Ψηφίζω σημαίνει επιλέγω θέσεις

Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Τώρα που ο Δημοκρατικός Συναγερμός διερωτάται, εύλογα κατά τη γνώμη μου, πώς άραγε θα συγκυβερνήσουν υπό τον Νίκο Χριστοδουλίδη, αν εκλεγεί, οι πολιτικές δυνάμεις και οι προσωπικότητες που τον στηρίζουν, αφού είναι οφθαλμοφανείς και διακηρυγμένες οι διαφωνίες τους σε σοβαρά θέματα που απασχολούν τον τόπο, διαφωνίες ακόμα και με θέσεις του ίδιου του υποψήφιου, ίσως να είναι μια καλή ευκαιρία να προβληματιστούν εντός του μεγαλύτερου κόμματος για την ορθότητα της διαχρονικής τους θέσης υπέρ της οριζόντιας ψήφου στις βουλευτικές ή δημοτικές εκλογές.

Ήταν και προφανώς παραμένει πολύ δημοφιλής η επιλογή της οριζόντιας ψήφου. Κι αν την αποφύγαμε έως τώρα οφείλεται -εγώ λέω το χρωστάμε- στις ψήφους του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ και του ΕΛΑΜ. Όχι όμως κατ’ ανάγκη για τους ίδιους λόγους.

Το λένε πολλοί ότι σε σημαντικό βαθμό η δημοφιλία του Νίκου Χριστοδουλίδη ανάμεσα σε ένα εμφανώς ετερόκλητο κοινό εδράζεται στη -δικαιολογημένη- απαξίωση της πολιτικής και των κομμάτων σε μια μεγάλη μερίδα ψηφοφόρων. Αν επεκτείνουμε τον συλλογισμό, μπορούμε κάλλιστα να πούμε ότι ένα μέρος των υποστηρικτών του κ. Χριστοδουλίδη εφαρμόζουν στις προεδρικές εκλογές -βολεύει άλλωστε διαδικαστικά- τη φιλοσοφία πίσω από την οριζόντια ψήφο. Δηλαδή, την ευχέρεια να ψηφίζεις και έναν υποψήφιο που επειδή ως ανεξάρτητος είναι αδύνατο να εκλεγεί, εισχωρεί σε ένα κόμμα ή συνεργάζεται με αυτό (ή του δίνουν θέση στο ψηφοδέλτιο γιατί έχει πολλούς «φίλους»), διατηρώντας τις διαφωνίες του με το κόμμα, ακόμα και στα πιο κρίσιμα θέματα που υποτίθεται θα καθορίσει με την ψήφο του το εκλογικό σώμα. Ή ψηφίζοντας και ένα ή περισσότερους υποψηφίους που συμμετέχουν στα ψηφοδέλτια άλλων κομμάτων, που ο συγκεκριμένος ψηφοφόρος αρνείται να ψηφίσει, προφανώς γιατί διαφωνεί με θέσεις τους και επιλέγει άλλο κόμμα. Ψηφίζει, δηλαδή, πρόσωπο -influencers τους λένε στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης- ανεξάρτητα αν το συγκεκριμένο πρόσωπο δεν συμβαδίζει με την πολιτική γραμμή του κόμματος που ο ίδιος ψηφοφόρος επέλεξε να ψηφίσει. Με ενδεχόμενο να βρίσκονται στα έδρανα του ίδιου κόμματος βουλευτές που τους χωρίζει άβυσσος. Που είναι, στην πραγματικότητα, σε αντίπαλα πολιτικά ή άλλα στρατόπεδα.

