Η βρώμα και η δυσωδία της διαφθοράς και των σκανδάλων έχει κτυπήσει κόκκινο στην Κύπρο. Πως είναι δυνατόν ένας τόπος που γέννησε τους λαμπρούς, τους ανιδιοτελείς, τους ήρωες αγωνιστές του αντιαποικιακού απελευθερωτικού αγώνα, να έχει φτάσει σε τόσο χαμηλό σημείο ιδιοτέλειας, αρπαγής, καταλήστευσης του κράτους που δημιούργησε η επανάσταση του 55-59;
Πώς είναι δυνατόν τόσοι αξιωματούχοι να εξευτελίζουν στον έσχατο βαθμό αυτό το κράτος και τους πολίτες του; Και γιατί αυτό το κράτος δεν τιμωρεί παραδειγματικά τους ενόχους;
Και πώς είναι δυνατόν μερικοί, ή λίγοι ή πολλοί διεφθαρμένοι να ενεργούν με όλη τους την άνεση και να διαβρώνουν όχι μόνο το κράτος αλλά και την ίδια την κοινωνία; Η ατιμωρησία. Αλλά γιατί; Ποιοι καλύπτουν τους διεφθαρμένους; Ποιοι πολεμούν αυτούς που τους καταγγέλλουν και τους αποκαλύπτουν; Όπως π.χ. τον Γενικό Ελεγκτή και κάποιους κομματικούς αξιωματούχους;
Γιατί απλούστατα η διαφθορά έχει κτίσει ολόκληρο σύστημα λειτουργίας και προστασίας της. Όχι μόνο πολιτικά πρόσωπα αλλά και πολιτικά κόμματα, αυτά που κυβέρνησαν και κυβερνούν, αξιωματούχοι και απλοί δημόσιοι υπάλληλοι, δικαιοσύνη και μέσα μαζικής ενημέρωσης αλλά και δημοσιογράφοι αποτελούν μέρος του εγκαθιδρυθέντος διεφθαρμένου συστήματος. Όλοι αυτοί εκτρέφουν και συντηρούν τη διαφθορά και την καταλήστευση του εθνικού πλούτου και εξευτελίζουν διεθνώς την Κυπριακή Δημοκρατία που τόσες φορές διακηρύξαμε ότι πρέπει να τη διαφυλάττουμε ως κόρην οφθαλμού. Πώς όμως; Αφού εμείς οι ίδιοι τη διαβρώνουμε από μέσα. Αφού εμείς τη διαλύουμε στο βωμό της ιδιοτέλειάς μας και της ακόρεστης δίψας μας για εύκολο χρήμα.
Στη βάση, ως θεμελιός του συστήματος διαφθοράς βρίσκονται διεφθαρμένα κόμματα εξουσίας. Αυτά είναι η ρίζα του κακού. Αυτά δημιουργούν τους θεσμούς και διορίζουν τους αξιωματούχους. Αυτά συνεργάζονται στη διεφθαρμένη δράση τους και αλληλοσυγκαλύπτονται. Και συμπορεύονται όχι μόνο σ΄ αυτό τον τομέα αλλά στον οικονομικό και προ πάντων στο εθνικό θέμα.
Και ταυτόχρονα για να ξεγελούν και να περιχαρακώσουν τους αφελείς οπαδούς τους δήθεν συγκρούονται και αλληλοκατηγορούνται επί σχεδόν παντός επιστητού.
Δεν είναι απλά διεφθαρμένα κόμματα. Είναι επικίνδυνα κόμματα. Είναι η ουσία του τεράστιου προβλήματος που αντιμετωπίζει ο τόπος. Και, σίγουρα, δεν είναι αυτοί που μπορούν ή θέλουν να δώσουν λύσεις στα προβλήματα που οι ίδιοι δημιούργησαν. Η κάθαρση και η αλλαγή μόνο από το λαό μπορεί να προέλθει.
*Πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης.
