Ένας ιός, ένα από τα ατελέστερα πλάσματα της δημιουργίας, ένας «κατώτερος οργανισμός» που δεν είναι καν δομική μονάδα ενός συγκροτημένου συστήματος, πέτυχε πανηγυρικά μέσα στην χρονιά που φεύγει να αναδείξει την ανεπάρκεια και συλλογικές αδυναμίες μιας πολιτείας. Το τραγικότερο όμως σε αυτή την πανδημία που βιώνουμε ακόμη στην χειρότερη της έκφανση είναι η παταγώδης αποτυχία να ενταχθεί κάθε λειτουργική δομική μονάδα, κάθε καταξιωμένος επιστήμονας, υπάλληλος, εργάτης, γραφειοκράτης, στην θέση μέγιστης και βέλτιστης παραγωγικότητάς του ώστε να μπορεί να δώσει λύσεις την στιγμή που απαιτείται. Συνεπακόλουθα, έχει δοκιμαστεί ο οργανισμός του κρατικού μας οικοδομήματος και κάθε όργανο ξεχωριστά και όπως σε κάθε δοκιμασία, καλείται να αποδείξει κατά πόσο έχει την υπόσταση που τον προσδιορίζει.
Δοκιμάστηκε η στρατηγική σχεδιασμού του Γενικού Συστήματος Υγείας…
Δεν κρινόμαστε γιατί δεν αναμέναμε μια τέτοια επιδημία. Κρινόμαστε γιατί καλύψαμε με χρυσόσκονη την έλλειψη συνοχής και συντονισμού στον τομέα της υγείας. Αν και είχαμε πολύ καιρό να προετοιμαστούμε, πιστεύαμε ίσως πως οι επιδημίες δεν …αγγίζουν τον πολιτισμένο κόσμο (!) και απλά νομίζαμε πως γνωρίζαμε τι να κάνουμε. Αποκαλύφθηκε το τεράστιο κενό στο σχεδιασμό γενικού σχεδίου που αναγόρευε τους γενικούς γιατρούς με τα σκανδαλώδη προνόμια σε ραχοκοκαλιά του, ενώ αποψίλωνε τα δημόσια νοσηλευτήρια. Την αποψίλωση, που όπως τεκμηριώθηκε στην πορεία είχε τον στόχο της, συνόδευε και η απαξίωση των δημόσιων νοσηλευτηρίων. Μέχρι που κτύπησε το όλο σύστημα αυτό το ατελές πλάσμα. Και καλύπτουμε τώρα τις ενοχές μας μέσα από πολυφωνικές ανακοινώσεις ασύγγνωστης αναλγησίας . Είναι οδυνηρές οι μνήμες μαζικής αποχώρησης γιατρών από τις δημόσιες Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, οντότητες που απαιτούν συνέχεια και συνοχή. Γιατί τις ΜΕΘ δεν τις λειτουργούν μόνοι τους οι αναπνευστήρες. Αλλά την ώρα της κρίσεως σε αυτές ακουμπήσαμε το βάρος της ανεπάρκειας μας. Και κάποιοι ανερυθρίαστα έβαλαν την μάσκα – όχι μόνον την ιατρική, την άλλη που συνηθίζουν- για να στηρίξουν τάχα μου τα πάλαι ποτέ «νοσοκομούθκια».
Δοκιμάστηκε και η προσέγγιση μας στην ιατρική παιδεία…
Η επένδυση σε πολυμελείς επιτροπές με επί μέρους εξειδικεύσεις στον τομέα βιο-ιατρικών επιστημών ακόμη παραπαίει προκειμένου να καταλήξει στην υιοθέτηση μιας ελάχιστης κοινής «στρατηγικής». Την ίδια ώρα, η μοναδική δυνατότητα συμμετοχής της χώρας στους κλινικούς σχεδιασμούς της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, οι οποίοι όχι μόνον θα έδιναν την ασφάλεια και τεκμηρίωση διεθνών προδιαγραφών προσέκρουσε στην απουσία θεσμικής υποδομής για συγκροτημένη κλινική έρευνα στα μεγάλα κρατικά νοσηλευτήρια. Στήσαμε Ιατρικές σχολές χωρίς το ελάχιστο θεσμικό και λειτουργικό υπόβαθρο που θα ευνοούσε την εκπόνηση εκείνων των κλινικών μελετών που θα ενίσχυαν την πρωτογενή καινοτομία στην Ιατρική. Και τούτο γιατί πολιτικοί και ακαδημαϊκοί δεν έβαλαν το συμφέρον της ιατρικής παιδείας πάνω από σκοπιμότητες, καιροσκοπισμούς και ετσιθελισμούς. Γιατί, εκείνοι που θα έπρεπε να ηγούνται της κλινικής παιδείας και να χαράσσουν στρατηγικό σχεδιασμό για την κάθε διαχείριση κρίσεων, εξακολουθούν να είναι εν πολλοίς διπλοθεσίτες και φυσικά απόντες. Με το υποκείμενο σύστημα να τους καλύπτει προκλητικά, ενώ αναδεικνύονται αίφνης ως τάχα μου διαχειριστές της κρίσεως.
Δοκιμάστηκε η ανθρώπινη μας διάσταση και η πολιτική μας ευθυκρισία…
Η ΕΕ έχει ήδη αναλώσει δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ σε έρευνα στις διαδικασίες γήρανσης και προηγμένες τεχνολογίες «υποβοηθούμενης διαβίωσης» για να δώσουμε παράταση και ποιότητα ζωής στα γηρατειά σε μια Ευρώπη που γηράσκει. Και τώρα, τι; Εφαρμόζουμε τεχνητή διαλογή στην επιβίωση με την δικαιολογία πως ακολουθούμε τους νόμους της φυσικής επιλογής. Με τους οικονομολόγους της Υγείας να αναζητούν μοντέλα υποστηρικτικά του συστήματος, αλλά όχι και του ανθρώπου. Αφήνουμε το χέρι που θέλει ένα χάδι, κρύο και μετέωρο. Ενώ, πολιτικές δυνάμεις στον τόπο μας αναδεικνύουν μεθοδεύσεις που συντηρούν την ανεπάρκεια και πολεμούν την όποια θετική εισήγηση θα μπορούσε να κάνει την διαφορά.
Η δοκιμασία συνεχίζεται…
Η ευχή μας μια: Ας δώσει ο νέος χρόνος να αναδειχθεί σε ευκαιρία!
