Κύριε Ιησού Χριστέ Μεγαλοδύναμε, κατά το Μέγα έλεος σου και ως Μόνος Φιλάνθρωπος, δώρισε στους πιστούς σου πραγματικούς και άξιους της διακονίας σου αρχιερείς. Αυτή πρέπει να είναι πλέον η καθημερινή μας προσευχή.
Μονοπώλησε και πάλι με τις πράξεις και τις δηλώσεις του το ενδιαφέρον ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος ο Β΄ και προκάλεσε την αντίδραση και την οργή της κοινωνίας με την αυθαίρετη και παράνομη κατεδάφιση διατηρητέων κτηρίων. Πολίτες, οργανωμένα σύνολα, όλα τα κόμματα (εκτός της ΕΔΕΚ που είδε κατάρρευση αντί κατεδάφιση) με οργή, καταδίκασαν τις νέες ενέργειες του Αρχιεπισκόπου.
Μετά την δημόσια εξομολόγηση του Αρχιεπισκόπου ότι ζήτησε από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη «να σταματήσουμε να κλέφτουμε» ακολούθησε και μια συνέχεια ψεμάτων που αφορούσαν την κατεδάφιση των διατηρητέων.
Δυστυχώς ο αμετροεπής ποιμενάρχης με λόγια και έργα συνεχίζει να προκαλεί την κοινωνία. Με πράξεις και λόγια προσβάλλει συλλήβδην κληρικούς και λαϊκούς.
Για ακόμη μια φορά πρωταγωνιστής, αντί για πνευματικό θρησκευτικό και χριστιανικό έργο, σε θέματα διαφθοράς διαπλοκής και αυθαιρεσίας.
Ο Αρχιεπίσκοπος πρέπει να περιοριστεί στα καθήκοντα του και να μην παρασύρεται σε πράξεις που δεν αρμόζουν στην εκκλησία.
Ο Αρχιεπίσκοπος πρέπει να ξέρει ότι η μεγαλύτερη νίκη του ανθρώπου είναι να νικήσει τον ίδιο του τον εαυτό, δηλαδή τα πάθη και τις αδυναμίες του, αλλά και να θυμάται ότι ο λαός που του εμπιστεύθηκε ο Θεός έχει την κοινή λογική και δεν μπορεί να ανεχτεί τέτοιες νοοτροπίες και συμπεριφορές. Συμπεριφορές τόσο του ιδίου, όσον και άλλων μελών της Ιεράς Συνόδου. Συμπεριφορές που εν μέσω πανδημίας καλούσαν σε παραβίαση των διαταγμάτων με μια αμετανόητη στάση. Νόμιζαν προφανώς, ότι είναι υπεράνθρωποι και άτρωτοι και με κηρύγματα και δηλώσεις που άρδευαν αλλοφροσύνη από την εωσφορική τους έπαρση οδήγησαν ανθρώπους σε θάνατο από τον κορονοϊό.
Σκοπός της εκκλησίας είναι η προετοιμασία «καλών και αγαθών πολιτών». Η εκκλησία πρέπει να καταστεί μια γλυκιά ελπίδα και καταφύγιο για τον απελπισμένο πολίτη και μια ήρεμη δύναμη απέναντι στο σάπιο και διεφθαρμένο κυβερνητικό πολιτικό κατεστημένο του οποίου σήμερα είναι δυστυχώς ο καλύτερος σύμμαχος.
Αποστολή της εκκλησίας είναι η σωτηρία των ψυχών. Χρειάζεται μια νέα αρχή, μια νέα επανατοποθέτηση της εκκλησίας στη βάση αρχών και αξιών.
Ο Δεσπότης δεν είναι επάγγελμα είναι λειτούργημα και η Εκκλησία δεν είναι μόνο επιχείρηση, και αυτό πρέπει να φανεί στη πράξη, από το πανέρι της ντροπής που θυμίζει επαίτες στα φανάρια της τροχαίας που σου κτυπούν το τζάμι για να ρίξεις στο τενεκεδάκι τον οβολό σου, μέχρι τα ξενοδοχεία και τα διαβατήρια.
