Στο «Σημείο Μηδέν» τίμησαν σιωπηλά τα θύματα της τρομοκρατίας…

Είκοσι πέντε χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου, στο «Σημείο Μηδέν», όπως το ξέρουμε, η πολιτική δεν ενδείκνυται. Ήταν εκεί σχεδόν όλοι. Eπρεπε να υπάρχει ένα μέρος στην Αμερική όπου η πολιτική σταματά: ΣΗΜΕΙΟ ΜΗΔΕΝ

Την περασμένη Παρασκευή, ημέρα που άλλαξε ο κόσμος με τον πιο απεχθή τρόπο, ο Μπιλ Κλίντον, ο Τζορτζ Μπους, ο Μπαράκ Ομπάμα και ο Τζο Μπάιντεν ήταν όλοι εκεί, μαζί με τις οικογένειες των θυμάτων, σχεδόν 3.000 ζωές, που χάθηκαν εκείνο το τρομερό εκείνο πρωινό.

Επίσης, πολλοί άνθρωποι (δεν γνωρίζουμε ακριβώς πόσοι), πέθαναν από άσχημους τραυματισμούς, και από ασθένειες που ακόμα κουβαλούν μαζί τους.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν ήταν.

Όλα τα δημοσιεύματα, πριν από την Τελετή Μνήμης, ανέφεραν ότι ο σημερινός Πρόεδρος είχε προγραμματίσει αρχικά να παραστεί στο Σημείο Μηδέν, αλλά του εξήγησαν ότι δεν μπορεί να μιλήσει.

Η τελετή στο Μνημείο της 11ης Σεπτεμβρίου απαγορεύει στους πολιτικούς να εκφωνούν λόγους από το 2012, ώστε η τελετή να είναι λιτή, αμερόληπτη και επικεντρωμένη στα θύματα και τις οικογένειές τους.

Τελικά, ο Ντόναλντ Τραμπ βρήκε …την λύση. Πέταξε με ελικόπτερο και πρόλαβε να παραβρεθεί στην τελετή μνήμης του Πενταγώνου, που επίσης κτυπήθηκε στις 11/9 από τους τρομοκράτες, όπου και εκφώνησε λόγο!

Στη Νέα Υόρκη, 4 πρώην πρόεδροι, και από τα δύο κόμματα, κάθισαν μαζί στο Σημείο Μηδέν χωρίς ομιλίες, χωρίς να κάνουν προεκλογική εκστρατεία και χωρίς να βγάλουν λόγο ή να ποζάρουν για τους φωτογράφους.

Όπως κάθε χρόνο τέτοια μέρα, οι πολιτικοί και άλλοι επίσημοι, απλά είναι εκεί. Για τις οικογένειες που κουβαλούν αυτή τη θλίψη 25 χρόνια τώρα, και για όσους χάθηκαν.

Σε μια χώρα που θυμάται ότι υπάρχουν ακόμα στιγμές που είναι υπέρτερες από οποιονδήποτε πολιτικό. Ακόμα και για τον ακατάσχετο κοκκινομάλλη.

Ο τίτλος της Ημέρας από το Philenews χθες: Τα δεξιά «φλερτ» και οι ίντριγκες – Ο ρόλος του ΕΛΑΜ σε ένα κατακερματισμένο σκηνικό σε ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ και η ακροδεξιά στροφή στην Ευρώπη. Το γνωστό φίρδην-μίγδην. Ποιο υπουργείο μου δίνεις για να σε ψηφίσω; Επίσης: Έχει ρόλο το ΕΛΑΜ; Σκοπεύει να αυξήσει τα ποσοστά του; Πως; Τι έχει να πει; Όταν έβλεπα πριν από μήνες κάτι γιγαντοαφίσες «Παναγιά βόηθα», στους αυτοκινητόδρομους αναρωτιόμουν τι είναι τελικά το ΕΛΑΜ; Είναι κόμμα-ζυγαριά; Ποιες είναι οι θέσεις του για σημαντικά πράγματα στην περιοχή μας; Πόσοι νέοι και μορφωμένοι άνθρωποι έχουν προστρέξει (όχι στρατολογηθεί!) στο κόμμα; Ποια ήταν η τελευταία σημαντική παρέμβασή του (όχι τυπική ανακοίνωση…) για όσα συνέβησαν το τελευταίο εξάμηνο στον τόπο μας;

Ελπίζω οι … ανόητες απορίες μου να διαψευσθούν!…

Σήμερα, θα σας δώσω μία από τις playlists που έφταιξα για όσους γυρεύουν ψαγμένες, ή και παραδοσιακές μουσικές. Ιδού η πρώτη:

NUVOLE BIANCHE – Ludovico Einaudi, Alessia Tondo – (Live at the Old Vic Tunnels / 2011)

BOTH SIDES NOW – Joni Mitchell

THE LAST THING ON MY MIND – Sandy Denny

PUSH THE SKY AWAY – Live at Sydney Opera House Nick Cave and Warren Ellis

NO LONGER SLAVES – Zach Williams (Live from Harding Prison)  

10,000 REASONS – Matt Redman

ΜΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ ΜΙΚΡΗ – Διονύσης Σαββόπουλος

I BELIEVE IN ANGELS – Abba