Παρακολουθώντας δημοσιογραφικά επί τρεις μέρες τα τεκταινόμενα στη βελγική πρωτεύουσα για τις σακούλες με καταρινό χρήμα που διακινούνται στα υψηλά δώματα του Ευρωκοινοβουλίου, η στήλη παραθέτει ό,τι είναι γνωστό και ό,τι συζητείται ώς τώρα.

Η ευρωβουλευτής εικονιζόμενη του ΠΑΣΟΚ Εύα Καϊλή, συνελήφθη το Σάββατο στη φάση της προανάκρισης στο πλαίσιο του αυτοφώρου, για πιθανό χρηματισμό της από το Κατάρ, υπέρ του οποίου είχε πάρει σαφή και εκθειαστική θέση. 

Το απόγευμα χθες, ο ανακριτής αποφάσισε τη φυλάκισή της για ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, διαφθορά και σύσταση εγκληματικής οργάνωσης. Αναμένεται τώρα (;)  η απόφαση των βελγικών εισαγγελικών Αρχών, αν θα συνεχιστεί η κράτησή της και εάν θα ασκηθεί εναντίον της ποινική δίωξη.

Πηγές μας θωρούν σίγουρο ότι υπάρχουν ηχογραφημένες συνομιλίες της Καϊλή και πολλά στοιχεία εναντίον της, όπως τα χρήματα που βρέθηκαν στην κατοχή της.

Μπορεί η ιδιότητά της ως Αντιπροέδρου του ΕΚ να μην είναι κάποιο σοβαρό αξίωμα, αλλά σίγουρα αντανακλά στην ίδια την ΕΕ. Και πόσο καλά οχυρωμένη είναι απέναντι σε εκείνα τα λόμπι που, για να τονώσουν την προς τα έξω εικόνα τους ή και να πετύχουν αθέμιτους πολιτικούς τους στόχους, είναι πρόθυμα και ικανά να πληρώσουν αδρά, ακόμα και υψηλόβαθμα στελέχη. 

Αυτό που κάνει τώρα το Κατάρ, το έχουν κάνει και πολλές άλλες χώρες. Για παράδειγμα, η Τουρκία, για την κατεχόμενη Κύπρο. Έγκυροι δημοσιογράφοι και έντιμοι εκπρόσωποι του ΕΚ θυμούνται και θα σου πουν για «ολόκληρες καραβιές από δημοσιογράφους και ευρωβουλευτές που έπαιρνε η Άγκυρα στην αυτοαποκαλούμενη τδβκ». Όπου, τους τάιζαν, τους πότιζαν, τους έπαιρναν σε διάφορα μέρη για να δουν πώς τα βγάζουν πέρα αλλά και πόση βοήθεια θέλουν για να βγουν από τη διεθνή τους απομόνωση και τους έδιναν στο τέλος και το δωράκι τους. 

Ένας δικός μας ευρωβουλευτής τότε, στη δεκαετία του ’90, ο Γιάννης Μαρίνος της ΝΔ, διαπρεπής δημοσιογράφος και επί χρόνια διευθυντής και αρθρογράφος του Οικονομικού Ταχυδρόμου, είχε καταγγείλει ανοικτά ότι οι Τούρκοι έδωσαν και σε αυτόν ένα πακετάκι δώρο, με λίγα λουκούμια και έναν φάκελο με τίτλο ιδιοκτησίας ενός οικοπέδου στα κατεχόμενα.

Παρόμοιες πρακτικές χρησιμοποιούν το Αζερμπαϊτζάν και, βεβαίως, η Ρωσία του Πούτιν.

Πιο ευάλωτοι και επιρρεπείς στον χρηματισμό είναι εκείνοι οι ευρωβουλευτές που προέρχονται από «τις όχι και τόσο ώριμες δημοκρατίες της Ευρώπης», μου είπε έγκριτος ξένος αναλυτής, που κατοικεί και εργάζεται εδώ και χρόνια στις Βρυξέλλες. 

Έγκυροι κύκλοι των Βρυξελλών ξέρουν, και σου λένε ανοικτά, ότι η υπόθεση αυτή είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Και ότι μπορεί να είναι μπλεγμένοι μέσα σε αυτήν ακόμα και υψηλόβαθμα στελέχη της ΕΕ, που ενίσχυσαν το καταρινό λόμπι ώστε να «φτιαχτεί» η διεθνής εικόνα του και, με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου, να εμφανιστεί ως μια ελεύθερη και δημοκρατική χώρα, και όχι ως αυτή που δωροδόκησε με έναν σκασμό λεφτά ακόμα και εκπροσώπους  κρατών-μελών της FIFA, ή που εκμεταλλεύτηκε άγρια αλλοδαπούς εργάτες που έφερε από διάφορες φτωχές χώρες στα εργοτάξια ενόψει Μουντιάλ, πολλοί από τους οποίους άφησαν εκεί τα κόκαλά τους. 

Η Διεθνής Διαφάνεια συνέλεξε πολλά στοιχεία για αυτά, από το 2019 έως και τώρα. Δεν αφορούσαν μόνο το Κατάρ, και ασφαλώς δεν είναι όλα τα λόμπι υποστηρικτικά διεφθαρμένων κρατών, επιχειρήσεων ή οργανισμών. Οι κατέχοντες αξιώματα στην ΕΕ είναι υποχρεωμένοι να δηλώνουν τις συναντήσεις που έχουν με ομάδες που τα συμφέροντά τους άπτονται του αντικειμένου που αυτοί οι αξιωματούχοι διαχειρίζονται. Ελάχιστα κράτη-μέλη έχουν μια μεγάλη πλειοψηφία Ευρωβουλευτών που να δημοσιοποίησαν, όπως όφειλαν, έστω και μία συνάντηση με λομπίστες. Μόνο το Λουξεμβούργο (με το 100% των ευρωβουλευτών του), η Σουηδία με το 95% και η Δανία με το 93% ανταποκρίθηκαν. Πολύ πίσω, αντιθέτως, συγκεκριμένα οι τρεις ουραγοί, είναι η Λετονία με μόλις 25% ανταποκρίσεις, η Κύπρος με 17% και η Ελλάδα με 10%. Με λίγα λόγια, μούγκα!