Ισχυρίζομαι ότι με τα ίδια κριτήρια που μια μερίδα από τους ψηφοφόρους που προτίθενται να ψηφίσουν Χριστοδουλίδη (καλό παιδί, τίμιος, νέος, συμπαθητικός, πράος, «φτάνει με τους κλέφτες», «οι άλλοι εν διεφθαρμένοι», κλπ) θα ψήφιζαν και βουλευτές αν είχε θεσπιστεί η οριζόντια ψηφοφορία. Και ήδη πολλοί με παρόμοια κριτήρια ψηφίζουν στις εκλογές, απλά με την οριζόντια θα επηρέαζαν και την εκλογή ή κατάταξη των υποψηφίων σε άλλα κόμματα. Με άτυπη ή και στοχευμένη πριμοδότηση. Και σημειώστε, πως δεν είναι όλοι όσοι θέλουν να ψηφίζουν πρόσωπα και όχι πολιτικές ή αρχές (στο βαθμό που υπάρχουν) που διαλέγουν έστω τους συμπαθητικούς, τους χαμηλών τόνων, τους ευπροσήγορους, τους επιτυχημένους στην καριέρα τους, ανεξαρτήτως απόψεων. Είναι πολλοί που μια χαρά θα έδιναν και κάποια κλάσματα της ψήφου τους σε φωνακλάδες, καβγατζήδες, λαϊκιστές, ρατσιστές και ομοφοβικούς, απλά γιατί «αρέσκει μου που τους τα λαλεί». Και την ίδια ώρα, οι ίδιοι ψηφοφόροι, να ψηφίζουν και… τα αντίθετα.

Τα πιο πάνω δεν υπονοούν ότι ο κ. Χριστοδουλίδης υστερεί σε ποιότητα από τους ανθυποψηφίους του ή ότι αυτοί υπερτερούν έναντί του. Καθόλου. Το σχόλιο αφορά μόνο την τάση πολλών -που σταδιακά γίνεται μόδα- να υποβαθμίζουν ή να αναιρούν το κριτήριο της πολιτικής άποψης ή φιλοσοφίας, υπέρ μιας προβεβλημένης επιλογής με την οποία δεν τους ενώνουν πολλά ή τίποτε. Μοιάζει με αυτοαναίρεση του πολίτη και του ρόλου του στην κοινωνία. Αυτός που δεν θέλει το Χ, δεν νοείται να ψηφίζει αυτόν που ευαγγελίζεται το Χ ή έστω αρνείται να το απορρίψει δημόσια.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ

ΔΕΝ είναι κατανοητό γιατί οι πλείστοι, ακόμα και αξιωματούχοι της Κυπριακής Δημοκρατίας, επιμένουν να μιλούν για διασύνδεση των ηλεκτρικών δικτύων Κύπρου, Ελλάδας, Ισραήλ, αφού είναι γνωστό και όφειλαν να το γνωρίζουν, πως τουλάχιστο η πρώτη φάση κατασκευής του EuroAsia Interconnector δεν περιλαμβάνει πλέον το Ισραήλ.

ΟΙ ΕΠΑΦΕΣ με το Ισραήλ, κυρίως της διαχειρίστριας εταιρείας του EuroAsia Interconnector, δεν καρποφόρησαν και το έργο θα προχωρήσει για τη διασύνδεση της Κύπρου με την Κρήτη, η οποία είναι ήδη διασυνδεδεμένη με την ηπειρωτική Ελλάδα και κατ’ επέκταση με το υπόλοιπο ευρωπαϊκό δίκτυο. Οι όποιες νέες επαφές με το Ισραήλ είναι μελλοντική υπόθεση, με καθόλου προδιαγεγραμμένη κατάληξη.

ΔΕΝ μας πέφτει πάντως καθόλου λίγη η διασύνδεση με την Ελλάδα, καθώς συνεπάγεται άρση της ενεργειακής μας απομόνωσης, την οποία πληρώνουμε για δεκαετίες πανάκριβα.

ΑΠΟ εκεί και πέρα, το πώς θα λειτουργήσει επιχειρηματικά ο EuroAsia Interconnector (που να μην ξεχνάμε είναι ιδιωτικό έργο) και σε ποιο βαθμό θα συμβάλει κατά κύριο λόγο στη διάθεση φθηνού ηλεκτρισμού για τα κυπριακά νοικοκυριά και την κυπριακή οικονομία, είναι κάτι που θα δούμε στη συνέχεια.

ΤΟ ότι καιγόμαστε για φθηνό, επιτέλους, ρεύμα στο εσωτερικό, δεν σημαίνει πως είναι μικρής σημασίας για τον τόπο οι προοπτικές να καταστεί η Κύπρος εξαγωγέας ηλεκτρισμού από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως βεβαιώνει η διαχειρίστρια εταιρεία.

ΜΟΝΟ που δεν θα άρεσε σε κανένα να παράγεται φθηνός ηλεκτρισμός στην Κύπρο και να εξάγεται και σε μας να μένει η ακριβή συμβατική ενέργεια ή τα ακριβά συμβόλαια για ρεύμα από ντόπια πάρκα ΑΠΕ.

