Άντε, πάλι από την αρχή το σουλτανικό βιολί:
– Θα έρθω μια νύχτα ξαφνικά…
Οι απειλές του κατά των Κούρδων δεν ήταν μόνο φραστικές παρότι και οι Κούρδοι τον ανέμεναν, και εμπιστεύονταν τις διαβεβαιώσεις των υπερδυνάμεων, Ανατολής και Δύσης:
– Όσο βαρεμένος και αν είναι ο Ερντογάν, αποκλείεται να χτυπήσει τους Κούρδους που αποτέλεσαν το ανάχωμά μας στους τρομοκράτες του 1515.
Προκλητική η παρεμβολή του Σουλτάνου, ο οποίος υπενθύμισε:
– Τόσο εύκολα λησμόνησαν ότι με ενέταξαν στην ομοταξία των G7, με την Τουρκία σε ρόλο υπερδύναμης;
Αυτόρμητα σού βγαίνει εκείνο το πελλός ετζιοιμήθη, πελλόν όνειρον είδε, αλλά βρισκόμαστε σε περίοδο αυραίας αυτοχαλιναγώγησης!
Καθώς, λοιπόν, ο αποθρασυνθείς Σουλτάνος αδειάζει τον σύγχρονο οπλισμό του στους ανυπεράσπιστους Σύρους, μάταια η υπενθύμιση:
– Δεν σε συγκρατούν ούτε οι παρεμβάσεις των υπερδυνάμεων Ανατολής και Δύσης;
– Αφοδευμένες τές έχω αμφότερες!
Και:
Στον δρόμο της τουρκαλαγνείας του ΡΙΚ και ΕΡΤ επιμένουν στην άκρατη –και άκριτη- υπερπροβολή των τουρκικών θέσεων και της σουλτανικής προπαγάνδας. Μπροστά σε ανάλογο σκηνικό, τα «δελτία» του τρόμου:
– Ο Τάδε Τούρκος αξιωματούχος δήλωσε…
Μεταδίδεται η δήλωση και στη συνέχεια παίζει οπτικογραφημένη.
Παρόμοιες τουρκοπροσφορές άλλες πεντε-έξι.
Πού αποσκοπούν αυτές οι προβολές;
Για να συνηθίσουν οι υπήκοοι του Σουλτάνου τους βαρβαρισμούς της τουρκικής γλώσσας, και να ανέχονται τις οθωμανικές αντιλήψεις και αρλούμπες περί Δικαίου.
Υ.Γ. 1:
Αντιγραφή από το «ΕΝΑ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ» («Φ» 27/11/22) του Μ. Ιγνατίου:
Όταν ο ταμίας και εκ των ηγετών της ΕΟΚΑ Β’, Σωκράτης Ηλιάδης, μας οδήγησε στα δικαστήρια, καταθέτοντας μήνυση εναντίον του Κώστα Βενιζέλου και του υποφαινομένου για το βιβλίο μας «Τα Μυστικά Αρχεία του Κίσιντζερ», κατηγορούμενος σε ξεχωριστή δίκη, ήταν και ο κ. Μακάριος Δρουσιώτης. Μας προκάλεσε εντύπωση ότι η δίκη του κ. Δρουσιώτη δεν έγινε ποτέ, και επίσης ότι ο Ηλιάδης στο δικαστήριο μουρμουρούσε συνέχεια ότι «θα με προσκυνήσετε και εσείς, όπως ο άλλος». Επειδή καθόταν ακριβώς μπροστά μου και ήταν πολύ ενοχλητικός του απάντησα ψιθυριστά «ούτε όταν ανατείλει ο ήλιος από τη δύση». Όμως, μας προβλημάτισε η συνεχής αναφορά του σε κάποιον άλλον που τον προσκύνησε και αποφάσισαν να τον προκαλέσω. Φώναξε δυνατά στο δικαστήριο ότι τον προσκύνησε ο κ. Δρουσιώτης, ο οποίος αφαίρεσε σελίδες από το βιβλίο του και του απολογήθηκε…».
Έναν τέτοιον αναξιόπιστο επικαλείται ο Α. Μαυρογιάννης για να ενισχύσει τις δικές του εμμονές και φαντασιώσεις προς τέρψιν των ακελικών αυτιών!…
Υ.Γ. 2:
Αφού ο Πάφου Γεώργιος είναι ευρέως αποδεκτός από ιερείς και ιεράρχες προς τι να κινούνται για Τριπρόσωπο, αφού υπάρχει έτοιμο Μονοπρόσωπο;
