Τα απομεινάρια αυτής της εκκλησίας, βρίσκονται στην βόρεια πλευρά του Πενταδακτύλου, σε μικρή απόσταση, (περίπου ένα χιλιόμετρο), από την κορυφογραμμή. Γύρω στο 1949, όταν ήμουν μαθητής στο δημοτικό σχολείο του Συσκλήπου, όπου ήταν δάσκαλος ο πατέρας μου, μας πήρε εκδρομή, πεζοπορία, στην τοποθεσία του «Άη Παύλου», που είναι μέσα στα χωρικά όρια Καραβά-Λαπήθου. Επειδή έκτοτε δεν το είχα επισκεφτεί ξανά, παρέμεινα με την αμυδρή μνήμη της τοποθεσίας, με την δεξαμενή και το περιβόλι με δέντρα, που τα είχε κάποιος από την Λάπηθο. Φαίνεται ότι τότε, λόγω ηλικίας δεν με εντυπωσίασαν τα ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Παύλου, και δεν είχα στην μνήμη μου την εικόνα τους. Πριν λίγες μέρες, (Ιούνιος 2022), μετά την πάροδο 73 χρόνων περίπου, πήγα εκεί για δεύτερη φορά, και η ψυχή μου ταράχτηκε με ανάμεικτα αισθήματα, από τις αναμνήσεις του παρελθόντος, την εικόνα του παρόντος, και τις προοπτικές του μέλλοντος. Οι ομορφιές των δενδρόφυτων περιβολιών δεν υπάρχουν πλέον. Υπάρχουν όμως αρκετές ελιές και χαρουπιές μέσα σε καλλιεργήσιμη γή.
Το στολίδι όμως αυτής της τοποθεσίας, είναι η δεξαμενή με το άγριο φυτικό και ζωικό περιβάλλον που αναπτύχτηκε μέσα και γύρω από αυτήν. Φαίνεται ότι το νερό της, έπαυσε προ πολλού να αξιοποιείται για άρδευση, με αποτέλεσμα να υπερχειλίζει, και να δημιουργείται άγρια βλάστηση από φλούδι και άλλα παρόμοια, κοντά σε αυτήν. Σκιάζεται με το φύλλωμα δέντρων που έχουν αναπτυχθεί δίπλα της. Οι διαστάσεις της δεξαμενής είναι περίπου 3μ. πλάτος, 6μ. μήκος, και 1μ. ύψος. Από μόνη της παρουσιάζει μια ιδιαίτερη καταπράσινη ομορφιά από υδρόβια βλάστηση, (βορτακοντύματα και άλλα), που έχουν αναπτυχθεί μέχρι το ύψος της επιφάνειας του νερού, και αφήνουν την εντύπωση ότι είναι καλυμμένο με ένα όμορφο καταπράσινο χαλί. Η παρουσία των βατράχων πάνω σε αυτό το καταπράσινο στρώμα, εντυπωσιάζει και αποδίδει μια ιδιαίτερη ζωντάνια.
Προς στιγμής φαντάστηκα την όμορφη μελωδία που δημιουργούν αυτά τα βατράχια κατά την διάρκεια της νύχτας, και μου ξύπνησαν τις αναμνήσεις της παιδικής μου ηλικίας που ξάπλωνα τις νύχτες στη βεράντα του σπιτιού μου στην Λάρανακα της Λαπήθου και απολάμβανα αυτές τις μελωδίες, της νυχτερινής άγριας φύσης, (βατράχια, αλεπούδες, κουκουβάγιες, θουπί κτλ), μέχρι που να με πάρει ο ύπνος. Δεν ανέμενα να ξαναδώ τέτοια βατράχια, διότι με τον ψεκασμό με DDT σε όλα τα στάσιμα νερά, σε μια εκστρατεία εξάλειψης των κουνουπιών, γύρω στην δεκαετία του 1950, εξαλείφτηκε όλη η ζωή στους υδροβιότοπους, (βατράχια, καβούρια, χέλια, χελώνες κτλ). Φαίνεται ότι τότε παρέλειψαν, ή διέφυγε της προσοχής τους, να ψεκάζουν τα νερά της δεξαμενής αυτής, επειδή βρισκόταν πάνω στο βουνό και σε μακρινή απόσταση από τα γειτονικά χωριά. Εύχομαι η επιβίωσή τους στην δεξαμενή αυτή, να αξιοποιηθεί για την αναπαραγωγή τους σε όλη την Κύπρο, ίσως μπορέσουμε να επαναφέρουμε, έστω και μερικώς, αυτό το είδος ζωικού περιβάλλοντος, που το καταστρέψαμε με την δική μας απερισκεψία. Η ύπαρξη του νερού δίνει ζωή σε όλο το ζωικό περιβάλλον που περιφέρεται στην περιοχή.
Δεν θα ασχοληθώ με την επιστημονική και ιστορική περιγραφή του ναού του Αγίου Παύλου, καθότι αυτή είναι καταγραμμένη σε διάφορες μελέτες. Στο βιβλίο του Α Παπαγεωργίου, με τίτλο «Η χριστιανική τέχνη στην κατεχόμενη Κύπρο», γίνεται μια τέτοια περιγραφή. Θα περιοριστώ στο να παρουσιάσω σχετικές φωτογραφίες από την πρόσφατη επίσκεψή μου.
* (Πρώην Γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής Δήμων Σωματείων και Οργανώσεων Επαρχίας Κερύνειας, από την Ίδρυσή της το 1987 μέχρι το 2002.)
Email: andreaspetroudis@gmail.com
Website: www.andreaspetroudis.com
