Η υπουργός Ενέργειας διερωτήθηκε την Παρασκευή, μιλώντας στο ΡΙΚ, αν είναι δυνατό -ακόμα και από σκοπιάς χρόνου και διαδικασιών- να προσληφθούν μέσα σε ένα χρόνο 370 νέοι υπάλληλοι στην ΑΗΚ. Το είπε για να στηρίξει τη θέση της ότι οι 146 νέες θέσεις που ενέκριναν τα υπουργεία Οικονομικών και Ενέργειας και περιλαμβάνονται στον προϋπολογισμό της Αρχής για το 2023 είναι υπέρ αρκετές για να καλυφθούν το επόμενο διάστημα οι επείγουσες ανάγκες -κυρίως στα δίκτυα- και άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο σε επόμενη φάση να εγκριθούν και άλλες νέες θέσεις.
Ακούγεται λογικό και υπάρχει μια βάση στην επιφύλαξη της υπουργού (περίπου «μα και να εγκριθούν οι 370 θέσεις, μπορούν να καλυφθούν αμέσως;»), όμως οι χρονοβόρες διαδικασίες πρόσληψης, εκπαίδευσης και ομαλής ενσωμάτωσης των νεοπροσληφθέντων στη δομή της ΑΗΚ χρησιμοποιούνται ως αντεπιχείρημα και από διευθυντικά, διοικητικά και άλλα στελέχη της Αρχής: Αφού, λένε, η Κυβέρνηση γνωρίζει πως χρειάζεται αρκετός χρόνος για να συμπληρωθούν οι όποιες νέες θέσεις εγκριθούν (που αφορούν σημερινές, πραγματικές και πιεστικές ανάγκες), γιατί μεταθέτει για την επόμενη διετία (με το κυπριακότατο «θωρούμεν τζιαι κάμνουμεν») τη δημιουργία και των υπόλοιπων νέων θέσεων που είχαν ζητήσει οι διευθύνσεις της ΑΗΚ και το διοικητικό συμβούλιο;
Η κοινή γνώμη είναι κατανοητό πως δυσφορεί έντονα όταν ακούει για νέες θέσεις σε ημικρατικούς οργανισμούς, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για προσλήψεις στην ΑΗΚ, σε μια περίοδο που η χρέωση του ηλεκτρισμού είναι στα ύψη. Ωστόσο, πρέπει να ληφθεί υπόψη πως (και) στην ΑΗΚ δεν γίνονταν προσλήψεις από το 2011 έως το 2018 και οι ανάγκες συσσωρεύτηκαν. Όταν ξεκίνησε εσωτερικά στην Αρχή η αξιολόγηση της κατάστασης με τη μείωση του προσωπικού (εθελούσιες αποχωρήσεις και αφυπηρετήσεις) και τη μεγάλη αύξηση του όγκου εργασίας (αιτήσεις για μικρά, μεγάλα και οικιακά φωτοβολταϊκά, επέκταση δικτύου, κατασκευαστικά έργα, συντηρήσεις, αναβάθμιση μονάδων), τα αρμόδια διευθυντικά στελέχη είχαν ζητήσει έναν αριθμό νέων θέσεων που ξεπερνούσε τις 370. Δεν γνωρίζω ακριβώς πόσο. Οι 370 νέες θέσεις είναι η επιλογή που έκανε το διοικητικό συμβούλιο, μειώνοντας τα αρχικά αιτήματα των υπηρεσιακών.