ΑΣ μην κακομελετούμε. Η διασύνδεση είναι μια τεράστιας σημασίας εξέλιξη, από την οποία έχει πολλά να επωφεληθεί η Κύπρος, εφόσον υλοποιηθεί. Φτάνει το δημόσιο όφελος να είναι η προτεραιότητα όλων.

ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ όφελος πρέπει να είναι προτεραιότητα και στην ΑΗΚ. Όχι πως το αμφισβητούμε, αλλά μάς προβλημάτισαν κάποιες πληροφορίες ότι κατέβασαν μούτρα κάποιοι στην Αρχή, για τη θετική εξέλιξη με τον EuroAsia Interconnector. Τον θεωρούν επικίνδυνο ανταγωνιστή.

ΑΛΛΩΣΤΕ παρείσφρυσε και στην πρόσφατη επιστολή των συντεχνιών της ΑΗΚ στο δ.σ. μια αναφορά στη διασύνδεση. Όχι απευθείας επικριτική. Σημείωσαν όμως ότι η επικείμενη κατασκευή της διασύνδεσης ώθησε τους αρμοδίους να αδιαφορήσουν για την ανάγκη σημαντικών έργων υποδομής, στη Δεκέλεια και αλλού, με αποτέλεσμα να τίθεται σε κίνδυνο η ενεργειακή ασφάλεια στη χώρα.

Μας θέλει Σπαρτιάτες

Μην εκπλαγείτε αν στο τέλος η μόνη απόφαση στην οποία θα συναινέσουν για την ενεργειακή κρίση όλοι οι αρχηγοί κρατών ή κυβερνήσεων της ΕΕ, ενόψει της συνόδου της 20ής Οκτωβρίου, να είναι η… πρόταση που έκανε στους Γερμανούς υπηκόους, και εμμέσως σε όλους τους Ευρωπαίους, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, πρώην υπουργός Οικονομικών επί ημερών της μεγάλης κρίσης του 2010-13: Διπλό σακάκι ή πουλόβερ, κεριά και κλεφτοφάναρο στο σπίτι. Δεν ακούσαμε να ερωτάται ο κ. Σόιμπλε πώς θα παράξουν προϊόντα και υπηρεσίες οι βιομηχανίες της Γερμανίας με ένα μπουφάν και λίγα κεριά, σε περίπτωση ελλειμμάτων στις αναγκαίες ποσότητες φυσικού αερίου ή ηλεκτρισμού. Εκτός κι αν συμφωνεί κι αυτός ότι αν χρειαστούν περικοπές, αυτές πρέπει να γίνουν στους πολίτες κυρίως, παρά στους παραγωγούς. Είναι και αυτό μέσα στη συζήτηση.

Όλα στην Αίγυπτο;

Άνετος εμφανίστηκε ο υπουργός Πετρελαίου της Αιγύπτου Τάρεκ Ελ Μόλα στο συνέδριο του Φόρουμ Φυσικού Αερίου της Ανατολικής Μεσογείου (EMGF). Ανέφερε ότι οι υποδομές της Αιγύπτου είναι ο γρηγορότερος τρόπος να βοηθηθεί η ενεργειακή ασφάλεια της ΕΕ, αφού υπάρχουν ήδη έτοιμες λύσεις με αγωγούς και υποδομές για υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG). Εξέφρασε επίσης την ελπίδα να υπάρξουν περισσότερες ανακαλύψεις φυσικού αερίου από την Κύπρο σύντομα και να επισπευσθούν οι διαδικασίες αξιοποίησής τους με τη χρήση των υποδομών στην Αίγυπτο. Για δε τη συμφωνία οριοθέτησης της ΑΟΖ μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ είπε ότι θα βοηθήσει να δούμε σύντομα περισσότερες ποσότητες φυσικού αερίου, που όπως είπε, με κάποιο τρόπο θα καταλήγουν και πάλι στην Αίγυπτο! Μάλλον δεν άκουσε ο κ. Ελ Μόλα τον Αβέρωφ Νεοφύτου που είπε για σκέψεις των εταιρειών για πλωτή υγροποίηση στα κοιτάσματα της Κύπρου ή αν την άκουσε δεν την έλαβε υπόψη…