Θυσία ή σανίδα σωτηρίας για την Αννίτα; Η τάτσα της ψαροταβέρνας έμεινε! Προστέθηκαν και κηδεμόνες στο ριάλιτι!

Η Αννίτα Δημητρίου αναγκάστηκε τελικά να αποσύρει την υποψηφιότητά της για τις προεδρικές εκλογές. Προφανώς, τα ψάρια στο μυστικό δείπνο της ψαροταβέρνας δεν τους κάθισαν απλώς στο στομάχι. Κάποια τους στάθηκαν στο λαιμό. Με το κόστος να είναι μεγάλο. Όχι, βεβαίως, στο λογαριασμό της ταβέρνας, αλλά στο λογαριασμό αξιοπιστίας του ΔΗΣΥ.

Το επίσημο αφήγημα θέλει την Αννίτα να θυσιάζεται στο βωμό της ενότητας. Ωραίο ακούγεται. Συγκινητικό. Μόνο που, στην πολιτική, η διαφορά ανάμεσα στη θυσία και στη σανίδα σωτηρίας είναι συχνά ζήτημα οπτικής. Την πρώτη την ενστερνίζονται οι πιο αθώοι. Εκείνοι που δεν έχουν γνώση από ίντριγκες, παρασκήνια και κομματικά παιγνίδια.

Η δεύτερη είναι η επιλογή όσων έχουν γνώση. Και όσων αναλύουν τα γεγονότα πίσω από την εικόνα της βιτρίνας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, λοιπόν, πρόκειται ξεκάθαρα (όπως θα έλεγε και ο Χριστοδουλίδης) για σανίδα σωτηρίας για την ίδια.

Όπως εξελίσσονταν τα πράγματα, η πρόεδρος του ΔΗΣΥ κινδύνευε να χάσει και τα αβγά και τα καλάθια. Από τη μια, ο Αβέρωφ Νεοφύτου ξεκαθάριζε ότι ήταν έτοιμος να κατέλθει ως υποψήφιος ακόμη και εκτός των κομματικών διαδικασιών. Τελεσίγραφο. Και ωμός, έμμεσος, εκβιασμός. Από την άλλη, ο μυστικός δείπνος με πρωταγωνιστή τον «στενότατο των στενοτάτων» συνεργατών της Αννίτας, είχε προκαλέσει βαρύ κλίμα στο εσωτερικό του κόμματος.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η απόσυρση προσφέρει στην Αννίτα μια προσωρινή διέξοδο. Διασώζει, τουλάχιστον προς το παρόν, την προεδρία της στον ΔΗΣΥ. Δεν διασώζει, όμως, την ενότητα, όπως είναι το επιχείρημα το οποίο προβλήθηκε. Η ενότητα δεν επιβάλλεται με ανακοινώσεις. Ούτε προκύπτει με μια απλή απόσυρση υποψηφιότητας.

Αυτό αποδεικνύεται και από τα γεγονότα. Ο Αβέρωφ και ο Παμπορίδης εξακολουθούν να βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης. Παράλληλα, διάφοροι κύκλοι αναζητούν τρίτη λύση. Τα ονόματα που μέχρι στιγμής ακούστηκαν, πάντως, μόνο μειδιάματα προκαλούν.

Εύλογα κάθε πολίτης με στοιχειώδη λογική αναρωτιέται αν αυτοί που σκέφτονται τα συγκεκριμένα ονόματα αντιλαμβάνονται ότι πρόκειται για εκλογές Προέδρου της Δημοκρατίας ή αν νομίζουν ότι πρόκειται για εκλογή προέδρου κομματικής επαρχιακής επιτροπής. Δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να αντιληφθεί κάποιος ότι η ενότητα θα μπορούσε να διασφαλιστεί μόνο εάν οι υπόλοιποι αποχωρούσαν οικειοθελώς υπέρ της προέδρου του κόμματος.

