Η ιστορία του ελληνισμού είναι γεμάτη από ήρωες που έδωσαν τη ζωή τους σε αγώνες για τη σωτηρία της πατρίδας και του έθνους γενικότερα, «υπέρ βωμών και εστιών». Για τη θρησκεία, την ιστορία, τη γλώσσα και τον πολιτισμό μας. Για τις αρχές μας, τα ήθη και τα έθιμά μας, τον τρόπο της ζωής μας. Για την εθνική μας ταυτότητα. Για τα ιδεώδη μας, για την ελευθερία!
Ήρωες που ενώ ήσαν άνθρωποι με σάρκα και οστά σαν κι’ εμάς, είχαν πνεύμα αδούλωτο και καρδιά λιονταριού. Άνθρωποι που αγωνίσθηκαν με όλες τους τις δυνάμεις, που έγιναν υπεράνθρωποι για να αντέξουν τις κακουχίες και τα βασανιστήρια που υπέστησαν από τους εχθρούς μας.
Σ’ αυτούς τους υπέροχους ανθρώπους και στην ιερή τους μνήμη χρωστούμε το ότι ακόμη έχουμε την πατρίδα μας. Και σ’ αυτούς χρωστούν την άνοδό τους όσοι από εμάς απέκτησαν διάφορα αξιώματα ή έχουν εκλεγεί στις ψηλότερες βαθμίδες της πολιτικής ζωής του τόπου μας. Γι’ αυτό και οι τελευταίοι οφείλουν να είναι άψογοι κατά την επιτέλεση των καθηκόντων τους. Κάθε παρασπονδία τους, μεγάλη ή μικρή, πλήττει τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του λαού μας και αποτελεί κατάφωρη προσβολή στη μνήμη των γιγάντων εκείνων που η αυτοθυσία τους μας φωτίζει σαν φάρος.
Γι’ αυτό, κι’ η τιμωρία των αξιωματούχων και εκλεγμένων αντιπροσώπων μας που παρασπονδούν πρέπει, σε περίπτωση καταδίκης τους, να είναι μεγάλη και παραδειγματική, όπως και η τιμωρία όλων που διαπράττουν προδοσία. Πέρα από τις ισχύουσες ποινές, χρειάζεται να θεσμοθετηθούν κι’ άλλες. Ποτέ πια θέση εξουσίας στους ενόχους. Ποτέ πια θέση που αμείβεται από το δημόσιο ταμείο. Ουδεμία σύνταξη να τους παραχωρείται, εκτός από μια ανθρωπιστική ελάχιστη σύνταξη. Όνειδος και δημόσια καταφρόνηση τους αρμόζει και κατάσχεση της περιουσίας τους.
Οι ήρωες μας δεν θυσιάσθηκαν γι’ αυτούς!
*Δικηγόρος, πρώην εισαγγελέας της Δημοκρατίας.