Η πανδημία απέδειξε πως προκλήσεις όπως αυτή που βιώνουμε δεν μπορεί να αντιμετωπιστούν από την κάθε χώρα ξεχωριστά, αντίθετα χρειάζεται συλλογική αντιμετώπιση και συνεχής συνεργασία. Στην Κύπρο, όπου μας χαρακτηρίζει η απουσία σχεδίων διαχείρισης κρίσεων, οι συνέπειες προβλέπονται ακόμη πιο σκληρές. Στην προκειμένη περίπτωση, η μη κατάρτιση σχεδίου αντιμετώπισης κρίσεων υγείας αλλά και η μη αξιοποίηση του χρόνου που μεσολάβησε ανάμεσα στα δύο κύματα της πανδημίας για την κατάρτιση ενός πλάνου αντιμετώπισης του δεύτερου κύματος ήταν και είναι καθοριστικής σημασίας για τον εκτροχιασμό που βιώνουμε σήμερα.
Η διαχείριση της πανδημίας και στα δυο κύματα ήταν καταστροφική για τον τόπο αφού δεν κατέστη δυνατόν να περιοριστεί η εξέλιξή της παρά τις όποιες θυσίες της κοινωνίας και της οικονομίας. Μιας πανδημίας που μας γονάτισε συναισθηματικά, υγειονομικά και οικονομικά. Μεγάλος αριθμός συμπολιτών μας αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα, εξαιτίας της απώλειας θέσεων εργασίας. Η Παιδεία στα δύσκολα φάνηκε πως δεν έχει τις βάσεις να ανταποκριθεί, βάζοντας μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς σε περιπέτειες. Η νεανική παραβατικότητα στα ύψη, με το μέλλον του τόπου να αυτοκαταστρέφεται και τις ελπίδες για ανάκαμψη να λιγοστεύουν. Παραδινόμαστε στην ουσία σε μια αβεβαιότητα. Το πολιτικό σκηνικό μαύρο, με σκάνδαλα επί σκανδάλων, συγκαλύψεις, αποκαλύψεις και συγκρούσεις. Η διαφθορά και η διαπλοκή σε συνδυασμό με την πίεση των τελευταίων μηνών έβαλαν την κοινωνία ολόκληρη σε θέση μάχης.
Ο εμβολιασμός, που ξεκίνησε τις προηγούμενες ημέρες, θεωρητικά σημαίνει την αρχή του τέλους. Δυστυχώς, όμως, φαίνεται ότι το 2021 δεν ξεκινάει με τους καλύτερους οιωνούς αφού μπαίνει φρένο στο όνειρο του εμβολιασμού. Οι κύριες συμφωνίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αφορούν εταιρείες των οποίων οι κλινικές μελέτες δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμη, εμπόδια και επανεξετάσεις έχουν φέρει καθυστερήσεις και αμφισβητήσεις. Το μόνο εμβόλιο που έχει φτάσει στην Ευρώπη και κατ’ επέκταση στην Κύπρο είναι σε πολύ λίγες δόσεις και η παραγωγή γίνεται πολύ αργά. Είναι απόλυτα φυσιολογικό λοιπόν να αισθανόμαστε ανασφάλεια και ίσως καχυποψία απέναντι στον εμβολιασμό κατά της πανδημίας. Είναι μια ανασφάλεια που ενισχύεται από τις ελλείψεις, τις παραλείψεις και την αδυναμία που έδειξαν οι κυβερνώντες να περιορίσουν τις ζημιές με τη λήψη στοχευμένων και ώριμων μέτρων.
Το βέβαιο είναι πως δεν μπορούμε να ζούμε υπό καθεστώς φόβου για πάντα. Πρέπει να κερδίσουμε τη ζωή μας πίσω και είναι δεδομένο πως ο μόνος μας σύμμαχος στην προκειμένη περίπτωση είναι η επιστήμη. Σίγουρα η διαδικασία θα πάρει χρόνο και γι’ αυτό επιβάλλεται σωστός σχεδιασμός. Ο εμβολιασμός, όμως, δεν θα μας προστατεύσει από ένα ενδεχόμενο τρίτο κύμα, οπότε πρέπει όλες οι ενέργειες από πλευράς Κυβέρνησης να έχουν νόημα και ουσία.
Ακούγονται διάφορα για τα εμβόλια και για ακόμη μία φορά υπερισχύουν οι θεωρίες συνωμοσίας, που στην ουσία μας κρατούν δέσμιους στη σφαίρα της φαντασίας. Η εμφάνιση της πανδημίας ήταν και είναι κάτι που κανένας δεν φανταζόταν, ένας αόρατος εχθρός σε έναν ανελέητο πόλεμο που μέχρι τώρα έχει μόνο ήττες. Για να επανέλθουμε στην κανονικότατα, όμως, χρειαζόμαστε ακραίες και ακαριαίες λύσεις, ορθές ή λανθασμένες ο χρόνος θα δείξει. Πρέπει, ωστόσο, να αρχίσει να νικά η ζωή και αυτό δεν θα γίνει χωρίς ρίσκο.
Η διαχείριση της πανδημίας από την Κυβέρνηση χαρακτηρίζεται, δυστυχώς, από προχειρότητα και αποφάσεις χωρίς ουσιαστικό στόχο, αφήνοντας εκτεθειμένες τις ευάλωτες ομάδες, τη μεσαία τάξη, την κοινωνία γενικότερα. Πρέπει να πάρουμε άμεσα μέτρα γιατί οι συνέπειες τις πανδημίας στο τέλος θα είναι ανυπολόγιστες σε όλους τους τομείς. Βρισκόμαστε μπροστά σε μία νέα παγκόσμια οικονομική κρίση και παρά τις ενδείξεις των τελευταίων μηνών, δεν έχουμε ολοκληρωμένο και σχέδιο προστασίας και αναχαίτισής της. Αν η κοινωνία δει αποφασιστικότητα και σοβαρότητα θα είναι σύμμαχος. Μέχρι τότε, απλά έχει κουραστεί και αδιαφορεί, γεγονός που χειροτερεύει την κατάσταση.
*Πολιτικός επιστήμονας – επικοινωνιολόγος, αριστίνδην υποψήφια βουλευτής ΔΗΚΟ Πάφου.
