Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Τις περιπέτειες της νεανικής και φοιτητικής του ζωής, όπου βλάστησαν και οι ρίζες της περιβαλλοντικής του συνείδησης και της κατοπινής ακτιβιστικής του δράσης, αποκάλυψε ο πρώην πρόεδρος του Κινήματος Οικολόγων, Χαράλαμπος Θεοπέμπτου, παραλαμβάνοντας το Βραβείο Δημοκρατίας 2026 που του απένειμε στις 15/9 σε εκδήλωση στη Δημοσιογραφική Εστία στη Λευκωσία το Κέντρο Κοινωνικο-Πολιτικής Σκέψης «Πολιτεία».
Όμως, τις πρώτες αναφορές έκανε από το βήμα της εκδήλωσης η πρώην βουλευτής, Αλεξάνδρα Ατταλίδου, που άρχισε την ομιλία της λέγοντας τα εξής: «Θα σας αποκαλύψω κάτι που ίσως αρκετοί δεν γνωρίζετε: Ο Χαράλαμπος είναι… μάνα στο σιδέρωμα και έτσι δεν πρόκειται να πεινάσει ποτέ! Και δεν είναι απλώς αστείο. Όταν πήγε στο Λονδίνο για να σπουδάσει, δούλεψε σε εργοστάσιο ρούχων για να μπορέσει να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Σπούδασε δουλεύοντας, με πείσμα, αυτονομία και αξιοπρέπεια.
Και ίσως γι’ αυτό δεν έγινε ποτέ πολιτικός της απόστασης. Παρέμεινε ο άνθρωπος που μπορεί να σου μιλά για μια ευρωπαϊκή οδηγία και λίγα λεπτά μετά, να ασχολείται με έναν σκουπιδότοπο, ένα δέντρο που κόπηκε, ή μια παραλία που κινδυνεύει».
Την επιβεβαίωσε λίγα λεπτά αργότερα ο ίδιος ο κ. Θεοπέμπτου κάνοντας αναφορά στα φοιτητικά του …σιδερώματα στο Λονδίνο, αλλά πριν από αυτό, περίγραψε τις πρώτες του εντυπώσεις από… τον Πενταδάκτυλο τα χρόνια πριν την τουρκική εισβολή και τις σπουδές του στην Αγγλία – δύο βιώματα φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους, αλλά πολύ… σχετικά με τη διαμόρφωση της πολιτικής του σκέψης.
Μίλησε ιδιαίτερα για την περιοχή από τον Άγιο Ιλαρίωνα στην κορυφή του βουνού μέχρι τη Λάπηθο, που, όπως είπε, δεν είχε επηρεασθεί από οποιαδήποτε ανθρώπινη παρέμβαση και ήταν τότε μια υπέροχη εστία άγριας ζωής όπου κατοικούσαν μόνο αλεπούδες, φίδια, άγρια γαϊδούρια και αετοί που πετούσαν πάνω από τους μεγάλους γκρεμούς. Και πρόσθεσε: «Μετά τον πόλεμο του 1974 πήγα στο Λονδίνο γιατί ήθελα να περάσω ωραία και να δω όσο πιο πολλά ροκ συγκροτήματα μπορούσα. Σιδέρωνα φορέματα σε ένα εργοστάσιο και λίγο καιρό μετά, πήγα σε ένα κολλέγιο σε μια πολύ κακόφημη περιοχή τότε, στο Hackney.
Συνέχισα να δουλεύω όποτε μπορούσα και να παραδίδω φορέματα σε όλη την Αγγλία και έτσι μετά τις ομορφιές του Πενταδάκτυλου, γνώρισα και ερωτεύτηκα τις όμορφες περιοχές με δάση και λίμνες στην Αγγλία και Ουαλία. Στο κολλέγιο είχα μια καθηγήτρια που επηρέασε πολύ τη ζωή μου, σε ό,τι αφορά τον ακτιβισμό, γιατί ήταν η πρώτη φορά που συναντούσα ακτιβίστρια.
Ήταν στο Women’s Liberation Movement και οργάνωνε πορείες στο Λονδίνο για τα δικαιώματα των γυναικών. Ο συνδυασμός όλων αυτών των εμπειριών, με έκανε να αγαπήσω τη φύση και να αγωνιστώ όσο μπορούσα περισσότερο γι’ αυτή»…
