Όπου έχουν δρόμους με 4 και 5 λωρίδες ανά κατεύθυνση, έχουν ΚΑΙ έξτρα λωρίδα έκτακτης ανάγκης, έχουν ΚΑΙ εξόδους – εισόδους για το παρακείμενο οδικό δίκτυο.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Μια μεγάλη ιλαροτραγωδία γίναμε. Και επεκτείνεται παντού, ακόμα και στο Εθνικό Συμβούλιο. Όπου ο εθνικός ηγέτης Φειδίας Παναγιώτου αποφάσισε να μην συμμετέχει προσωπικά αλλά δι΄ αντιπροσώπου. Ένα μέλος του κόμματος, ούτε καν την αντιπρόεδρό του να πάρει και το Εθνικό Συμβούλιο μια πιο μοδάτη ζωντάνια.

Και μετά μας φαίνεται παράξενο που ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει, λέει, για νέο Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών τον πρόεδρο της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο. Όσο παράξενο είναι και το ρίσκο του υπουργού Ενέργειας, Μιχάλη Δαμιανό, που έδωσε συνέντευξη στην αμερικανική ιστοσελίδα Breitbart News και είπε ότι είναι «ζωτικής σημασίας» η προσωπική εμπλοκή του Αμερικανού Προέδρου στα ενεργειακά ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου. Τέτοιο ρίσκο! Όλοι οι άλλοι ανησυχούν μήπως και ασχοληθεί μαζί τους ο Τραμπ, διότι ουδείς γνωρίζει τι θα του ξημερώσει, κι εμείς προκαλούμε και την τύχη μας.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Το άλλο; Που ένας Ιρανός βρισκόταν στην Κύπρο παράνομα επί 25 χρόνια κι όταν τον εντόπισαν τον είχαν υπό κράτηση επί 16 μήνες χωρίς να μπορούν να τον διώξουν. Το Ανώτατο Δικαστήριο τον άφησε ελεύθερο γιατί κρατείται τόσους μήνες χωρίς προοπτική να φύγει από την Κύπρο. 25 χρόνια μετά! Αλλά, να ήταν μόνο αυτό;  Το Διοικητικό Εφετείο έκρινε παράνομη την πολυετή παράλειψη των αρμόδιων αρχών να αποφασίσουν την πολιτογράφηση ανήλικου τέκνου Κύπριας πολίτη. Η μητέρα, Κύπρια πολίτης επαναλαμβάνω, υπέβαλε αίτηση το 2016 για την εγγραφή του ανήλικου τέκνου της ως Κύπριου πολίτη. Το 2016! Και πήγε στα δικαστήρια διότι δεν της απαντούσαν καν. Η διοίκηση έχει υποχρέωση να εξετάζει και να απαντά σε αιτήματα μέσα σε εύλογο χρόνο, είπε το Εφετείο. Έτσι είπε!

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Άσε, που παρακολουθούμε τους καυγάδες των εκπαιδευτικών οργανώσεων, ΠΟΕΔ, ΟΕΛΜΕΚ, ΟΛΤΕΚ, που δεν θέλουν την κατάργηση του καταλόγου διοριστέων και η ιλαροτραγωδία κορυφώνεται. Χρόνια τώρα λήφθηκε η απόφαση και έγιναν νομοθεσίες ώστε να καταργηθεί ο κατάλογος διοριστέων το 2027. Τώρα που πλησιάζει η εφαρμογή είναι άνω κάτω οι οργανώσεις. Η υφιστάμενη νομοθεσία χρήζει άμεσης τροποποίησης, λένε. Καλά κρασιά, λέμε εμείς!