Στον τραχύ,βασανιστικό  δρόμο αυτής της πανδημίας η Βρετανία βρέθηκε, σχετικά ενωρίς,  στη θλιβερή πρώτη θέση σε θανάτους στην Ευρώπη. Πρίν λίγες μέρες, την Τρίτη 27 Ιανουαρίου, ο αριθμός των νεκρών έφθασε το οριακό σημείο των 100,000, συγκεκριμένα στους 100,162. Σε παγκόσμια βάση προηγούνταν, σε απόλυτους αριθμούς, τέσσερις άλλες χώρες, οι ΗΠΑ, η Βραζιλία, η Ινδία και το Μεξικό με αυτή τη σειρά.

Σε δημοσιογραφική διάσκεψη το βράδυ της Τρίτης, σε μια καταθλιπτική ατμόσφαιρα, ο πρωθυπουργός, Boris Johnson, απολογήθηκε για το οδυνηρό γεγονός. “Πρόκειται, είπε, για φοβερούς αριθμούς αλλά κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Λυπούμαι βαθύτατα για κάθε ζωή που χάθηκε και, βέβαια, ως πρωθυπουργός αναλαμβάνω πλήρη ευθύνη για όλα όσα έκανε η κυβέρνηση. Πραγματικά κάναμε ό,τι μπορούσαμε και εξακολουθούμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να ελαχιστοποιήσουμε τις απώλειες και τις άλλες συνέπειες από μια πολύ, πολύ δύσκολη κατάσταση για τη χώρα μας και θα συνεχίσουμε να καταβάλλουμε αυτή την προσπάθεια.”

Προβάλλει άμεσο το ερώτημα για το τί πήγε στραβά. Με το αντιερώτημα, όμως, αν πήγε τίποτα ορθά.

Όλα τα σχετικά δεδομένα υποστηρίζουν ότι, η υπεύθυνη ομάδα γι’αντιμετώπιση της κατάστασης, μ’επικεφαλής τον πρωθυπουργό, ήταν προσανατολισμένη στην καταστροφική μέθοδο της “Ανοσίας της Αγέλης” (τα περισσότερα θύματα θα είναι υπερήλικες με τους νεωτέρους να επιζούν ενισχυμένοι με τα αντισώματα). Ο προσανατολισμός σ’αυτή τη μέθοδο συνέβαλε στην απώλεια πολύτιμου χρόνου και στην απρονοησία για λήψη των αναγκαίων μέτρων προς αντιμετώπιση της επερχόμενης θύελλας της πανδημίας.

Πρόβλημα των προβλημάτων ήταν το ανεπαρκές για μια τέτοια πανδημία δυναμικό του Εθνικού Συστήματος Υγιείας (NHS). Και αφού καθυστέρησε η επιβολή του Αποκλεισμού (περιορισμός στα σπίτια), αυτή σχεδόν συνέπεσε με την έντονη  πίεση στα νοσοκομεία. Οπότε χρησιμοποιήθηκαν δύο μέθοδοι γι’αντιμετώπιση της: Η πρώτη, εκείνη της απελευθέρωσης όσο το δυνατό περισσοτέρων κλινών από ασθενείς εκτός του κορωνοϊού. Πολλοί απ’αυτούς ήταν υπερήλικες και η πιο εύκολη “λύση” ήταν η μεταφορά τους σε οίκους ευγηρίας . Επειδή, όμως, μερικοί απ’αυτούς είχαν προσβληθεί από τον ιό, οι οίκοι ευγηρίας αντί να προσφέρουν λύση στο πρόβλημα μετατράπηκαν οι ίδιοι σε μεγάλο πρόβλημα μετατρεπόμενοι σε μερικές περιπτώσεις σε “φυτώρια” του επάρατου ιού.

Η δεύτερη μέθοδος ήταν εκείνη της αναβολής, όσο το δυνατό περισσότερο, της παραλαβής νέων ασθενών συμβουλεύοντας τους να μείνουν στο σπίτι. Με τους ασθενείς να περιμένουν ώρες, δυστυχώς και μέρες, το ασθενοφόρο. Και σε μερικές ή και αρκετές περιπτώσεις το ασθενοφόρο να μη φθάνει και ο ασθενής να οδηγείται στο θάνατο χωρίς να δει γιατρό. Σ’αυτή την απερίγραπτη σε οδύνη και πόνο κατάσταση βρέθηκαν και μερικοί συμπατριώτες μας.

