Από καιρό αναζητούσα τον πατέρα της ιατρικής, τον Ιπποκράτη, στο όνομα του οποίου οι ιατροί ορκίζονται να υπηρετούν τον άνθρωπο ακόμα και αν αυτός είναι ο μεγαλύτερος τους εχθρός ή εντελώς άπορος. Στιγμές μυσταγωγίας, στιγμές μεγίστου ανθρωπισμού.
Ο παλιός και ιερός όρκος αφορούσε τότε μόνο τους ιατρούς, σήμερα εκπροσωπεί έναν εμπορικό κολοσσό, όπως έχει μετεξελιχθεί η Υγεία.
Αρχικά νόμιζα ότι έναν τέτοιο άνθρωπο έπρεπε να τον αναζητήσω σε παλάτια και όχι σε καλύβες ή σπήλαια. Τελικά η επιμονή της αναζήτησης στέφθηκε με επιτυχία αλλά και έκπληξη. Κάτω από ένα αιωνόβιο δέντρο καθόταν μόνος ο σεβάσμιος γέροντας, το σύμβολο της ανθρωπιστικής προσφοράς και διάβαζε. Προς στιγμή γύρισε και με κοίταξε με θλιμμένο βλέμμα. Ο προβληματισμός του ήταν τόσο έντονος που με ανάγκασε να τον ρωτήσω τι διαβάζει, μήπως του είπα διαβάζεις τη Θεία Κωμωδία; Πριν ολοκληρώσω μου απάντησε μονολεκτικά, όχι. Διαβάζω τη “Θεία τραγωδία” του ΓεΣΥ που διαδραματίζεται στη μακάρια νήσο Κύπρο. Τα λόγια του με ξάφνιασαν και έμειναν καρφωμένα στο μυαλό μου σαν αναμμένα κάρβουνα.
Επακόλουθο ήταν να ψάχνω για μέρες την αιτία της αινιγματικής απάντησης, μέχρι που πληροφορήθηκα για την αντιπαράθεση μεταξύ υπουργείου Οικονομικών, Γενικού Εισαγγελέα και ΟΑΥ.
Το σενάριο αφορούσε το αιώνιο ευτελές θέμα «χρήμα», το οποίο έχει ως μόνιμο συνοδό τη λέξη περισσότερα, εξάλλου σε τι άλλο θα μπορούσε να αναφερόταν, μήπως στην ποιοτική αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας, την περίθαλψη και την ανθρωπιστική αντιμετώπιση των ασθενών ή τη στελέχωση των κέντρων υγείας;
Η διαφορά έγκειτο στο ποσό των 150 εκατομμυρίων, δηλ. ψίχουλα, το οποίο προτίθεται να αποκόψει το υπουργείο Οικονομικών από τη χρηματοδότηση του ΟΑΥ για υπηρεσίες που προσέφερε το υπουργείο Υγείας και ασφαλώς την άρνηση του ΟΑΥ της καταβολής, με την αιτιολογία ότι αυτό θα οδηγούσε στην αποσταθεροποίηση του ΓεΣΥ.
Όταν μιλάμε για τέτοιο ποσό έχουμε ηθική υποχρέωση (αμυδρά θυμούμαι ότι έχω ξανακούσει αυτό τον ορισμό) να γνωστοποιήσουμε και να δημοσιοποιήσουμε αυτές τις υπηρεσίες, διότι στο τέλος της ημέρας είναι ο φορολογούμενος, (δηλαδή όχι όλοι) που θα πληρώσει, ο οποίος όμως διαθέτει κρίση και γι’ αυτό πρέπει να είναι ενήμερος.
Για επιτάχυνση της διαδικασίας εμπλέκουν και τον Γενικό Εισαγγελέα σε ατέρμονες συζητήσεις με το υπουργείο Οικονομικών, με αποτέλεσμα η δήθεν επιτάχυνση να μετατρέπεται σε επιβράδυνση.
Οι αποκοπές που προγραμματίζονται αφορούν κατά κύριο λόγο την ένταξη φαρμακευτικών σκευασμάτων. Δεν γνωρίζω τη διαδικασία ένταξης αλλά θεωρώ ότι ο οικονομικότερος τρόπος θα ήταν η υποβολή προσφορών όπως η χρήση και ένταξη περισσότερων γενέσιμων φαρμάκων με αποτέλεσμα την αισθητή μείωση των εξόδων.
Μέχρι να εγγραφεί το σχετικό φάρμακο ακολουθείται ολόκληρη ιεροτελεστία, με αποφάσεις σειράς επιτροπών, όπως συμβουλευτικής, αποζημιώσεων κ.λπ.
Το αποτέλεσμα των επιτροπών καταλήγει στο διοικητικό συμβούλιο του ΟΑΥ το οποίο έχει την εξουσία να απορρίψει τις εισηγήσεις ακόμα και εάν αυτές είναι θετικές. Το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί το συμβούλιο του οργανισμού δεν επιλαμβάνεται απευθείας και εξαρχής αυτής της διαδικασίας, εφόσον η τελική έγκριση εναπόκειται στο ίδιο το συμβούλιο;
Ένα άλλο σοβαρό επιχείρημα είναι οι καταχρήσεις οι οποίες δήθεν δεν οδηγούν στην αύξηση του προϋπολογισμού. Η αναφορά και μόνο στη λέξη κατάχρηση, τυγχάνει αρνητικής ερμηνείας και ως συνήθως η αρνητική ερμηνεία σηματοδοτεί πορεία προς το χειρότερο, επομένως η κατάχρηση μπορεί να οδηγήσει στην αύξηση του προϋπολογισμού (όχι μόνο μπορεί αλλά συχνά οδηγεί).
Αποκορύφωμα της επιχειρηματολογίας αφορά το εθνικό άθλημα, της φοροδιαφυγής, το οποίο αποτελεί ποινικό αδίκημα, με θύμα τους χαμηλόμισθους, πολύτεκνους, μεροκαματιάρηδες και άλλους.
Αυτή η αγαθοεργής πράξη δικαιολογείται με το ανέκδοτο της χρονιάς. Μην ξαφνιάζεστε, μη θυμώνετε, η φοροδιαφυγή υπάρχει εδώ και 60 χρόνια, επομένως συνεχίστε ανενόχλητοι και ατιμώρητοι, έτσι και αλλιώς το παιχνίδι είναι στημένο.
Αν πράγματι ενδιαφερόμαστε για την οικονομική επιβίωση του ΓεΣΥ τότε πρέπει εκτός των άλλων οι αμοιβές και οι αποζημιώσεις για τις ιατρικές υπηρεσίες να αναθεωρηθούν και να εντατικοποιηθεί ο έλεγχος, διότι η σπατάλη είναι τεράστια.
«Αχ καημένε Ιπποκράτη, χτες ανθρωπιστής σήμερα χρηματιστής»
*Ειδικός Νευρολόγος
