Θυμήθηκα τον Γιώργο Βασιλείου…

Επειδή όλα όσα αποφασίζονται σε αυτόν τον τόπο, συνήθως από το πολιτικό ιερατείο του, δεν φτάνουν πάντα εκεί που πρέπει. Δεν φταίει πάντα αυτό που ονομάζουμε Κράτος. Ο πολίτης είναι μέρος του, ως εσαεί «αντιπολίτευση». Λίγοι ασκούν αυτό το «ιερό δικαίωμα». Η φτηνή αντιπαράθεση, που συνήθως γίνεται χωρίς πραγματική ουσία, μόνο για εντυπώσεις και «δήθεν».

Κάποιες πολιτικές μετριότητες θεωρούν ότι και μία μόνο πρόταση να πουν στα μίντια, θα τους βγάλουν στην τηλεόραση, άντε και στο ράδιο.

«Με είδατε;». «Με ακούσατε;». «Καλός δεν ήμουν;». Αν έβγαζες το ερωτηματικό ιδίως στο τελευταίο, θα ήταν μια γενναία αυτοκριτική και θα σε εκτιμούσαν εκείνοι που δεν το έχουν καταφέρει ακόμα!…

Το Tweet της Ημέρας μας έρχεται από την κα Ανδρούλλα Βασιλείου στο «Χ»:

«Διαβάζω ότι αγοράστηκαν 10 λιμουζίνες, οι 4 θωρακισμένες, για τους 7 Προέδρους από καταβολής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο μόνος Πρόεδρος που δεν αγόρασε νέα λιμουζίνα επί θητείας του ήταν, ποιος άλλος; Ο Γιώργος Βασιλείου».

Θυμάμαι, κάπου προς τα τέλη της δεκαετίας του ’80. Δούλευα στο BBC. Άγουρος, ψαρωμένος και ευτυχής. Ήμουν μέλος μιας ομάδας που παρείχε υποστήριξη στον Τζέρεμι Πάξμαν. Από τους πιο σπουδαίους δημοσιογράφους που γνώρισα ποτέ.

Με φώναξε μια μέρα και μου είπε να πάω σε ένα κεντρικό ξενοδοχείο του Λονδίνου στο Park Lane. «Θα είναι εκεί ένας Κύπριος ονόματι Γιώργος Βασιλείου. Έρχεται από τον επιχειρηματικό κόσμο. Είναι πολύ πιθανό, μαθαίνω, να πολιτευτεί. Και μάλιστα σε ψηλό επίπεδο. Δες τον λοιπόν, πες του πού δουλεύεις και πάρε τα τηλέφωνά του μήπως τον βγάλουμε πρώτοι εμείς, στο BBC».

Ήταν ήρεμος, άνετος και μετρημένος. Μιλήσαμε λίγο για την Κύπρο – ως εκεί.

Του είπα ότι σπουδάζω Στατιστική και Οικονομετρία και, στον ελεύθερό μου χρόνο, part-time, έκανα βάρδιες στην Ελληνική Υπηρεσία του BBC.

Την επόμενη φορά που τον είδα στην Κύπρο, ήταν Πρόεδρος πια!

Ευλογήστε τη μέρα σας σήμερα, με λίγο Μότσαρτ. Και με την Maria João Pires στο πιάνο.

Στο Κοντσέρτο για πιάνο αρ. 20 σε Ρε ελάσσονα, ο Μότσαρτ κινείται ανάμεσα στο σκοτάδι, το δράμα και στιγμές εξαιρετικής τρυφερότητας. Η Πιρές φέρνει τη χαρακτηριστική της ποίηση και ευαισθησία στο έργο, μαζί με τον Πιερ Μπουλέζ και την Ορχήστρα Μότσαρτ. Η αναγνωρισμένη ηχογράφησή τους αποτυπώνει μια αξιοσημείωτη συνάντηση μουσικών μυαλών – και μια ερμηνεία του Μότσαρτ στην οποία επιστρέφουμε ξανά και ξανά.

Ακούστε το. Είναι μία από τις καλύτερες μουσικές που έχετε ακούσει ποτέ.

Στη δε ταινία «Amadeus», 1984, που ενθουσιωδώς σας προτείνω,  μια από τις πιο δυνατές και διάσημες ατάκες είναι: «Αν αφαιρέσετε μία νότα από το πεντάγραμμο, το κομμάτι θα είναι λειψό. Αντικαταστήστε μια φράση και όλη η δομή του έργου θα καταρρεύσει».

ΣΤΗΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ο Γιώργος Βασιλείου με τον τότε Πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον.