Με το καλωσόρισμα του καινούργιου χρόνου, άρχισαν και τα σενάρια της προεδρολογίας. Η εξηντάχρονη Κυπριακή Δημοκρατία ευρίσκεται ακόμη σε νηπιακή κατάσταση, και ηλικιακά αλλά και πολιτικά. Η παρατεταμένη επικράτηση των δύο κομμάτων ΔΗΣΥ, ΑΚΕΛ, είναι από μόνη της απόδειξη της εκλογικής συμπεριφοράς του Κύπριου ψηφοφόρου. Η παραδοσιακή οικογενειακή ψήφος (εμείς είμαστε δεξιοί ή εμείς είμαστε ακελικοί), η αρνητική ψήφος (ψηφίζω αυτόν για να μην εκλεγεί εκείνος), η χαμένη ψήφος καθώς και η πελατειακή ψήφος, είναι τα κυρίαρχα κριτήρια που καθορίζουν την εκλογική συμπεριφορά του ανώριμου πολιτικά Κύπριου ψηφοφόρου. Αυτή κατά κανόνα είναι και η προεκλογική λογική των δύο μεγάλων κομμάτων, για να πετύχουν την πόλωση και συσπείρωση των οπαδών τους. Παραθέτω ένα χαρακτηριστικό πραγματικό γεγονός. Πριν από κάποια χρόνια παρακολουθούσα ένα προεκλογικό debate με τη θεία μου τη Λουλλού μεταξύ των προέδρων ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ, υποψηφίου του ΑΚΕΛ και του τότε προέδρου της ΕΔΕΚ Βάσου Λυσσαρίδη. Όταν τέλειωσε μου λέει η θεία μου: Γιέ μου, ο δικός σου εν ο καλλύττερος. Αν δεν ήμουν του ΑΚΕΛ θα τον εψήφιζα. Το ίδιο βέβαια ισχύει και για τους οπαδούς του ΔΗΣΥ και σε μικρότερο βαθμό των άλλων κομμάτων.
Το μεγάλο στοίχημα είναι: Πότε επιτέλους θα ωριμάσουμε πολιτικά και θα απαγκιστρωθούμε από τα κομματικά γρανάζια για να ψηφίζουμε ελεύθερα τον καλύτερο;
Πότε θα δούμε έναν Πρόεδρο με καθαρά, ελεύθερα και χωρίς αγκυλώσεις χέρια;
Έναν Πρόεδρο στοχοπροσηλωμένο στο καλό της πατρίδας του, χωρίς ξένες επιρροές και εξαρτήσεις;
Έναν Πρόεδρο αγωνιστή και διεκδικητή, με προσωπικότητα που να εκπέμπει σεβασμό;
Έναν Δαυίδ, που θα έχει το θάρρος να ορθώνει το ανάστημά του μπροστά στον Γολιάθ.
Θέλουμε έναν Πρόεδρο, που θα μας απαλλάξει από την πολιτική των υποχωρήσεων και του κατευνασμού της Τουρκίας και θα αντιτάξει μια θαρραλέα στρατηγική που θα προκαλεί κόστος στον κατακτητή και σε κάθε ευκαιρία θα τον θέτει στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Θέλουμε έναν Πρόεδρο αγκάθι στο μάτι της Τουρκίας, που θα της κάνει τη ζωή δύσκολη. Έναν Πρόεδρο, που έχει δοκιμαστεί στην πολιτική κονίστρα και κατέχει τα εχέγγυα του πρότερου έντιμου βίου.
Πότε επιτέλους θα δούμε έναν χαρισματικό Πρόεδρο, δυναμικό και χαλκέντερο που να μεταλαμπαδεύει στον λαό του αγωνιστικό φρόνημα και θα τον απελευθερώσει από τη μίζερη ηττοπάθεια που τον έχουν μπολιάσει οι πολιτικές κάποιων κομμάτων; Θέλουμε έναν Πρόεδρο που θα εμπνέει τους συμπατριώτες του και θα τους οπλίζει με κουράγιο και θάρρος να αγωνιστούν για την απελευθέρωση της πατρίδας τους.
Θέλουμε Πρόεδρο που δεν θα κουβαλάει στις τσέπες του τα βαρίδια, τα λάθη και τις δοκιμασμένες αποτυχημένες συνταγές του παρελθόντος, ούτε σκονάκια με οδηγίες, ούτε φερέφωνο άλλων, ούτε να είναι προϊόν κομματικών συναλλαγών και ανίερων συμμαχιών. Ζητούμε Πρόεδρο που θα καθαρίσει τον Σταύλο του Αυγείου από τη διαφθορά. Ζητούμε έναν Αριστείδη Δίκαιο, που θα εξαλείψει το ρουσφέτι, και θα επιβάλει δικαιοσύνη, ισονομία, ισοτιμία. Ζητούμε Πρόεδρο με πολιτική κρίση και σκέψη, ευφυή, διορατικό και ευέλικτο.
Τέλος, ζητούμε και θέλουμε Πρόεδρο πραγματικά ανεξάρτητο, αδέσμευτο, έντιμο και ακέραιο που θα έχει μοναδικό στόχο την απελευθέρωση και ευημερία του λαού του.
