Ο Γενικός Εισαγγελέας έχει δίκαιο: Η απαξίωση των θεσμών ζημιώνει όλους μας, οδηγεί την κοινωνία σε ένα χάος, χωρίς εχέγγυα, χωρίς στηρίγματα. Δεν το είπε με αυτές τις λέξεις, αλλά αυτό είναι το νόημα. Ωστόσο, ποιοι ευθύνονται για την απαξίωση των θεσμών; Ζητά από τους διαχειριστές ιστοσελίδας (διαδικτυακής ομάδας «Στήριξης του Γενικού Ελεγκτή»), τη διαγραφή υβριστικών σχολίων κατά του ιδίου και του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα, δίνοντας περιθώριο 24 ωρών και προειδοποιώντας με ποινικά μέτρα.
Με κανένα τρόπο δεν υποστηρίζω το βρισίδι του διαδικτύου, το μοίρασμα καταρών και την τοξικότητα που έχει καλλιεργηθεί. Ακόμα όμως και αν σπεύσουν να συμμορφωθούν οι διαχειριστές της εν λόγω ιστοσελίδας, πέραν του ότι τα σχόλια μπορεί να έχουν ήδη αναπαραχθεί, σίγουρα υπάρχουν πολλές άλλες ιστοσελίδες, προσωπικές και ομαδικές με παρόμοια σχόλια. Κι ανά πάσα μπορούν να ξεφυτρώσουν άλλες τόσες στις οποίες ο καθένας μπορεί να εκφράσει οτιδήποτε. Ταυτόχρονα, ακόμα και να επιβληθούν αυστηροί νόμοι, ακόμα κι αν διαταχθεί κλείσιμο όλων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, διανοείται ο Γενικός Εισαγγελέας τι λένε στις παρέες, στα καφενεία των χωριών και των πόλεων για αυτόν, για τους υπουργούς, για τους βουλευτές, για τον ίδιο τον Πρόεδρο…; Σαφώς και δεν δημοσιοποιούνται ούτε αναπαράγονται οι κουβέντες αυτές, αλλά υφίστανται κι είναι η κοινή γνώμη. Πώς διαμορφώνεται και πώς περιορίζεται η γνώμη αυτή;
Σαφώς και στις μέρες μας υπάρχει μια ευκολία στη διασπορά ψιθύρων και στην έκφραση αυθαιρεσιών. Σαφώς, επίσης, μπορεί εύκολα κάποιος να στοχοποιηθεί άδικα. Ο θυμός όμως που υπάρχει απέναντι στους θεσμούς ή στα άτομα που εκπροσωπούν τους θεσμούς, έχει προκύψει τυχαία;
Το ερώτημα δεν μπορεί παρά να είναι υποθετικό: Αν Γενικός Εισαγγελέας ήταν, για παράδειγμα, ο Σόλων Νικήτας ή η Στέλλα Σουλιώτη οι οποίοι δεν έζησαν την εποχή του διαδικτύου, θα υφίστατο την ίδια απαξίωση ο θεσμός του Γενικού Εισαγγελέα; Με άλλα λόγια φταίνε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, φταίει η εποχή στην οποία ο δάσκαλος, ο ιερέας κι ο αστυνομικός δεν είναι τα σημαίνοντα πρόσωπα στα οποία εκφράζουν οι χωρικοί σεβασμό ή μήπως φταίνε τα άτομα που εκπροσωπούν τους θεσμούς, η στάση και οι πράξεις τους;
Έχουν πλέον παρέλθει οι εποχές που κάποιοι θεσμοί ήταν στο απυρόβλητο. Καθημερινά κρίνονται και επικρίνονται. Κι αυτό θα έπρεπε να κάνει διπλά προσεκτικούς όσους βρίσκονται σε δημόσιες θέσεις. Το αντίθετο συμβαίνει όμως, με αποτέλεσμα να ζούμε την απαξίωση των θεσμών. Μπορεί να κερδηθεί ξανά ο σεβασμός;
