Η κατεδάφιση των διατηρητέων στη Λευκωσία από την Αρχιεπισκοπή εξαγρίωσε ψηφιακά αρκετό κόσμο με το που είδαμε τις εικόνες κτιρίων και της ιστορίας που κουβαλούσε το κάθε ένα να γίνονται σκόνη. Προκάλεσε αναμενόμενα πολλές αντιδράσεις και αλληλουχία αναρτήσεων.

Είναι όμως αυτή η φωτογραφία ένας καθρέφτης του τι συμβαίνει σήμερα και μάλιστα μόνο ένα στιγμιότυπο.

«Δεν νοείται η ίδια η Εκκλησία να ασελγεί στο σώμα του πολιτισμού» ανέφερε προβληματισμένος σε δηλώσεις του ο κ.Κωνσταντής, πρόεδρος του ΕΤΕΚ.

Πότε όμως θα προχωρήσουμε και πέρα από τις ψηφιακές μας αντιδράσεις και να βάλουμε επιτέλους φραγμό στον κύριο με την μπουλντόζα;  Δεν είναι πλέον μόνο θέμα καμωμάτων και έπαρσης ενός μεγαλοεπιχειρηματία καθώς και των ουκ ολίγων παραδειγμάτων ρατσιστικού λόγου του, μα αφορά ό,τι μας ανήκει.

Και όχι, ο πολιτισμός μας και η φύση αυτού του νησιού, έρμαια σε ξένους μα και τόπακες επενδυτές, δεν ανήκουν σε καμία κυβέρνηση, σε καμία εκκλησία, ό,τι και αν γράφει πάνω το κοτσάνι τους. Μας ανήκουν.

Τα τελευταία χρόνια γίναμε μάρτυρες αρκετών καταστροφών στο φυσικό μα και πολιτισμικό περιβάλλον από την Αρχιεπισκοπή στο βωμό του χρήματος και της «ανάπτυξης». Με τη δικαιολογία της οικονομικής κρίσης άρα και εκμετάλλευσης περιουσιών, μα και με την ανοχή της συγκεκριμένης κυβέρνησης, αντιληφθήκαμε ότι οι αποφάσεις της Εκκλησίας σε σχέση με το σεβασμό στο περιβάλλον και τον πολιτισμό, δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο.

Είναι καιρός να αναρωτηθούμε, να διεκδικήσουμε νόμους και κυρίως την εφαρμογή τους, χωρίς εξαιρέσεις, ώστε να ελεγχθεί η ασέλγειά της πάνω σε ό,τι απέμεινε σε φύση και κτιριακό πολιτισμό σε τούτο το νησί.

Αν αναλογιστούμε ότι εν καιρώ Τουρκοκρατίας πέρασε στα χέρια της ένα μεγάλο μέρος της εδαφικής γης και πλούτη του νησιού, γη που ανήκε στους τότε πολίτες και στους τώρα απογόνους τους, τότε αυτό το κάνει ακόμη πιο ανησυχητικό. Μια νομική μελέτη ενδεχομένως σήμερα να έκρινε παράνομες τέτοιες δωρεές, αφού ουσιαστικά βασίζονταν στην εκμετάλλευση της αγνής πίστης ενός ανθρώπου.

«Η ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟΣ Εκκλησία της Κύπρου θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στο περιοδικό «Forbes»με τις πλουσιότερες στον κόσμο, αν υπήρχε τέτοια λίστα. Με 868 εκατ. ευρώ αποθεματικό, με ακίνητα, με τραπεζικές καταθέσεις, με μετοχές στο χρηματιστήριο, ποιος αλήθεια δεν θα ζήλευε το ιερό πορτοφόλι της » έγραφε ο Ν. Χασαπόπουλος,  στην αρχή της κρίσης το 2009,  στο Βήμα της Ελλάδας.

Είναι καιρός η Εκκλησία μας να πάρει παράδειγμα από άλλες Εκκλησίες. Ένα ολόκληρο Βατικανό είναι ένας πολιτισμικός χώρος ταυτόχρονα, ένα ζωντανό Μουσείο. Σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις οι εκκλησίες χτισμένες σε περασμένους αιώνες, έχουν αρχιτεκτονική και ιστορική αξία θεωρούνται και αξιοθέατα πέρα από τη θρησκευτική τους σημασία. Στην Κύπρο παρόμοιους χώρους λατρείας, με ιστορική αξία ελάχιστα έχουμε, μα κάποια εκκλησάκια έχουν όντως μια αισθητική αξία. Και δεν φτάνει που στο νησί χτίζουν ακόμη κάτι υπέρογκα κακάσχημα τέρατα κτίρια, που αλλοιώνουν τη φυσιογνωμία της πόλης, σε εποχές που, ελάτε ας το παραδεχθούμε επιτέλους, οι εκκλησίες είναι τις 345 ημέρες του χρόνου άδειες, η Αρχιεπισκοπή με κάθε εμπορική ευκαιρία εκμεταλλεύεται τη γη που είναι στα χέρια της ώστε να κατεδαφίσουν, να γκρεμίσουν, να λεηλατήσουν ό,τι τους δόθηκε με ευλάβεια.