Μια άλλη τραγική σελίδα από τις φοβερές εκείνες μέρες στα νοσοκομεία: Ιατροί και μέλη του παραΪατρικού προσωπικού, μη εφοδιασμένα με τον αναγκαίο προστατευτικόν εξοπλισμό διότι τα νοσοκομεία δέν διέθεταν,έχασαν τη ζωή τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Υπήρξαν περιπτώσεις για “συμβουλή” όπως κρατούν την αναπνοή τους πλησιάζοντας τους ασθενείς!  Αργότερα γνώσθηκε ότι υπήρχαν και νοσοκομεία  που διέθεταν τον αναγκαίο εξοπλισμό αλλά όχι την αναγκαία ενημέρωση για τη χρήση του. Μια  χαώδης κατάσταση άγνοιας και σύγχυσης, απερίγραπτου πόνου και απελπισίας.

Τα πράγματα  ήταν σαφώς καλύτερα κατά τη δεύτερη φάση της πανδημίας αλλά όχι χωρίς σοβαρά προβλήματα ιδιαίτερα όταν εμφανίστηκαν τα νεότερα  στελέχη του κορωνοίού. Σ’αυτή τη δεύτερη φάση χάσαμε περισσότερους παροίκους.

Τώρα, ας δούμε πιο προσεκτικά και πιο υπεύθυνα αυτό το θέμα της Βρετανίας στο κατάντημα  της πρώτης θέσης σε θανάτους στην Ευρώπη. Χειρότερη δηλαδή από την Ιταλία, χειρότερη  και από την Ισπανία. Οπωσδήποτε  η Βρετανία δεν είναι η χώρα που ξέραμε, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το γενικό πολιτισμικό επίπεδο της. Χώρα με πλούσια ιστορία και με πολλές επιστημονικές κατακτήσεις στο ενεργητικό της.  Χώρα της ακρίβειας, όχι “του κουτουρού”. Μια χώρα που θα την έβλεπες στην πρώτη θέση καταπολέμησης του κορωνοϊού και όχι στην  τελευταία.

Ναί,δυστυχώς  η Βρετανία αυτές τις μέρες βρίσκεται στην πρώτη θέση σε θανάτους σε παγκόσμια κλίμακα κατ’αναλογία πληθυσμών  που είναι και η ορθότερη βάση συσχετισμού μεταξύ των χωρών. Πρίν ένα μήνα είχε την τέταρτη θέση μετά το Περού, το Μεξικό και την Ιταλία. Πρίν 15 μέρες τη δεύτερη θέση μετά την Ιταλία. Και το τελευταίο δεκαήμερο  βρέθηκε στην πρώτη θέση . Επαναλαμβάνουμε στην πρώτη θέση παγκόσμια κατ’αναλογία πληθυσμών.

Φυσικά δεν αποκλείονται αλλαγές στο μακάβριο αυτό συσχετισμό μεταξύ των χωρών σε ό,τι αφορά τον αριθμό των θανάτων. Και ελπίζουμε ότι η Βρετανία δεν θα μείνει βεβαρυμένη με ένα τέτοιο αξιοθρήνητο ρεκόρ  που θα αποτελεί μια μεγάλη μαύρη κηλίδα στην ιστορία της χώρας. Αλλά και μια περιορισμένη αλλαγή στη δεύτερη,τρίτη, τέταρτη ή και πέμπτη θέση θα πρόκειται για μια διαφοροποίηση στην ίδια κλίμακα της ιστορικής προσβολής.

Θα έχετε προσέξει ότι στις ίδιες δηλώσεις του ο πρωθυπουργός, Boris Johnson, τόνισε ότι ο ίδιος και η κυβέρνηση του κατέβαλαν κάθε δυνατή προσπάθεια, “έκαμαν ό,τι μπορούσαν” στην αντιμετώπιση της κρίσης.

Δηλαδή το άπαντο των προσπαθειών της κυβέρνησης κατέληξε στο χειρότερο αποτέλεσμα για τη χώρα.

Κάτι βαθύτερο οπωσδήποτε δέν πάει καλά.