Την ώρα, μάλιστα, που το σκηνικό στην Πινδάρου θυμίζει μπάχαλο, προκύπτει ένα ακόμη ζήτημα. Διόλου ασήμαντο. Όταν η Αννίτα εξέφρασε ενδιαφέρον για υποψηφιότητα, κλήθηκαν τα συλλογικά όργανα του κόμματος και έλαβαν αποφάσεις. Όταν, όμως, ήρθε η ώρα να αποσυρθεί, τα ίδια όργανα τα έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων της. Και φυσικά δεν έχει σημασία αν επρόκειτο για προσωπική της απόφαση. Όταν την πρώτη προσωπική απόφαση την υπέγραψαν συλλογικά τα στελέχη, το ίδιο έπρεπε να γίνει και με τη δεύτερη.

Πάντως, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι στην Πινδάρου φροντίζουν να κρατάνε ενίοτε ζωντανό το ενδιαφέρον των θεατών. Αναβαθμίζοντας διαρκώς το ριάλιτι. Μετά τις σημαδεμένες τράπουλες και τις καταγγελίες περί προδοσίας, εμπλούτισαν το σενάριο και με… κηδεμόνες. Ο Παμπορίδης ήταν ξεκάθαρος. Κηδεμόνας της Αννίτας ο εκδότης του «Πολίτη». Κηδεμόνας του Αβέρωφ Νεοφύτου ο εκδότης της «Αλήθειας».

Δικαιολογημένα ο κάθε θεατής αναρωτιέται αν παρακολουθεί εσωκομματική διαδικασία ή επεισόδιο πολιτικής σάτιρας. Ούτε περνά από το μυαλό του να αλλάξει κανάλι. Πού να βρει αλλού τέτοιο σενάριο. Με τόσο σασπένς. Και τέτοιους πρωταγωνιστές. Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι η πολιτική δεν είναι τηλεοπτικό ριάλιτι, του οποίου το έπαθλο είναι η προεδρία της Δημοκρατίας.

Ό,τι και αν επιχειρηθεί στη συνέχεια, δυστυχώς, για την Πινδάρου η τάτσα έμεινε, για να θυμηθούμε την επική ατάκα του Αβέρωφ. Μαζί και η ζημιά. Η κοινωνία είδε τα ξεκατινιάσματα. Τα μαχαιρώματα. Την αγωνιώδη μάχη για την προεδρική καρέκλα. Την εμμονή στην ικανοποίηση των προσωπικών φιλοδοξιών των πρωταγωνιστών του. Δεκαεπτά μήνες πριν από τις εκλογές. Την ίδια ώρα, που οι πολίτες αντιμετωπίζουν σωρεία προβλημάτων. Την ακρίβεια. Το στεγαστικό. Την οικονομική πίεση για τα προς το ζην.

Παραμένει, όμως, και ένα μεγάλο ερωτηματικό. Ποιον θα στηρίξει παρασκηνιακά η Αννίτα; Τον Αβέρωφ ή τον Παμπορίδη; Τον πρώτο δεν θα τον έχει απέναντί της στο μέλλον, ό,τι και αν συμβεί στις προεδρικές εκλογές. Μια ενδεχόμενη ήττα, ωστόσο, πιθανότατα να έχει αντίκτυπο και στην ίδια. Ο δεύτερος, αντίθετα, θα βρίσκεται μπροστά της και μετά τις εκλογές. Ενδεχομένως με βλέψεις και για την ηγεσία του κόμματος.

Τουτέστιν, με την απόσυρση δεν έκλεισε η αυλαία. Απλώς, άλλαξε το σενάριο. Το ριάλιτι της παιδικής χαράς της Πινδάρου έχει πολλά ακόμη επεισόδια. Οι κηδεμόνες παραμένουν στις θέσεις τους. Οι πρωταγωνιστές ακονίζουν τα μαχαίρια. Η ενότητα ξεχάστηκε σε κάποια γωνιά της ψαροταβέρνας.

Μείνετε συντονισμένοι. Το επόμενο επεισόδιο αναμένεται να έχει ακόμη περισσότερο σασπένς…