Η Μέδουσα κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία, ήταν μια από τις τρείς γοργόνες. Οι άλλες δυο ήταν η Σθενώ, όνομα με βάση τη λέξη “σθένος” που σημαίνει δύναμη και η Ευρυάλη, δηλαδή πλατιά θάλασσα, κόρες του Φόρκυ και της Κητούς, που ήταν παιδιά του Πόντου και της Γης. Ήταν θαλάσσιες θεότητες ή κήτη όπως υποδηλώνει και το όνομα της μητέρας τους. Από τις τρεις αυτές αδελφές η Μέδουσα ήταν η μόνη θνητή, αλλά και η Γοργόνα γύρω από την οποία πλέκονται κυρίως οι διάφοροι μύθοι.
Το όνομα της Μέδουσας προέρχεται από το αρχαίο ρήμα “μέδω” που σημαίνει άρχω, κυριαρχώ, προστατεύω. Ενώ “μέδουσα” ή “μεδούσα” σημαίνει η προστάτιδα, η κυρίαρχος, η φύλακας. Ο τίτλος φέρεται να της δίδεται ως η δυνατότερη από τις αδερφές της, με περισσότερες ικανότητες, εξού και λογικό ήταν να τις προστατεύει. Μέδων ή ποντομέδων ή ευρυμέδων, είναι χαρακτηρισμοί που αποδίδονται στον Ποσειδώνα, με τον οποίο είναι άρριχτα συνδεδεμένη η Μέδουσα.
Κατά την πιο διαδεδομένη εκδοχή, η Μέδουσα ήταν μια πολύ όμορφη ιέρεια της θεάς Αθηνάς. Μαγεμένος από την ομορφιά της, ο Ποσειδώνας την προσέγγισε μεταμορφωμένος σε ωραίο άλογο, την σαγήνεψε και την βίασε στον ιερό χώρο της θεάς. Η Αθηνά αφού έμαθε το γεγονός, εξοργισμένη και εφόσον δεν μπορούσε να έρθει σε ρήξη με τον Ποσειδώνα (θείος της και εξαιρετικά ισχυρός), ξέσπασε πάνω στη Μέδουσα. Την μεταμόρφωσε σε απεχθές τέρας, που αντί για μαλλιά είχε φίδια. Η ασχήμια της ήταν τέτοια, που όποιος την κοιτούσε στο πρόσωπο πέτρωνε.
Αρκετές εκδοχές υπάρχουν και για το φόνο της Μέδουσας. Για κάποιους, την σκότωσε η ίδια η θεά Αθηνά στις Γιγαντομαχίες. Επικρατέστερη όμως, είναι η εκδοχή όπου ο Περσέας την φονεύει μέσα σε μια μακρινή σπηλιά, αφού το είχε υποσχεθεί στον βασιλιά του Άργους. Συγκεκριμένα, θα του παρέδιδε το κεφάλι της Γοργούς (Μέδουσας), αφού δεν είχε άλογο να δώσει για τον έρανο ενόψει του βασιλικού γάμου, καθώς ήταν απλός ψαράς.
Τα θετικά χαρακτηριστικά της Μέδουσας, όπως αναγράφονται στις καταβολές και την ανθρώπινη της μορφή, φαίνονται να διαγράφονται από την υστεροφημία της μέσω του μύθου. Τείνουμε να κρατάμε μόνο την μορφή και την ιστορία της μετά την τερατώδη της μεταμόρφωση και κυρίως την συνδέουμε με την παλικαριά του ωραίου νέου και ήρωα, Περσέα. Τί έκανε όμως στην ουσία ο Περσέας, για να τον μνημονεύουμε; Φόνευσε ένα αυτοεξόριστο θύμα βιασμού, που είχε τιμωρηθεί με τον χειρότερο τρόπο για το ίδιο της το πάθημα!
Δεν δύναμαι παρά να την παραλληλίσω με τις βιασθείσες κατά τα γεγονότα του 1974. Αυτές που ενώ έζησαν την φρίκη του πολέμου με τον χειρότερο τρόπο, πολλές εγκαταλείφθηκαν από τις οικογένειές τους και έζησαν μια ζωή με το στίγμα του βιασμού να τις βαραίνει ή μετανάστευσαν, μακριά από μια κοινωνία, που δαφνοστεφανώνει κάθε άντρα που φορούσε χακί και πετά στο περιθώριο τα θύματα που λαβώθηκαν αλλιώς… Σαν να μην έφταναν αυτά, το 2015 η κυβέρνηση όρισε ιατροσυμβούλια, τα οποία ζήτησαν τεκμηρίωση του βιασμού που είχαν υποστεί 41 χρόνια πριν, με σκοπό να τους εγκρίνει επίδομα!
Ακόμη και εντός της βουλής, το 2015 πολλοί μπορεί να ανακαλούμε την κατάπτυστη κίνηση του βουλευτή του ΔΗΣΥ, Αντρέα Κυπριανού, παραλαμβάνοντας την σκυτάλη από τα σεξουαλικά υπονοούμενα του Βουλευτή του ΔΗΣΥ, Αντρέα Θεμιστοκλέους προς την συνάδελφο του Ειρήνη Χαραλαμπίδου, την οποία κάλεσε να διαπιστώσει από μόνη της το «μέγεθος» του ανδρισμού του.
Συγκεκριμένα ο Αντρέας Κυπριανού, μετά την ολοκλήρωση της συζήτησης στη συνεδρίας της Επιτροπής Θεσμών, προχώρησε προς το παράθυρο της αίθουσας και άναψε τσιγάρο.
Αφού η βουλευτής έκανε νόημα πως θα φωτογράφιζε την παράνομη κίνηση του συναδέλφου της, γεγονός που εκλήφθηκε από τους παρευρισκόμενους ως “πείραγμα”, ο Αντρέας Κυπριανού κατευθύνθηκε με απειλητικές διαθέσεις προς το μέρος της Ειρήνης Χαραλαμπίδου και έβαλε το κινητό του κάτω από την φούστα της για να την φωτογραφήσει. Προφανώς, ακολούθησε αλαλούμ με βουλευτές και προσωπικό να ξεσπούν σε κλάματα και φωνές που ακούγονταν μέχρι έξω, με τον κύριο Κυπριανού να αποκαλεί μεταξύ άλλων την συνάδελφο του «τσουλί» και την κυρία Χαραλαμπίδου να τον αποκαλεί «ανθρωπάκι του υποκόσμου». Η συνέχεια, δεν ήταν αποπομπή του βουλευτή του ΔΗΣΥ, αλλά η απολογία του για το κάπνισμα και η διάψευση των “ισχυρισμών” της συναδέλφου του, η οποία στοχοποιήθηκε, με τον ίδιο όχι μόνο να κρατάει τη θέση του, αλλά και να επανεκλέγεται 10 μήνες μετά!
Σε μια τέτοια κοινωνία, έρχονται σήμερα να κληθούν τα θύματα βιασμού να καταθέσουν τις καταγγελίες τους. Σε μια κοινωνία που παινεύει και επιβραβεύει τους «λεβέντες» και όχι μόνο βλέπει με καχυποψία τα θύματα, αλλά τα κατηγορεί και τα τιμωρεί! Καλό θάρρος εύχομαι σε όλα τα άτομα που υψώσουν το ανάστημά τους ενάντια στους δαίμονές τους! Θα είμαστε δίπλα σας! Το ίδιο ελπίζουμε και για την Επίτροπο Διοικήσεως και Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα αρμόδια τμήματα της αστυνομίας και την κυπριακή δικαιοσύνη.
