Σας απευθύνω αυτή την ανοιχτή επιστολή την οποία θέλω να πιστεύω ότι η εδώ πρεσβεία σας θα δει και θα σας διαβιβάσει. Κατ’ αρχάς πρέπει να ομολογήσω και να σας αναγνωρίσω ότι έχετε δημιουργήσει εσείς και οι προκάτοχοι σας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μια δημοκρατική και ευημερούσα χώρα, η οποία πιστώνεται και με την προσπάθεια υλοποίησης του μεγάλου οράματος της ενωμένης Ευρώπης, της δημοκρατίας, της προόδου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της αλληλεγγύης: Πολιτών και λαών.
Η χώρα σας έχει καταστεί για πολλούς κατατρεγμένους από τον πόλεμο, την πείνα, την αδικία, την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η γη της επαγγελίας στην οποία αγωνίζονται να εισέλθουν με κάθε τρόπο.
Είστε μια ηγέτιδα χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ως τέτοια είσαστε ταγμένη να υπηρετήσετε τις αρχές και τις αξίες της, μαζί βέβαια με τις αρχές και τις αξίες της μεγάλης σας χώρας.
Εμείς εδώ στη μικρή Κύπρο επιδιώξαμε και καταφέραμε να γίνουμε μέλος αυτής της μεγάλης ευρωπαϊκής οικογένειας τόσο διότι οι αρχές και οι αξίες της είναι ταυτόσημες με τις δικές μας όσο και γιατί πιστεύουμε στην αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών της Ευρώπης. Χρειαζόμαστε αυτή την αλληλεγγύη διότι όπως ασφαλώς γνωρίζετε, από το 1974, αντιμετωπίζουμε την τεράστια επιβουλή μιας πολύ μεγάλης χώρας, της Τουρκίας, η οποία εισέβαλε στη χώρα μας και από το 1974 κατέχει το 37% των εδαφών μας, αφού εκρίζωσε τον γηγενή πληθυσμό (170.000 Ε/κ και κάπου 40.000 Τ/κ) στα πλαίσια εθνικού ξεκαθαρίσματος, που η Κύπρος πρώτη φορά γνωρίζει στα 3000 τόσα χρόνια της ιστορίας της.
Με την πάροδο του χρόνου,46 χρόνια από το 1974, η Τουρκία έχει δείξει ξεκάθαρα και αναντίρρητα τον επεκτατισμό και αναθεωρητισμό της σ’ όλη την Αν. Μεσόγειο και όχι μόνο. Εκτός από την Κύπρο στην οποία εισέβαλε επικαλούμενη την παραβίαση της συνταγματικής τάξης, στη Συρία που στηρίζει ακόμα τους εξτρεμιστές του Ιsıs, στη Λιβύη, χωρίς προφάσεις, στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, και φυσικά στο Αιγαίο και στην Αν. Μεσόγειο, παραβιάζοντας κατάφορα το διεθνές δίκαιο.
Δυο χώρες μέλη της Ε.Ε. υφίστανται συνεχώς τον επεκτατισμό και τον αναθεωρητισμό του καθεστώτος της Άγκυρας με συνεχείς παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και αναμένουν από την Ένωση την διακηρυγμένη βάσει αρχών αλληλεγγύη της.
Δυστυχώς για λόγους άσχετους και ασύμβατους με τις αρχές της Ένωσης, αυτή η αλληλεγγύη δεν φαίνεται στην πράξη. Διακηρύξεις συμπαράστασης πολλές. Όμως αυτές δεν στάθηκαν ικανές να σταματήσουν την επιδρομική συμπεριφορά της Τουρκίας. Μετά από κάθε διακηρυκτική απόφαση της Ένωσης η Τουρκία αντιδρά με νέα επιδρομή – παραβίαση με αποτέλεσμα να οδηγούμαστε σε μια πολεμική έκρηξη απρόβλεπτων διαστάσεων.
Με όλο τον σεβασμό στη χώρα και στο πρόσωπό σας, οι εκκλήσεις, οι φραστικές καταδίκες και πολύ περισσότερο τα καλοπιάσματα δεν μπορούν και δεν μπόρεσαν ποτέ να συνετίσουν τους επεκτατιστές. Απ΄ εναντίας η ιστορία δείχνει ότι τους αποχαλινώνουν.
Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν ήταν το αποτέλεσμα μιας παρόμοιας τακτικής των ηγεσιών της Βρετανίας, της Γαλλίας και άλλων απέναντι στον επεκτατισμό του Χίτλερ; Τι προηγήθηκε της Πολωνίας; Το Anslus και το Μόναχο. Ο Τσάμπερλεν επιστρέφοντας από το Μόναχο δεν είχε διακηρύξει ότι επιστρέφει φέρνοντας μαζί του την ειρήνη;
Η ανοχή και η αναποφασιστικότητα της Δύσης και της Ανατολής είχαν σαν αποτέλεσμα την τεράστια καταστροφή όλων των εμπολέμων χωρών της Ευρώπης, της Γερμανίας συμπεριλαμβανομένης. Αντίθετα μια σταθερή συνεπής και ξεκάθαρη αποτρεπτική στάση απέναντι στους εκάστοτε επεκτατιστές είναι αυτή και μόνο που μπορεί να φέρει αποτελέσματα.
Το εθνικά, οικονομικά συμφέροντα σίγουρα μετρούν. Όχι όμως πάνω από πανανθρώπινες αξίες. Όχι πάνω από την ειρήνη, το σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και στα ανθρώπινα δικαιώματα. Όταν ο Ford από τις Η.Π.Α. βοηθούσε παντοιοτρόπως τον Χίτλερ το έκανε σίγουρα για τα δικά του συμφέροντα. Εξέθρεψε όμως ένα frankesteın που έφερε την καταστροφή και στην ίδια τη χώρα του. Η Ευρώπη στην οικοδόμηση της οποίας πρωτοστατείτε δεν μπορεί να βασίζεται σε αξίες που δεν είναι καθολικές και αδιαμφισβήτητες. Γιατί τότε θα είναι χωρίς προοπτική και χωρίς ρόλο.
Αν όμως σταθεί στις αξίες στη βάση των οποίων ιδρύθηκε τότε δεν θα είναι πια απλά μια οικονομική δύναμη. Θα είναι μια παγκόσμια δύναμη συμπαγής και σεβαστή που θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην πορεία της ανθρωπότητας και θα διαρκέσει όσο θα τηρεί τις αξίες που διακηρύσσει. Και θα είναι αλληλέγγυα όχι μόνο με τα μέλη και τους πολίτες της που δέχονται επιθέσεις και απειλούνται, αλλά και σε κάθε λαό και κάθε άνθρωπο που θα διώκεται ένεκεν δικαιοσύνης, ελευθερίας, δημοκρατίας, χρώματος ή θρησκείας.
*Πρώην Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης.
