Αξιότιμε κύριε Υπουργέ των εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας, άκουσα με ιδιαίτερη προσοχή τις σιροπιαστές και γλυκανάλατες δηλώσεις σας για την προσπάθεια που καταβάλλει η χώρα σας να «ΣΠΡΩΞΕΙ» για μια λύση που θα ωφελήσει και τις «δύο πλευρές». Kι ότι «θα εργαστείτε μαζί με τους κύπριους για να πετύχετε μια δίκαιη και διαρκή λύση», καλώντας ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΡΗ να επιδείξουν «ευελιξία και συμβιβασμό»…
Κύριε Δομίνικε Ράαμπ, ένα έχω να σας πω, και μάλιστα σε άπταιστα αγγλικά, για να με καταλάβετε:
Mr. Minister… YOU’RE FULL OF BULLSHIT!
Γνωρίζω πως η συμπεριφορά μου αυτή δεν είναι η πρέπουσα. Κι ούτε η ενδεδειγμένη που απαιτεί το «etiquette» της Βρετανικής διπλωματίας. Και πως θα με κατηγορήσετε πως είμαι βρομόγλωσσος. Χυδαιολόγος. Πως συμπεριφέρομαι σαν χούλιγκαν που βρίζει απ’ τις κερκίδες και πως έχω κατρακυλήσει στο γλωσσάρι του πεζοδρομίου…
Θα έχετε απόλυτο δίκιο αξιότιμε κύριε υπουργέ. Σπάνια συμπεριφέρομαι με τέτοιο άξεστο, άκομψο και «αλήτικο» τρόπο. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής όμως, είναι κι άλλα πολλά που θέλω να ξεστομίσω, αλλά είπα… «Θου Κύριε φυλακήν τω στόματι μου…»
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους κύριε Ράαμπ, η άκομψη συμπεριφορά μου είναι «κομμένη και ραμμένη» στα μέτρα της δικής σας ανειλικρίνειας, θεατρινισμού, υποκρισίας, φαρισαϊσμού και διπλοπροσωπίας. Γιατί για άλλη μια φορά, εμφατικά αποδεικνύεται πως η χώρα σας είναι ο «συνήθης ύποπτος». Ο κακός δαίμονας της Κύπρου! Η «κουτσονούρα αλεπού» η οποία περισσότερο από οποιαδήποτε άλλο ευθύνεται για το ολοκαύτωμα και την καταστροφή του τόπου μου.
Θα «εργαστείτε» λέτε… «για να πετύχετε μια δίκαιη και διαρκή λύση…»
Για πια «δίκαιη» λύση μας μιλάτε κύριε Ράαμπ;
Μια λύση όπου ο Τουρκικός στρατός θα αποχωρήσει από την κατεχόμενη «Βόρεια» Κύπρο;
Μια λύση όπου η Τουρκία δεν θα έχει μονομερή επεμβατικά δικαιώματα;
Μια λύση όπου οι 350,000 ξενόφερτοι Σελτζούκοι που κουβάλησε η Τουρκία στην Κύπρο θα επιστρέψουν πίσω στο «Σελτζουκιστάν»;
Μια λύση όπου ΟΛΟΙ οι πρόσφυγες της Κύπρου θα μπορέσουν να επιστρέψουν πίσω στα σπίτια και τις περιουσίες τους;
Μια λύση όπου θα ακολουθηθεί η δημοκρατική αρχή πως «κάθε πολίτης έχει μία ψήφο»;
Μια λύση όπου το 18% θα αποκαλείται μειονότητα και δεν θα εξισούται με το 80% της πλειοψηφίας;
Μια λύση όπου θα τηρούνται οι Ευρωπαϊκές αρχές κι αξίες, το Διεθνές Δίκιο, το Δίκαιο της Θάλασσας και τα ανθρώπινα δικαιώματα;
Η μια λύση στην οποία δεν θα υπάρχουν ΒΡΕΤΑΝΙΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ, υπολείμματα της «εκλιπούσας» αποικιοκρατικής σας αυτοκρατορίας;
Αν μιλάτε για αυτή την «δίκαιη» λύση κύριε Ράαμπ, σας ζητώ συγνώμη για την άκομψη συμπεριφορά μου. Και σας υπόσχομαι πως ο πρώτος που θα την αποδεχθεί θα είμαι εγώ. Αν όμως ζητώντας μας να δείξουμε «ευελιξία και συμβιβασμό» μας ζητάτε να καταλήξουμε στην «μέση λύση» της «χαλαρής» ομοσπονδίας, και «ζητωκραυγάζοντας» από χαρά που καταφέραμε να ξεφύγουμε από την λύση «δύο κρατών» την οποία προβοκατόρικα και υπονομευτικά χρόνια προσπαθείτε να μας επιβάλετε, χορεύοντας τσιφτετέλι με τους καρντάσηδες φίλους σας, η απάντηση μου είναι…
Thanks, but no thanks!
Δεν είναι της ώρας να αναφερθώ στα διαχρονικά και συνεχή πισώπλατα μαχαιρώματα της εξωτερικής πολιτικής της χώρας σας ενάντια στον Κυπριακό λαό. Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. H στο «προμελετημένο έγκλημα» που διαπράξατε το 1959. Δένοντας τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο πισθάγκωνα κι υποχρεώνοντας τον να υπογράψει τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου. Βάζοντας του, όχι πιστόλι στον κρόταφο, αλλά Καλάσνικωφ. Και ούτε είναι η ώρα να καταγράψω τις υπονομευτικές σας προσπάθειες να διατηρήσετε την παρουσία της αποικιοκρατικής σας εξουσίας στην Κύπρο… Θα αφήσω την ιστορία να καταγράψει τα εγκλήματα σας.
Έρχομαι στο σήμερα και στην πρόσφατη επίσκεψη σας στην Κύπρο…
Αν δεν ήμουνα άνθρωπος καλλιεργημένος και αξιόπρεπος θα συνέχιζα να βωμολοχώ και θα σας σας έλεγα…
Mr. Minister you can go to hell…!
Δεν θα το κάνω όμως γιατί δεν μου το επιτρέπει η σεμνοπρεπής ανατροφή που μου έδωσαν οι γονείς μου. Για αυτό ευγενικά θα σας πως…
Mr. Raab, please go back to your country and leave Cyprus alone. Enough is enough! We don’t need your insincere, “holier-than-thou”, deceitful, two-faced, double-dealing Pharisaical “help”. We don’t…
Έτσι κι αλλιώς, όπως πάμε, τo φέσι, την ισλαμική μαντίλα και την «χιτζάμπ» θα τα φορέσουμε μόνοι μας!
Writer, composer, producer, director
Honorary Professor
President of “Charisma” Association