Όταν πήγε ο συμπληρωματικός προϋπολογισμός της ΑΗΚ στο Υπουργείο Ενέργειας, για 370 θέσεις (Οκτώβριος 2021), έγινε ένα πρώτο κουτσούρεμα του αιτήματος, πριν αυτό σταλεί στο Υπουργείο Οικονομικών για το… κυρίως κουτσούρεμα. Επίσημη πληροφόρηση για το τι έγινε ακριβώς μεταξύ των υπουργείων δεν υπάρχει. Οι δικές μας πληροφορίες αναφέρουν πως το Υπουργείο Οικονομικών αρχικά είχε αποφασίσει να εγκρίνει περίπου το 1/4 των θέσεων που ζητήθηκαν. Όταν αντέδρασαν η διοίκηση και η διεύθυνση της ΑΗΚ (πήγαν διευθυντικά στελέχη στα υπουργεία και έκαναν παρουσιάσεις των αναγκών σε έργα, υπηρεσίες και νέες θέσεις) και στάλησαν τα πρώτα μηνύματα για αντιδράσεις από τις συντεχνίες, το θέμα ξανασυζητήθηκε και τελικά το Υπουργείο Οικονομικών θεωρεί πως έκανε υπέρβαση, εγκρίνοντας 146 νέες θέσεις (διπλασιάζοντας τον αρχικό αριθμό που αποφάσισε), επιλέγοντας η μεγάλη πλειοψηφία να αφορά θέσεις στην Προμήθεια και τη Διανομή (δίκτυα), όπου παρουσιάζονται σοβαρές ανάγκες για κατασκευή νέων υποσταθμών και για νέες γραμμές, ώστε να εξυπηρετηθεί (και) η ζήτηση για εγκατάσταση φωτοβολταϊκών.
Είναι μάλλον αδύνατο να κρίνει κανείς έξω από την ΑΗΚ και τις κρατικές υπηρεσίες ή άλλες αρμόδιες Αρχές αν οι 146 θέσεις είναι πολλές ή λίγες. Είναι επιβεβαιωμένο πως στις τάξεις των εργαζομένων στην ΑΗΚ επικρατεί γνήσιος αναβρασμός, καθώς θεωρούν ότι ακόμα και ευαίσθητες υπηρεσίες, στις οποίες έως πριν μερικά χρόνια τηρούνταν με ευλάβεια αυστηροί κανόνες ασφάλειας, λειτουργούν με εξόφθαλμες εκπτώσεις στην ασφάλεια του προσωπικού αλλά και στην ασφάλεια της υποδομής και ευρύτερα του ηλεκτρικού συστήματος, φορτώνοντας πολλές εργασίες σε εργάτες, αντί σε τεχνίτες, επιστάτες και άλλο εξειδικευμένο ή καταρτισμένο προσωπικό. Οι ελλείψεις είναι πάρα πολλές, επιμένουν, ιδιαίτερα στα δίκτυα αλλά και στην Παραγωγή (στους σταθμούς), αλλά ανησυχούν και για τη σοβαρή αδυναμία που υπάρχει, λόγω της υποστελέχωσης, για τη μετάδοση και ενίσχυση της επιστημονικής και τεχνικής γνώσης στο προσωπικό. Μοιάζει να μην φροντίζει κανένας για τη συνέχεια στην επιστημονική κατάρτιση και την εμπειρία, κάτι πολύ σοβαρό, τονίζουν, για έναν τεχνικό οργανισμό όπως η ΑΗΚ.
Δεδομένου, όμως, ότι η παρούσα Κυβέρνηση οδεύει προς την εξόπορτα και νοουμένου ότι ήδη οι υπουργοί Οικονομικών και Ενέργειας επιχειρηματολογούν με κάθε ευκαιρία πως δεν δικαιολογείται η έγκριση -τώρα- πρόσθετων νέων θέσεων, κι αφού η ζημιά στην απονεύρωση και καθήλωση της ΑΗΚ έχει ήδη γίνει, είναι λογικό, πιστεύω, να πει κανείς πως διοίκηση, διεύθυνση και εργαζόμενοι πρέπει να επιτρέψουν στη σημερινή διακυβέρνηση να αποχωρήσει ομαλά και από την επομένη της αλλαγής στην εξουσία να σηκώσουν μανίκια για να ξαναστηθεί ο οργανισμός στα πόδια του. Ας χαθούν άλλοι 3-4 μήνες.
Επί της ουσίας, θεωρώ πως στις πλείστες θέσεις τους οι συντεχνίες αυτή τη φορά έχουν δίκαιο. Και όσοι διερωτούνται «και γιατί να έχουν θέση οι εργαζόμενοι για θέματα πολιτικής στην ΑΗΚ;», πρέπει να μην ξεχνούν πως ό,τι διεκδικούν οι συντεχνίες είναι (πλην του συνταξιοδοτικού) και θέσεις της διοίκησης και της διεύθυνσης.
