Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Μετά τη φορολογική μεταρρύθμιση που τέθηκε σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2026, με αύξηση του αφορολόγητου εισοδήματος στις €22.000 και άμεση μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης, η Κυπριακή Δημοκρατία βρίσκεται μπροστά σε μια ακόμη μεγάλη αλλαγή, τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση.
Στο σημείο αυτό, τίθεται ένα στοιχείο που δεν πρέπει να χαθεί στις κομματικές κορώνες και στις πολιτικές αντιπαραθέσεις. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες συζητιέται μια μεταρρύθμιση με σαφή στόχο την ουσιαστική ενίσχυση των συντάξεων.
Κι εδώ αρχίζουν τα όργανα… Οι κοινωνικοί εταίροι εμφανίζονται εν μέρει, αφενός ικανοποιημένοι από την προοπτική βελτίωσης των συντάξεων και αφετέρου διατηρούν τις επιφυλάξεις τους. Τα κόμματα, άλλα περισσότερο και άλλα λιγότερο, ανακαλύπτουν ελλείψεις και ανεπαρκείς παροχές στο πλαίσιο της μικροπολιτικής αντιπολιτευόμενης νοοτροπίας τους. «Θα μπορούσε να γίνουν περισσότερα». Πάντοτε μπορούν να γίνουν όταν ασκείται κριτική για τις αποφάσεις άλλων και όταν κάποιος άλλος πληρώνει τον λογαριασμό.
Τα τελευταία 30 και πλέον χρόνια πέρασαν από την εξουσία όλες οι κομματικές παρατάξεις. Δεξιές, κεντρώες, αριστερές ή και με την συμμετοχή συνεργασίας. Το φορολογικό σύστημα παρέμενε σε μεγάλο βαθμό παρωχημένο και το συνταξιοδοτικό αντιμετωπιζόταν κυρίως ως πρόβλημα δημοσιονομικής βιωσιμότητας και όχι ως μια μεγάλη κοινωνική μεταρρύθμιση με επίκεντρο την αξιοπρεπή διαβίωση των συνταξιούχων.
Έγιναν αλλαγές; Μετά την οικονομική κρίση του 2013 εφαρμόστηκαν σημαντικές παρεμβάσεις στο σύστημα κοινωνικών ασφαλίσεων, πολλές όμως είχαν χαρακτήρα δημοσιονομικής προσαρμογής. Πάγωμα συντάξεων, αυστηρότερες προϋποθέσεις και ποινές πρόωρης αφυπηρέτησης. Το ΔΝΤ καταγράφει, για παράδειγμα, τις παρεμβάσεις της περιόδου 2013-1017 και την αυτόματη σύνδεση του ορίου συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής.
Όλα αυτά όμως είναι διαφορετικά πράγματα από μια μεταρρύθμιση που ο πολίτης αισθάνεται στην τσέπη του.
Οι αυξήσεις των €50, των €100, των €200 ή και περισσότερο, ανάλογα με την περίπτωση μπορεί για κάποιους να φαίνονται μικρές μπροστά στις μεγάλες οικονομικές ανάγκες. Για ένα χαμηλοσυνταξιούχο, όμως, είναι μια τονωτική ένεση.
Και είναι ακριβώς εδώ που χρειάζεται να είμαστε δίκαιοι. Η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί να κατηγορείται επειδή δεν μπορεί να δώσει όσα θα ήθελε ο καθένας. Η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να είναι ένας διαγωνισμός γενναιοδωρίας χωρίς λογαριασμό.
Οι αυξήσεις πρέπει να κινούνται μέσα στις δυνατότητες των δημόσιων οικονομικών και της βιωσιμότητας του συστήματος. Σημασία έχει ότι γίνεται μια αρχή πάνω σε μία βάση με περαιτέρω προοπτικές για καλύτερες συντάξεις. Κι αυτό θα έπρεπε να επικροτείται από όλους χωρίς κομματικές σκοπιμότητες. Άλλο η κριτική και άλλο η μικροπολιτική.
Όταν ακούω πολιτικούς να «σχίζουν τα ιμάτιά τους» επειδή οι αυξήσεις δεν είναι μεγαλύτερες, θα ήθελα πρώτα να τους ακούω να απαντούν σε ένα καίριο ερώτημα: Όταν κυβερνούσατε, πόσα επιπλέον ευρώ τον μήνα βάλατε στην τσέπη του χαμηλοσυνταξιούχου μέσα από μια συνολική μεταρρύθμιση του συστήματος;
Και το ίδιο ερώτημα αφορά τους κοινωνικούς εταίρους.
Γιατί, είναι πολύ εύκολο να ζητάς περισσότερα όταν δεν έχεις την ευθύνη να εξασφαλίσεις τη χρηματοδότηση. Πολύ εύκολο να λες «δεν φτάνουν» όταν δεν χρειάζεται να ισορροπείς ανάμεσα στις ανάγκες της σημερινής γενιάς και στις υποχρεώσεις απέναντι στους αυριανούς συνταξιούχους.
Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τη φορολογική μεταρρύθμιση. Για δεκαετίες ακούγαμε την ανάγκη για αλλαγή. Η αλλαγή ήρθε το 2026. Το αφορολόγητο αυξήθηκε στις €22.000 και με τις επιπλέον εκπτώσεις η μεταρρύθμιση μείωσε το φορολογικό βάρος και αύξησε το διαθέσιμο εισόδημα, σε κάθε νοικοκυριό.
Ας αφήσουμε λοιπόν τα κομματικά καμώματα στην άκρη και ας βάλουμε το χέρι στην καρδιά και στο πορτοφόλι. Πόσο είναι το μηνιαίο όφελος για κάθε φυσικό πρόσωπο από τη φορολογική μεταρρύθμιση; Το είδαμε! Πόσο θα είναι το μηνιαίο όφελος για τον συνταξιούχο από τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση; Αυτό αναμένεται να το δούμε.
Αυτοί είναι οι αριθμοί που ενδιαφέρουν τον πολίτη. Όχι οι κομματικές ανακοινώσεις.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, ο πολίτης δεν ζει με πολιτικές δηλώσεις. Ζει με το καθαρό ποσό που μένει στον μισθό του και με τη σύνταξη που μπαίνει στον λογαριασμό του.
Και αν μια κυβέρνηση, η οποιαδήποτε, ανεξαρτήτου χρώματος, καταφέρνει κάτι πολύ θετικό για τους πολίτες της εκεί όπου άλλες επί δεκαετίες συζητούν και αναβάλλουν πρέπει να της αναγνωρίζεται. Και στην προκειμένη περίπτωση, η σημερινή έκανε την μία μεταρρύθμιση κι έβαλε στις ράγες την δεύτερη. Δύο μεγάλες μεταρρυθμίσεις που αφήνουν πραγματικό οικονομικό αποτύπωμα στην τσέπη!