Αυτή τη στιγμή διαβάζω από περιβαλλοντική ομάδα γίνονται εργασίες ή καλύτερα καταστροφές στην κοιλάδα της Σολέας, όπου στον Άγιο Επιφάνειο σε μια δασώδη περιοχή ξεκίνησε αποψίλωση και εσκαφή τεράστιας έκτασης γης που ανήκει στη Μητρόπολη Μόρφου για τη δημιουργία φωτοβολταϊκού πάρκου. Και προς θεού το φωτοβολταϊκό πάρκο το θέλουμε απλά χωρίς να καταστρέψουμε ό,τι πράσινο έμεινε.

Σε μια χώρα που υστερεί σε κτιριακό πολιτισμό – μας σώζουν κάποια αρχαία μνημεία και ό,τι απέμεινε από τον προηγούμενο αιώνα κυρίως- ποιος θα σταματήσει την αδηφαγία της Εκκλησίας. Θρησκευόμενοι ή όχι, απαιτούμε μια Εκκλησία που να σέβεται, να προστατεύει και να ποιεί πολιτισμό και όχι το αντίθετο. Ειρωνικές είναι οι συχνές αναφορές του Αρχιεπισκόπου για τη λεηλασία μνημείων στα κατεχόμενα από τον Τούρκο εισβολέα.

Απαιτούμε η πολιτική εξουσία να παρεμποδίσει άλλες καταστροφές λόγω κενών στο πολεοδομικό και νομοθετικό πλαίσιο. Απαιτούμε αλλαγές χθες στους προαναφερθέντες τομείς.

Σε τούτον τον τόπον εβαρεθήκαμεν να αντρεπούμαστε για πράγματα που δεν εκάμαμε εμείς.

Η εισαγωγική ερώτηση μιας δημοσιογράφου στη StockWatch δέκα χρόνια πρίν και η απάντησή του είναι απάντηση ενός επιχειρηματία και όχι κάποιου είδους πνευματικού ηγέτη.

Μακαριότατε πώς επηρεάζει η οικονομική κρίση τα της Εκκλησίας;

Μ.: Η κρίση επηρεάζει σε όλους τους τομείς την Εκκλησία. Κατ’ αρχήν έχουν πληγεί σημαντικά οι εργασίες στους δύο κύριους τομείς επενδύσεων μας, δηλαδή των τραπεζών και της τουριστικής βιομηχανίας.

Ακόμη και το παγκάρι της Εκκλησίας έχει πληγεί γιατί οι πιστοί ανάβουν κερί με λιγότερα χρήματα.

Και όσο θα φταίτε πιστοί, που ανάβετε κερί με λιγότερα χρήματα και η πούγκα της Εκκλησίας γεμίζει λιγότερο, καιρός να αναρωτηθούμε αν ο λόγος του μακαριότατου πλησιάζει στο ελάχιστο τον λόγο του Χριστού, τον λόγο της αγάπης και αν δεν αρθρώνει απλά οικονομικούς και επιχειρηματικούς όρους με ωμότητα ακόμη κι όταν αναφέρεται στο φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας.

Και αν ο λόγος του είναι αυτός δεν θα έπρεπε να προκαλούν πλέον έκπληξη οι πράξεις-αποφάσεις του/ς.

Και αν θα μιλήσουμε για αμαρτίες, από τις μεγαλύτερες είναι η σύληση του φυσικού και πολιτισμικού πλούτου της χώρας σου, που μόνο σε έγγραφα σου ανήκει.

Γιατί κερδοφόρο σε μια χώρα σεβασμιότατε, που σεβασμό δεν δείχνεις, δεν είναι μια δράση που παράγει μόνο κέρδος οικονομικό, μα και πολιτισμικό και μάλιστα το δεύτερο κέρδος είναι  ανεκτίμητης αξίας.

Πότε και πώς θα σταματήσουμε αυτή τη σύληση;

Η απάντηση στο ποιος είναι μόνο μία: Εμείς.

 

* Εκπαιδευτικός