Την στήλη ποσώς την ενδιαφέρει αν στην πολιτική ταυτότητα θα αναγράφεται το όνομα του πατέρα και της μητέρας.
Ή αν θα αναγράφεται κατά πόσο μιλιούνται μεταξύ τους ο πατέρας και η μητέρα ή αν πέθαναν, και οι δύο ή ο ένας, ή αν έχουν να φαν ή αν είναι σε γηροκομείο, αν έχουν κατακλύσεις από την ακινησία στο κρεβάτι του πόνου, άνοια ή ο,τιδήποτε.

Οι πληροφορίες για τη φυσική, πνευματική και οικονομική κατάσταση των γονιών μας πρέπει να είναι πιο σημαντικές από δύο σκέτα ονόματα. Και για εμάς και για το κράτος και για τα κόμματα.

Αν θέλουν κάποιοι, ας γράφουν και τα ονόματα των αδελφών μας ή τα ονόματα των γειτόνων μας στις ταυτότητες. Κανένα πρόβλημα να γράψετε και την ομάδα μας. Με τα αστεράκια της, όμως, δίπλα!

Να γράφετε και πού δουλεύουμε, αν θέλετε και αν προλαβαίνετε να κάνετε επικαιροποίηση. Παλιά έγραφαν και τη διεύθυνση μας. Και ας αλλάζαμε κάθε λίγο τόπο κατοικίας. Πέρασαν πολλά χρόνια, αλλά νομίζω κάποτε έγραφαν και τη θρησκεία του καθενός, ακόμα και αν η θρησκευτική πεποίθηση ήταν παιδική ανάμνηση και επώδυνος καταναγκασμός για χιλιάδες πολίτες.

Να γράφετε και τα iban και αντί ταυτότητα να κρατάμε από εκείνα τα μακρόστενα λίφλετ που μας έδιναν στην κρατική έκθεση, παλιά που έρχονταν οι φίλες χώρες να προμοτάρουν την πραμάτεια τους.

Μέχρι χθες το απόγευμα, ο ΔΗΣΥ, το ΔΗΚΟ και το ΕΛΑΜ, σχεδόν σύμπασα η κοινοβουλευτική δεξιά-ακροδεξιά και συντηρητική παράταξη, εξέδωσαν ανακοινώσεις και είπαν πως δεν συμφωνούν να μην αναγράφονται τα ονόματα των γονέων στις ταυτότητες. Περιττό.

Και θα καταθέσουν και προτάσεις νόμου για να επανέλθουν τα ονόματα και να προστατευτεί η οικογένεια. Η οποία ξέρουμε όλοι ότι ως θεσμός δεν πολυστέκει στα πόδια της και δεν φταίει γι’ αυτό η απόφαση του ΥΠΕΣ να σβήσει τα ονόματα πατρός και μητρός από τις ταυτότητες. Υπάρχουν οι στατιστικές για τα διαζύγια, τις μονογονεϊκές οικογένειες, την ενδοοικογενειακή βία, περιλαμβανομένης της σεξουαλικής, τις απλήρωτες διατροφές, ας ανατρέξουν όσοι ζουν ακόμα στις εποχές της ανομολόγητης ενδοοικογενειακής τρομοκρατίας και τις εποχές του αναγνωστικού του ΟΕΔΒ, με τον μπαμπά, τη μαμά, τον παππού και τη γιαγιά (από τον ένα γονέα, οι άλλοι δύο ήταν πάντα τιμωρία) στο οικογενειακό τραπέζι. Που είχε απ’ όλα. Στο αναγνωστικό. Και εμείς νομίζαμε πως έφταιγε η μάνα μας που δεν είχε βάζο με λουλούδια το δικό μας τραπέζι.

Όμως, το χειρότερο κατά τη γνώμη της στήλης από αυτή την ιστορία, που ξέσπασε την ώρα που οι νορμάλ πολίτες ανέμεναν να ακούσουν τις εξελίξεις από την επίσκεψη Γκουτέρες στην Κύπρο, ήταν η ανακοίνωση του Υπουργείου Εσωτερικών.
Μας είπε πως το θέμα συζητήθηκε στη Βουλή και η πλειοψηφία των κομμάτων ήταν υπέρ της κατάργησης των ονομάτων του πατέρα και της μητέρας. Τα οποία δεν αναγράφονται στα διαβατήρια, αλλά δεν κινδυνεύει η κυπριακή οικογένεια.

Μας είπε το ΥΠΕΣ πως είχε συμφωνήσει και ο ΔΗΣΥ. Και έβγαλε ανακοίνωση ο ΔΗΣΥ και θύμισε ανακοίνωσή του που έλεγε πως δεν συμφωνεί. Σιγά μην συμφωνούσε ο ΔΗΣΥ. Η θερμοκοιτίδα του ΕΛΑΜ. Όμως, δεν δικαιολογείται το ΥΠΕΣ να μεταφέρει λανθασμένα τη θέση του μεγαλύτερου κόμματος.

Δεν είναι αυτό όμως το θέμα μας. Είναι που το ΥΠΕΣ -και ο ψηλός και ισχυρός της κυβερνήσεως- παρολίγο να βάλουν τα κλάματα και να ζητήσουν συγνώμη επειδή τους έκαναν «ππα» τρία κόμματα.

Και στην τελευταία παράγραφο της ανακοίνωσής του, το ΥΠΕΣ λίγο πολύ λέει, αφού διαφωνείτε, να την ξαναλλάξουμε σιόρ την ταυτότητα. Χρειάζεστε στις ταυτότητες όνομα πατέρα και μητέρας, κύριοι, ή δεν χρειάζεστε; Αυτό να μας πείτε και να υποστηρίξετε, όχι να κάτσετε προσοχή στον πάσα ένα που φωνάζει.
Κύριε Πρόεδρε, βάλτε και τους παππούδες – γιαγιάδες ή βάλτε απλά τις φωνές.