Θα είχε ενδιαφέρον να μας εκμυστηρευτεί ο νέος Πρόεδρος λίγο από το πραγματικό παρασκήνιο της επιλογής των συνεργατών του. Διότι μάλλον αγνοούμε μεγάλο μέρος του.
Θα ήταν χρήσιμο, για παράδειγμα, να ξέραμε σε πόσες γυναίκες πρότεινε διορισμό ο Πρόεδρος. Θεωρώ δεδομένο -χωρίς να έχω ενημέρωση- ότι πρότεινε συνεργασία σε περισσότερες από αυτές που πήραν χαρτοφυλάκιο. Συνέβη και σε προηγούμενες Κυβερνήσεις, θα συμβεί ίσως και σε επόμενες. Όσο ελκυστικό κι αν είναι το αξίωμα, όσο πρόθυμες κι αν είναι να προσφέρουν στα κοινά. Διότι πασκίζουν πολύ οι γυναίκες να κτίσουν καριέρα -και οικογένεια- αξιοποιώντας συνήθως λιγότερες ευκαιρίες από αυτές που έχουν άνδρες των ίδιων ενδιαφερόντων, και όταν το πετύχουν δεν τους είναι καθόλου εύκολο να εγκαταλείψουν τον ιδιωτικό τομέα -ούτε και τον δημόσιο- για να αναλάβουν δημόσιο αξίωμα, ιδιαίτερα όταν αυτό θα το στερηθούν πολύ πιο σύντομα από την προσδόκιμη διάρκεια της επαγγελματικής τους καριέρας. Και συχνά η λήξη μιας θητείας είναι απροσδιόριστη χρονικά.
Και κανένας δεν νοείται να μην δείξει κατανόηση. Και δεν μπορεί να είναι τυχαίο που κάποιες από τις λιγοστές γυναίκες που έχουν αξιοποιηθεί έως τώρα σε υπουργικές θέσεις ήταν, όταν αναλάμβαναν, κοντά στο όριο αφυπηρέτησης ή είχαν ήδη συνταξιοδοτηθεί ή ήταν σε καλή οικονομική, επαγγελματική κατάσταση, σε βαθμό που να μην τις βασανίζει το λογικό ερώτημα «και μετά τη θητεία τι;».
Άλλωστε και άντρες επαγγελματίες, ιδιαίτερα νέοι και ανελίξιμοι, απορρίπτουν προτάσεις για σχετικά βραχύβιους διορισμούς, αν και οι ευκαιρίες που έχουν για επανέναρξη μιας καριέρας -ιδιαίτερα αν είναι αυτοεργοδοτούμενοι- είναι συνήθως περισσότερες. Και δεν είναι ούτε στην περίπτωση των ανδρών τυχαίο που ευκολότερα αποδέχονται διορισμούς στο δημόσιο μετά τη συνταξιοδότηση ή όταν τα χρόνια που τους απομένουν μέχρι την αφυπηρέτηση είναι λιγότερα από τα χρόνια της θητείας που τους προτείνεται.
Και μάλλον είναι καιρός να ξανασυζητήσουμε την πρακτική της επαγγελματικής απαξίωσης συνταξιούχων. Στις τάξεις τους υπάρχουν αξιόλογες και ακμαίες εφεδρείες, που πρέπει να αξιοποιούνται για το δημόσιο όφελος.
Συνεπώς, ναι, πήγαινε γυρεύοντας ο Πρόεδρος υποσχόμενος 50-50 εκπροσώπηση ανδρών και γυναικών ή αξιωματούχους της ηλικιακής ομάδας 40-50 χρόνων ή βαρβάτους τεχνοκράτες, αλλά θεωρώ υπερβολική την κριτική που δέχεται περί αθέτησης υποσχέσεων. Και δεν τον ψήφισα τον άνθρωπο, για να νιώθω υποχρέωση να τον υπερασπιστώ. Καθόλου. Μακάρι να είναι αυτές οι υποσχέσεις που θα αθετήσει. Οι διορισμοί, επικοινωνιακά, ήταν κοντά στις προθέσεις και τις αυτοδεσμεύσεις του, οι οποίες ήταν εντελώς αχρείαστες, στη λεπτομέρεια με την οποία κοινοποιήθηκαν.
Το πραγματικά σημαντικό, όμως, είναι οι πολιτικές που θα εφαρμόσει η Κυβέρνηση και οι αποφάσεις που θα υλοποιήσει. Εκεί θα κριθεί η πολιτική αξιοπιστία του Προέδρου και των συνεργατών του.
