Ένας γιατρός είναι ταγμένος στον άνθρωπο και την υγεία, ως υπέρτατο αγαθό. Η εκλεγμένη κυβέρνηση μιας δημοκρατικής χώρας είναι ταγμένη να υπηρετεί τους πολίτες της. Όλους ανεξαιρέτως. Χωρίς διακρίσεις. 

Είπαμε, να θέσουμε μέτρα για περιορισμό της εξάπλωσης της πανδημίας. Όχι όμως αυτά τα μέτρα στο τέλος να είναι κατά των ανθρώπων. Οι κυβερνώντες έχουν ουσιαστική επίγνωση πόσοι συμπολίτες μας βρίσκονται σε απόγνωση; 

Στον χώρο της εστίασης, έβαλαν ταφόπλακα. Μετά το lockdown του Μαρτίου, τον άνοιξαν. Με μέτρα. Τα οποία κόστισαν για να εφαρμοστούν. Αλλά οι άνθρωποι τα εφάρμοσαν και μάλιστα με επιμέλεια. Μετά, αποφάσισαν να κλείσουν τους χώρους της εστίασης μόνο σε Λεμεσό και Πάφο. Ύστερα, να δουλεύουν μέχρι τις 19:00. Τώρα, τους έκλεισαν και πάλι. Λες και ο χώρος της εστίασης είναι όπως το ακορντεόν. Τον ανοίγουν και τον κλείνουν όποτε τους βολεύει. Χωρίς να αναλογίζονται τις συνέπειες.  Τους λογαριασμούς που “τρέχουν”, όχι μόνο για την επιχείρησή  τους, αλλά και για το ίδιο το νοικοκυριό τους. Τους υπαλλήλους που άφησαν άνεργους. Το εμπόρευμα που “αραχνιάζει” σε κάποια αποθήκη. Που χωρίς εισοδήματα, έχουν ένα σωρό έξοδα. Κάποιοι εξ αυτών, το πήραν απόφαση πως δε θα ανοίξουν ξανά. Είναι αδύνατο. Καλούν τον Πρόεδρο να παραλάβει τα κλειδιά του μαγαζιού τους. Άνθρωποι με αξιοπρέπεια. Μεροκαματιάρηδες. Κάποιοι άλλοι, αγωνίζονται ακόμη. Αλλά εκεί που πάνε να σηκώσουν κεφάλι, έρχονται νέα μέτρα και τους φέρνουν στο σημείο μηδέν. 

Τα καταστήματα λιανικού εμπορίου έχουν αφεθεί και αυτά στο έλεος τους, όπως και τόσες άλλες επιχειρήσεις. Για τους καλλιτέχνες πάλι, ούτε λόγος. Λες και δεν υπάρχουν. Σε αυτή τη χώρα, ο πολιτισμός κατάντησε να είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. 

Και η κυβέρνηση έρχεται απλώς και “κουνάει” επιδεικτικά το δάχτυλο, κατηγορώντας τους πολίτες ότι δεν εφαρμόζουν τα μέτρα. Ούτε λόγος για την αντιφατικότητα και την προφανή αναποτελεσματικότητά τους. Αντ΄αυτού, αδιαφορεί για το γεγονός ότι η ίδια φέρει την ευθύνη για τις ουρές συνωστισμού πολιτών που παρατηρήθηκαν σε διάφορα σημεία για rapid test, αλλά και για την κοσμοσυρροή στη Στασικράτους κατά την περίοδο των γιορτών και μια μέρα πριν επιβληθεί το 2ο lockdown. Πάντα φταίνε μόνο οι “ανεύθυνοι” πολίτες, ποτέ η ίδια. 

Αύριο για όλες εκείνες τις “στρατιές” ανέργων, ποιος θα φταίει; Εμείς; Για τους δανειολήπτες που δεν θα είναι σε θέση να εξυπηρετήσουν τα δάνεια τους, ποιος θα έχει την ευθύνη; Πάλι εμείς; Θα κατηγορηθούμε ότι δανειστήκαμε πέρα των δυνατοτήτων μας; Τις δικές της ευθύνες πότε θα τις αναλάβει η κυβέρνηση; Γι’ αυτό το ατελέσφορο copy paste; Δεν διαχειρίζονται έτσι μια κρίση. Βλέποντας και αντιγράφοντας τι γίνεται στο εξωτερικό. Πίσω από κάθε μέτρο που λαμβάνεται, πρέπει να συνυπολογίζονται τα δικά μας δεδομένα και οι συνέπειες, βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες. Όχι μόνο οι οικονομικές, αλλά και οι επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική υγεία των πολιτών. Γιατί αν συνεχίσουμε έτσι, από την πανδημία του κορωνοϊού θα οδηγηθούμε με μαθηματική ακρίβεια στην πανδημία της φτωχοποίησης και τους πολίτες δυο ταχυτήτων, με ό,τι αυτό και αν συνεπάγεται. 

*Χειρούργος Οδοντίατρος, υποψήφιος βουλευτής ΔΗ.ΚΟ, επαρχία Λευκωσίας