Και να που πρέπει τώρα πια να σοβαρευτώ τόσο που να μου έρχονται δάκρυα, θλίψεις και καταθλίψεις αβάστακτες …βαρετές λέξεις της εποχής… μέσα σ’ αυτή την αφόρητη γερημία και αγνωσία της πανδημίας… πρέπει να γράψω για σοβαρά πράγματα και δεν μπορώ… είναι τόσο σοβαρή η αδυναμία μου… να αντιληφθώ ακόμα τι λέω και εγώ ο ίδιος… όχι τι μας λένε όσοι παίρνουν αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς… γιατί «τα τραγούδια λένε πάντα την αλήθεια..» και πράγματι «φοβάμαι ολ’ αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα…» μόνο που βολεύτηκα κι εγώ πως δεν φταίω κι έχω μείνει αμέτοχος «αθώος» στο ότι κι αν γίνει… γιατί αυτό που εκτυλίσσεται μπροστά στα αθώα, τάχατες, μάτια μας σήμερα δεν είναι η πανδημία του ιού αλλά η πανδημία του όντος… και του ζώντος… πώς θα πολεμήσουμε την διαφθορά… ποια διαφθορά… Το σύστημα όταν σε εξυπηρετεί είναι μια χαρά… όταν δεν σε βολεύει είναι διεφθαρμένο σύστημα…
Σωστά το λέει ο φίλος μου ο Κωστής Ευσταθίου… «εφαρμογή του νόμου… ισονομία-ισοπολιτεία »… ναι, μόνο που στις μέρες μας η εφαρμογή του νόμου είναι γράμματα ιερογλυφικά…
Ο άνθρωπος, ως άνθρωπος και λογικό ον, επηρεάζεται όταν βρεθεί μπροστά απο το προσωπικό του συμφέρον… δεν θέλω να κάνω τον έξυπνο και τον ήρωα… αυτό που θέλω να κάνω είναι να μιλήσω για το θέμα του σωστά εκπαιδευομένου ανθρώπου και την καλιέργεια του εσώτερου κόσμου του έτσι που να μπορεί στο μεγαλύτερο μέτρο του δυνατού να ξεπερνά αυτό το προσωπικό του συμφέρον και να ανάγεται σε ένα πλάσμα που να παίρνει τις πιο δίκαιες αποφάσεις… κι αυτό γίνεται με την σωστή εκπαίδευση και την καλιέργεια του πνεύματος… Όλοι μιλάμε για τον Πολιτισμό και ο Πολιτισμός είναι απών… είναι κάτι που χρησιμοποιείται κατά το δοκούν προς «πώλησιν πνεύματος » ενώ ο ίδιος είναι κάτι σαν εξωγήινος, δεν ανήκει σε αυτή τη σφαίρα.
Μελετήστε την Παιδεία μας… τις μεθόδους και τις πρακτικές της… την διδακταία ύλη της. Η Παιδεία μας σήμερα παράγει εμπορεύσιμους και προϊοντικούς ανθρώπους για να εξυπηρετούν το σύστημα… το σύστημα που βολεύει τις αλαζόνες εξουσίες, οποίου χρώματος… Καμιά Παιδεία και καμιά Πολιτεία δεν νοιάζεται για τη σφυρηλάτηση του πνεύματος του ανθρώπου για να είναι ικανός να ξεπεράσει τον εαυτό του και τον φόβο του… γιατί ακριβώς τις εξουσίες τις θρέφουν τα φοβισμένα ανθρωπάκια…
Όσους και όποιους νόμους και να έχεις αγαπητέ μου φίλε Κωστή, για να τους εφαρμόσεις… για να έχεις ισονομία και ισοπολιτεία, όπως πολύ σωστά και με πάθος επικαλείσαι, θα πρέπει πρώτα να γαλουχίσεις και να ατσαλώσεις το πνεύμα του ανθρώπου με το «ηθικό δίκαιο»… κι αν δεν υπάρχει τέτοιος ορισμός να κάνουμε έναν… το νομικό δίκαιο από μόνο του πάντοτε θα έχει ελλείματα… και θα ευνοεί τη διαφθορά…
