Το γεγονός ότι τους πήρε μήνες για να καταλήξουν σε ένα κοινό υποψήφιο είναι ενδεικτικό των δυσκολιών του εγχειρήματος, που υπήρχαν εξ αρχής. Έξι κόμματα με διαφορετική ιδεολογία και πολιτικές βλέψεις, χωρίς πολλές ομοιότητες στο πολιτικό τους πρόγραμμα τους επιδιώκουν να βρουν κοινό υποψήφιο ενόψει των εκλογών της 14ης Μαΐου, ελπίζοντας έτσι πως με αυτό τον τρόπο θα σταματήσουν τον Ταγίπ Ερντογάν. Η Μεράλ Ακσενέρ την περασμένη Παρασκευή τάραξε τα νερά δηλώνοντας ότι αποχωρεί από τη συμμαχία, επειδή διαφώνησε με την επιλογή ως υποψηφίου του Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ηγέτη του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP).

Ο λόγος της διαφωνίας ήταν επειδή θεωρεί πως ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου δεν έχει μεγάλες πιθανότητες απέναντι στον Ταγίπ Ερντογάν. Αντί για τον ηγέτη του CHP πρότεινε ένα εκ των πολύ δημοφιλών δημάρχων της Άγκυρας και της Σμύρνης, Μανσούρ Γιαβάς και Εκρέμ Ιμάμογλου που μάλιστα ανήκουν στο ίδιο κόμμα.

Η ηγέτιδα του Καλού Κόμματος μάλλον έχει δίκαιο όταν λέει ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου δεν είναι εκλέξιμος. Ο 74χρονος πολιτικός θεωρείται μέρος του τουρκικού πολιτικού κατεστημένου και δεν έχει κάτι καινούριο να προσφέρει. Δεν είναι πολυσυλλεκτικός και δεν μπορεί να προσελκύσει μέρος των ψηφοφόρων του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), που είναι απαραίτητοι προκειμένου να κλειδώσει τη νίκη του. 

Η αποχώρηση της Μεράλ Ακσενέρ φαίνεται πως τάραξε τα νερά, αφού το αντιπολιτευτικό μπλοκ, χθες αποδέχτηκε όπως οι Γιαβάς και Ιμάμογλου μπορούν να υπηρετήσουν ως αντιπρόεδροι εάν κερδηθεί η εκλογική αναμέτρηση του Μαΐου. Το γεγονός πως το CHP είπε αμέσως ναι, δείχνει πως ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου έχει επίγνωση πως χωρίς το Καλό Κόμμα δύσκολα θα επικρατήσει. Ειδικά στην περίπτωση που επιβεβαιωνόταν και το σενάριο που ήθελε την Τουρκάλα πολιτικό να συμμαχεί με τον Ταγίπ Ερντογάν, διαλύοντας τον συνασπισμό του ΑΚΡ με το εθνικιστικό Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης (ΜΗΡ) του Ντεβλέτ Μπαχτσελί.

Αν υπήρχε οποιαδήποτε αμφιβολία, για τις ικανότητες της Μεράλ Ακσενέρ αυτές μάλλον θα εξαφανίστηκαν μετά τους τελευταίους χειρισμούς της. Έδειξε πως ξέρει να ελίσσεται, να βγαίνει μπροστά και να εκβιάζει προκειμένου να γίνει το δικό της. Όσοι στην Τουρκία την υπολογίζουν για δεύτερο βιολί, πρέπει να αναθεωρήσουν. Και το ερώτημα που δημιουργείται είναι αν ενεργεί έτσι που είναι στην αντιπολίτευση, πως θα ενεργεί και ποιες θα είναι οι απαιτήσεις της στην περίπτωση που ο εκλεκτός της αντιπολίτευσης τελικά κερδίσει;