Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Το βιολί τους μερικοί πολιτικοί και διάφοροι άλλοι αυτόκλητοι εμπειρογνώμονες. Να νουθετούν το λαό. Κάπως μεταξύ απειλής, σουρεαλισμού και γκεμπελικής προπαγάνδας. Να μην ξεχνούμε, λένε, ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι δικοινοτικό κράτος. Ότι προβλέπει και Τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο και Τουρκοκύπριους βουλευτές και Τουρκοκύπριο δήμαρχο στις μεγάλες πόλεις.
Αυτό με τον δήμαρχο επανήλθε τώρα με την ιστορία του Χαρμαντζί, που θα ερχόταν σε ένα φόρουμ ως δήμαρχος του τουρκικού δήμου Λευκωσίας και όταν του ακύρωσαν τον τίτλο ακύρωσε κι αυτός τη συμμετοχή του. Και ξεσηκώθηκαν να του συμπαρασταθούν όσοι κάνουν πως δεν βλέπουν την κανονικοποίηση της διχοτόμησης και της «τδβκ». Ως αντίδραση δήθεν στην «υστερική ρητορική της ακροδεξιάς», όπως έλεγε ο Στέφανος Στεφάνου.
Αφορμή βοήθα! Αποδίδουν την ακύρωση του παράνομου τίτλου του Χαρμαντζί στην αντίδραση του ΕΛΑΜ και όχι στο γεγονός της παρανομίας. Τα είπαμε τις προηγούμενες μέρες αυτά, μην τα επαναλαμβάνουμε. Το θέμα σήμερα, και λόγω επετείου, είναι που προσπαθούν να πείσουν τον λαό ότι αυτό που πρέπει να αντιληφθεί είναι ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είναι κράτος των Ελληνοκυπρίων, είναι δικοινοτικό και άρα οφείλουν όλοι να δεχτούν μια διευθέτηση πάνω σε αυτή τη βάση.
Παραπλανούν συνειδητά. Γιατί σίγουρα γνωρίζουν ότι ο λόγος που πολλοί επενδύουν στη διάσωση της κρατικής οντότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν είναι διότι, όσοι δεν ασπάζονται τους παραλογισμούς τους, θέλουν μια Κυπριακή Δημοκρατία που θα κυβερνάται από τους Ελληνοκύπριους και θα παραγνωρίζει την άλλη κοινότητα. Ποιος παραγνώρισε τους Τουρκοκύπριους; Αν θέλουν να επιστρέψουν και να αναλάβουν τις θέσεις που προνοούνται στις συμφωνίες Ζυρίχης καλώς να ορίσουν. Αλλά δεν θα το κάνουν, διότι δεν τους ενδιαφέρει η αντιπροεδρία ενός κράτους που θεωρούν «εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία».
Το θέμα όμως είναι ότι οι Ελληνοκύπριοι κυβερνούν μόνοι τους την Κυπριακή Δημοκρατία εξ ανάγκης. Κι αυτό τους το αναγνώρισε η διεθνής κοινότητα από το Μάρτιο του 1964. Είναι επικίνδυνο για λόγους επικοινωνιακής τακτικής πολιτικοί μας να προβάλλουν τον ισχυρισμό ότι οι Ελληνοκύπριοι παραβιάζουν το Σύνταγμα του ’60 διότι κυβερνούν μόνοι τους και παραγνωρίζουν τους Τουρκοκύπριους. Αυτό το κάνει ο Έρχιουρμαν όποτε τον βολεύει, αλλά να το κάνουν και Ελληνοκύπριοι είναι το λιγότερο σχιζοφρενικό.
Η πραγματικότητα μία είναι: Το κράτος του ’60 ήταν συνεταιρικό κράτος με διαμοιρασμό κάποιων εξουσιών, αλλά ήταν ενωμένο κράτος, ήταν ένα κράτος σε μια ενιαία γεωγραφικά Κύπρο. Σήμερα, αυτό που επιδιώκουν οι ηγέτες μας και ταυτίζουν τα οράματά τους με τα οράματα των Τούρκων, είναι συνεταιρισμό δύο κρατών με δύο χωριστές γεωγραφικές περιοχές, όπου το κάθε κράτος θα ασκεί κυριαρχικά τις κρατικές του υποθέσεις.
Η Κυπριακή Δημοκρατία σήμερα, παρά την κατάρρευση του συνεταιρισμού, έχει ακόμα νομικά και με διεθνή αναγνώριση, και ευρωπαϊκή προπάντων, κυριαρχία και στα εδάφη της που δεν ελέγχει λόγω στρατιωτικής κατοχής. Αν εγκαταλείψουμε αυτή την αναγνώριση, χωρίς να εξασφαλίσουμε τη συνέχεια, η επιβίωσή μας θα εξαρτάται από τη διάθεση και τα οράματα κάποιου Σουλτάνου στην Άγκυρα.
Οι Ελληνοκύπριοι δεν είχαν επιλογή και επέλεξαν να κυβερνήσουν μόνοι τους. Δεν ήταν επιλογή τους να κυβερνούν εξήντα τόσα χρόνια με το δίκαιο της ανάγκης και τη μια να πηγαίνουν στα χωριά τους σε κομβόι για να μην τους πυροβολήσουν στους δρόμους οι συνεταίροι τους, την άλλη να τους βομβαρδίζουν με ναπάλμ, την παράλλη να τους σκοτώνουν και να τους αρπάζουν τις περιουσίες. Είναι οι συνεταίροι τους, που τους ανάγκασαν να περιφρουρούν τη νομιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας ως ανάγκη επιβίωσης. Οι συνεταίροι, που ούτε μήνες δεν κράτησαν προσχήματα υπέρ του ενιαίου εδαφικά και πολιτικά και κοινωνικά δικοινοτικού κράτους.
Η συνέχεια του κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας, λοιπόν, δεν είναι ζήτημα εθνικισμού, ούτε απόρριψης της δικοινοτικότητας, που επέβαλαν οι Βρετανοί. Είναι ζήτημα φυσικής επιβίωσης. Εκτός αν πιστεύουν, όσοι προσπαθούν να αποδομήσουν αυτή την αναγκαιότητα, ότι μπορούμε να αφήσουμε τη βιολογική μας συνέχεια στα χέρια της Τουρκίας. Για να καταλήξουμε κοινότητα χωρίς κράτος που θα αναζητά θέση στη διεθνή κοινότητα.
