Φέτος συμπληρώνονται 57 χρόνια από τις τραγικές εκείνες ημέρες του Δεκεμβρίου του 1963 όταν οι Τουρκοκύπριοι εξτρεμιστές, ενθαρυνόμενοι και υποστηριζόμενοι από τους στρατοκράτες της Άγκυρας επεχείρησαν με την ανταρσία και τις επιθέσεις τους κατά των νομίμων δυνάμεων να διαλύσουν τη νεοσύστατη τότε Κυπριακή Δημοκρατία.
Στόχος και σκοπός των ενεργειών τους ήταν η υλοποίηση ενός καλά μελετημένου και διαχρονικού σχεδίου δράσης για διάλυση σε πρώτο στάδιο της Κυπριακής Δημοκρατίας, την επιβολή σε κατοπινό στάδιο σχέδιο της διχοτόμησης και την κατάληψη στη συνέχεια ολόκληρης της Κύπρου.
H προδιαγεγραμμένη πορεία υλοποίησης του σχεδίου τους φαίνεται να επιτυγχάνεται και τούτο μετά από τα δικά μας διαχρονικά λάθη και παραλείψεις από τη μια αλλά και το παρατεταμένο διασπασμένο εσωτερικό μέτωπο από την άλλη. Ο στόχος αυτός των Τούρκων εξακολουθεί να υφίσταται και να διευρύνεται με τους νεοσουλτάνους της Άγκυρας να επιδιώκουν τον έλεγχο όχι μόνο του χερσαίου αλλά και του θαλάσσιου και εναέριου χώρου της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Οι έκνομες αυτές ενέργειες της Τουρκίας και η κρισιμότητα των στιγμών που διανύουμε επιβάλλουν όσο ποτέ άλλοτε την ενότητα στο εσωτερικό μας μέτωπο, τον παραμερισμό των προσωπικών και κομματικών φιλοδοξιών και να κινηθούμε όλοι Κυβέρνηση και κόμματα προς κάθε κατεύθυνση για να ανατρέψουμε έστω και τώρα τα δημιουργούμενα σε βάρος μας τετελεσμένα. Όπως εξελίσσονται σήμερα τα γεγονότα με ένα σουλτάνο Ερτογάν στην Τουρκία και ένα υποτακτικό του Τατάρ στην (ούτω καλούμενη Δημοκρατία στην Βόρεια Κύπρο) και το άνοιγμα της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου κατά παράβαση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, και της απαίτησης τους για λύση δύο Κρατών, τα χρονικά πλαίσια ολοκλήρωσης των άνομων σχεδίων τους, στενεύουν και αν δεν αντικρύσουμε όλοι, μακριά από προσωπικές φιλοδοξίες και κομματικές αντιπαραθέσεις, το θέμα με τη μέγιστη σοβαρότητα που οι κρίσιμες στιγμές το επιβάλλουν, πολύ φοβούμαι ότι η Τουρκία σύντομα θα ολοκληρώσει το δεύτερο μεγάλο στόχο της που είναι η διχοτόμηση και ο έλεγχος της ΑΟΖ μας και εμείς θα αναζητούμε και πάλι και να επιρρίπτουμε τις ευθύνες στους Τρίτους.
Άς προβληματιστούμε τουλάχιστον πως σε τέτοιαν περίπτωση θα αντικρύσουμε τη νέα γενιά η οποία πληρώνει για τα σημερινά πολιτικά και οικονομικά αδιέξοδα για τα οποία ουδεμία ευθύνη φέρει.
Οι πράξεις και ενέργειες των Τουρκοκυπρίων εξτρεμιστών του 1963 αποτέλεσαν την απαρχή των δεινών της Κύπρου από τα οποία και εξακολουθούμε να υποφέρουμε. Τα όσα βιώσαμε και εξακολουθούμε να βιώνουμε με την κατοχή της μισής μας πατρίδας , τους πρόσφυγες, τους νεκρούς και αγνοουμένους μας ας προβληματίσουν τους πολιτικούς μας και ας συμβάλουν με τις θέσεις τους προσθέτοντας αξία στις προσπάθειες άσκησης πίεσης στην Τουρκία για να παρακαθίσει σε συνομιλίες επίλυσης του Κυπριακού στο συμφωνημένο πλαίσιο όπως καθορίζεται από τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Ας δούμε τώρα πως εξελίχθηκαν τα γεγονότα τους Δεκεμβρίου του 1963. Οι Τούρκοι καλά προετοιμασμένοι και ενισχυμένοι στρατιωτικά από την Άγκυρα εξεγέρθηκαν την Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 1963 από τον Τράχωνα με επιθέσεις και απαγωγές Ελληνοκυπρίων που διέμεναν στην περιοχή Φιλαδέλφεια του Τράχωνα που το σχέδιο τους προέβλεπε στην κατάληψη του που θα τους διευκόλυνε στα σχέδια τους για δημιουργία του Τούρκικου θύλακα Λευκωσίας Κυρήνειας.