Διαφορετικά ο κόσμος θα απομακρυνθεί ακόμη περισσότερο και θα γυρίσει την πλάτη σε τέτοιους αρχιερείς. Θα ταιριάξει δε η ιστορία- παραμύθι,, που μας έλεγαν οι παλαιότεροι.
«Όταν ο παπάς ενός μικρού χωρκού γέρασε και πέθανε οι χωρκανοί αποφάσισαν να δκιαλέξουν ένα χωρκανόν τζαι να τον πάρουν στον Δεσπότη να τον κάμει παπά για να μεν τους φέρει κανένα ξενοχωρίτη. Πιάνουν λοιπόν τον Αντρίκκο του Γιωρκή που ήταν γραμματιζούμενος τζαι παν στον Δεσπότη. Εμπήκαν στο γραφείο του τζαι ήβραν τον να δκιαβάζει κάτι χαρκιά. Ώρα καλή σου Δέσποτα λαλούν του οι χωρκανοί. Όπως ξέρεις επέθανε ο παπάς μας τζαι δεν έχουμε παπάν. Εφέραμεν τον Αντρίκκο που εν γραμματιζούμενος να τον χειροτονήσεις παπά. «Να πάτε που τζαμέ που ήρτετε τζιαι ο Αντρίκκος εν κάμνει για παπάς». Μα γιατί Δέσποτα; Εν γραμματιζούμενος, εν έξυπνος τζιαι εν καλός χριστιανός. « Έτσι που τον θωρώ που την φάτσα φαίνεται μου τσιγγούνης. Εν κάμνει για παπάς». Ήντα να κάμουν οι χωρκανοί εστραφήκαν στο χωρκό τους. Ύστερα που δκυό τρεις μέρες εστραφήκαν στον Δεσπότη τζαι επήραν τον Σταύρο του Παναή τζαι ξαναβάλλουν το αίτημα τους για να τους τον κάμει παπά. «Να τον πιάτε τζαι να φύετε δεν κάμνει για παπάς». Μα γιατί Δέσποτα; «Έτσι που τον θωρώ φαίνεται μου θυμοδκιάρης. Εν κάμνει για παπάς». Για να μεν πολλολοήσουμε όποιον επαίρναν οι χωρκανοί ο Δεσπότης έβρισκε του αϊπιν.
Έτσι λοιπόν πάστα νεύρα τους μιαν ημέραν εζέξαν ένα γάρο να τον πάρουν του Δεσπότη να τον κάμει παπά. Ομπρός εστολίσαν τον με κάμποσα φκιόρα, εσελλώσαν τον τζαι με ένα χρωματιστό πατσιαούρι. Πίσω που εν ο νούρος εδίσαν τζε εκρέμμουνταν ότι χρυσαφικά τζε ασημικά είχαν. Πάσιν λοιπόν στον Δεσπότη. Εφέραμεν σου τούντον γάδαρο να μας τον κάμεις παπά. «Γίνεται γάρος παπάς σιορ; Μα εν σέβεστε τον Θεό που σας θωρεί. Γλήορα φύετε τζαι να μεν ξαναπατήσετε δαμέ».
Επιάσαν λοιπόν τον γάρο οι χωρκανοί τζε εξεκινήσαν να φύουν. Άμαν τζαι εγύρισεν ο γάρος είδε ο δεσπότης τα χρυσαφικά που εκρέμμουνταν. Μονομιάς βάλλει τους την φωνή τζαι λαλεί τους: «ελάτε πίσω χωρκανοί. Έτσι που τον θωρώ , που ομπρός γαουροδείχνει αλλά που πίσω παπαδοδείχνει. Φέρτε τον τζαι αλώπως κάμνει για παπάς».
