Πράγματι συγκλονιστικός ο «συγκλονισμός» όσων διάβασαν την είδηση για την μητέρα που άφησε τα παιδιά της σπίτι για να πάει να εργαστεί. «Συγκλονιστικό» και που κάποιοι κατάλαβαν σήμερα την ανυπαρξία υποδομών και άκρως υποκριτικό να γίνεται είδηση μία συνηθισμένη διαδικασία για πολλές οικογένειες, είτε αυτές είναι μονογονεϊκές είτε όχι, διότι πολύ απλά δεν υπάρχει καμία άλλη εναλλακτική επιλογή.
Όταν ανεχόμαστε να ζούμε σε ένα κράτος που η φοίτηση ολοκληρώνεται στις 1.05 το μεσημέρι, όταν θεωρούμε πως «είναι εντάξει» για τρεις μήνες το καλοκαίρι, 15 μέρες τα Χριστούγεννα και άλλες 15 μέρες το Πάσχα τα παιδιά μας να μην έχουν άλλη επιλογή από το να είναι σπίτι, όταν θεωρούμε δεδομένο πως όλοι έχουν γιαγιάδες και παππούδες να φροντίζουν τα παιδιά και όταν αξιολογούμε ως πολύ εύκολο να πληρώνει κάθε οικογένεια για την φοίτηση των παιδιών της σε λέσχες, ναι είναι «συγκλονιστικό» αυτό που έχει συμβεί με την μητέρα των τριών παιδιών.
Όλος αυτός ο «συγκλονισμός» καταντά ενοχλητικός όταν για χρόνια ως ΕΔΕΚ ζητάμε την υλοποίηση υποδομών που θα επιτρέπουν σε κάθε γονιό, είτε είναι μητέρα είτε πατέρας, να έχει ασφαλή φύλαξη για τα παιδιά του και να εργάζεται απρόσκοπτα, αλλά η απάντηση που λαμβάνουμε είναι το μεγάλο κόστος των υποδομών ή το πολύ απλό «ναι έχετε δίκαιο θα το σκεφτούμε». Πότε θα το σκεφτείτε; Όταν θα πεθάνει κάποιο παιδί από ατύχημα καθώς θα είναι μόνο και αβοήθητο στο σπίτι; Όταν θα αρπάξουν κάποιο παιδί από το πάρκο και θα το βρούμε σε χαντάκι σκοτωμένο; Γιατί θα πρέπει να χυθεί αίμα, να «γίνει το κακό» και μετά να αντιδράσουμε;
Εάν με ειλικρίνεια αυτό το κράτος θέλει να αλλάξει και να γίνει σύγχρονο τότε θα πρέπει να υλοποιήσει μία σειρά από δομές που θα επιτρέπουν στους πολίτες του να ζουν με ασφάλεια, να έχουν υψηλού επιπέδου παιδεία και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, να αναπτύσσουν τα ταλέντα τους, να εντάσσουν τον πολιτισμό στην καθημερινότητά τους, να απολαμβάνουν αυτονόητες παροχές από τις οποίες σήμερα επωφελούνται μόνο όσοι δύνανται να πληρώσουν για να τις αποκτήσουν. Για να γίνει αυτό εκτιμώ πως θα πρέπει να υλοποιηθούν μία σειρά από προτάσεις που εξασφαλίζουν τα πιο πάνω:
1. Κρατική επιδότηση προς τις εργαζόμενες μητέρες για φύλαξη των παιδιών τους σε βρεφονηπιοκομικούς σταθμούς.
2. Πλήρης εφαρμογή της ευρωπαϊκής οδηγίας για καθολική πληρωμή των 2 εβδομάδων γονικής άδειας σε όλους τους εργαζόμενους γονείς.
3. Αναβάθμιση του θεσμού του δημόσιου ολοήμερου σχολείου σε ωράριο και σε εκπαιδευτικές δράσεις που να ανταποκρίνεται στις αυξημένες απαιτήσεις της σημερινής ανταγωνιστικής κοινωνίας. Το γεγονός ότι τα ολοήμερα σχολεία λειτουργούν έως τις τέσσερις το απόγευμα χωρίς εκπαιδευτικές δράσεις (ποδόσφαιρο, κολύμπι κ.ά.), είναι προφανές πως δεν εξυπηρετούν ούτε καν τον σκοπό για τον οποίον έχουν δημιουργηθεί αφού η πλειοψηφία των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα σχολνάει στις έξι το απόγευμα.
4. Αναπροσαρμογή των ωραρίων των βρεφονηπιακών σταθμών ώστε και αυτά να ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες και ωράρια των εργαζομένων γονιών.
5. Να εξεταστεί από την πολιτεία η δυνατότητα σε μεγάλες επιχειρήσεις να λειτουργήσουν τάξεις νηπιαγωγείου και βρεφονηπιακοί σταθμοί, ώστε τα παιδιά των εργαζομένων να τυγχάνουν ασφαλούς φύλαξης.
6. Παραχώρηση κινήτρων στους ιδιωτικούς και δημόσιους οργανισμούς για υιοθέτηση φιλικών πρακτικών για τη συμφιλίωση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, όπως ευέλικτα ωράρια εργασίας, γονικές άδειες και άλλα με πλήρη ωφελήματα για τους εργαζόμενους γονείς.
Η ΕΔΕΚ ζητά από όλους τους αρμόδιους τα πιο πάνω ήδη από το 2016. Εγώ ως εργαζόμενη στην ΕΔΕΚ οφείλω να αναγνωρίσω πως αποτελεί πρότυπο εργοδότη καθώς αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες, τις ελλείψεις δομών και μου παρέχει τη δυνατότητα ευέλικτου ωραρίου. Αυτό όμως δεν είναι κάτι που πρέπει να εναπόκειται στον «πατριωτισμό» του κάθε εργοδότη.
Εάν το ίδιο το κράτος δεν υιοθετήσει τις πιο πάνω προτάσεις, το περιστατικό με την μητέρα και τα τρία ανήλικα θα επαναλαμβάνεται συνεχώς. Εύχομαι, το επόμενο «πρωτοσέλιδο» να μην βάλει το συμβάν αυτό στο συρτάρι και να το θυμηθούμε ξανά όταν «θα γίνει το κακό». Γιατί τότε θα είναι πολύ αργά.
* Εκπρόσωπος Τύπου, μέλος Κ.Ε. Κ.Σ.ΕΔΕΚ.