Στη μάχη που ακολούθησε την νύκτα της ίδιας ημέρας μεταξύ Τούρκων εξτρεμιστών και δυνάμεων ασφαλείας στην περιοχή του κέντρου Ασπάβα στον κύριο δρόμο Λευκωσίας-Κερύνειας έπεσαν οι πρώτοι Τούρκοι νεκροί και τραυματίστηκαν σοβαρά οι πρώτοι τρείς Ελληνοκύπριοι από τον Τράχωνα. Οι Τούρκοι και πάλι από δικές μας λανθασμένες εκτιμήσεις πέτυχαν όπως επεδίωκαν τον πλήρη έλεγχο του δρόμου Λευκωσίας –Κερύνειας στρέφοντας στην συνέχεια την προσοχή τους προς τον Τράχωνα και τη Νεάπολη αφού μέχρι εκείνη τη στιγμή έλεγχαν και την Ομορφίτα.
Ως συνέπεια της νέας κατάστασης που δημιουργήθηκε ο Τράχωνας παρέμεινε για 10 μέρες αποκλεισμένος και απομονωμένος από τον υπόλοιπο κόσμο, αντιμετωπίζοντας επιτυχώς τις επιθέσεις των Τούρκων που τον είχαν περικυκλώσει.
Οι υπερασπιστές του Τράχωνα που αποτελούνταν από εθελοντές και από μια διμοιρία μάχιμων δυνάμεων της Αστυνομίας απέτρεψαν την κατάληψη του Τράχωνα με το λίγο οπλισμό που διέθεταν. Κύριο χαρακτηριστικό των 10 ημερών εγκλωβισμού των Τραχωνιτών ήταν η μέρα των Χριστουγέννων. Ενώ οι καμπάνες ανάγγελλαν το χαρμόσυνο μήνυμα της γέννησης του Θεανθρώπου οι Τραχωνίτες παίρνοντας θάρρος και δύναμη μάχοντο και αντιστέκονταν .
Ο Τράχωνας τελικά ενώνεται και πάλι με τον υπόλοιπο κόσμο με την απελευθέρωση της Ομορφίτας αλλά συρρικνωμένος αφού οι περιοχές του που βρίσκονταν πέραν του πεδιαίου ποταμού καταλήφθηκαν από την πρώτη ήμερα της εξέγερσης των Τούρκων.
Στη συνέχεια με την επιτευχθείσα συμφωνία και την έλευση των Αγγλικών Στρατευμάτων για επίβλεψη δήθεν την εφαρμογή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός δημιούργησαν την περιβόητη πράσινη γραμμή που παραχώρησαν ουσιαστικά τις καταληφθείσες περιοχές του Τράχωνα υπό τον πλήρη έλεγχο των Τούρκων και οι Τραχωνίτες πέραν από την απώλεια των περιουσιών τους και τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες, υποχρεώθηκαν να αναζητήσουν ασφαλή χώρο για στέγαση των ιδίων και των οικογενειών τους στην ευρύτερη περιοχή της Λευκωσίας και να καταστούν και οι πρώτοι πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα.
Κατά τα γεγονότα του 1963 οι Τούρκοι προέβηκαν σε σφαγές και εκτελέσεις πολλών Ελληνοκυπρίων μεταξύ των οποίων και οκτώ Τραχωνιτών ο ένας από τους οποίους εξακολουθεί να αγνοείται.
Τέτοιες μέρες, εμείς οι Τραχωνίτες που βιώσαμε τα τραγικά γεγονότα του Δεκεμβρίου του 1963 φέρνουμε στις μνήμες μας το όσα υποφέραμε εμείς και οι οικογένειες μας παραμένοντες στο Τράχωνα φυλάγοντας Θερμοπύλες με όλα τα προβλήματα που είχαμε να αντιμετωπίσουμε ως ακριτική και περιβαλλόμενη από τρεις κατευθύνσεις από τις Τουρκικές εξτρεμιστικές δυνάμεις μέχρι την Βάρβαρη Τούρκικη εισβολή και την οριστική προσφυγοποίηση μας στις 22 Ιουλίου 1974 .
Παρόλα τα δεινά που διαχρονικά περάσαμε από το 1958 μέχρι και σήμερα στην προσφυγιά διατηρούμε ωστόσο ως Τραχωνίτες την Κοινότητα μας και συνεχίζουμε να υπηρετούμε την πατρίδα και την εκκλησία αναδυκνίοντας τις ηθικές αρχές και αξίες που διδαχθήκαμε και βιώσαμε σε δύσκολους καιρούς έχοντας πάντοτε καθοδηγητή και συμπαραστάτη την Παναγία την Τραχωνίτισσα προς την οποία προσβλέπουμε εναποθέτοντας προς αυτή όλες μας τις ελπίδες.
*Πρόεδρος Κοινοτικού Συμβουλίου Τράχωνα.
