Είναι μια κοινωνικοπολιτική θεωρεία που αναπτύχθηκε από τον Αμερικανο-Εβραίο Samuel Huntington (The Clash of Civilization) τον περασμένο αιώνα. Η θεωρία αυτή προβλέπει ότι είναι τόσο διαφορετικές και ασυμβίβαστες οι αξίες δυο θρησκειών, του Ισλαμισμού και του Χριστιανισμού, που αναπόφευκτα οδηγούν σε μια εφ΄ όλης της ύλης σύγκρουση. Είναι η σύγκρουση των πολιτισμών. 

Τη θεωρία αυτή την ενστερνίστηκε ερχόταν κουτί: Τον επένδυε με ένα μανδύα προστάτη των χριστιανικών αξιών, και του δυτικού πολιτισμού ενάντια στο αιμοβόρο και απάνθρωπο «ακραίο Ισλάμ» και τον καθιστούσε προστάτη του πολιτισμού και των αξιών μας. Η πραγματικότητα βέβαια είναι πολύ διαφορετική. Η ιμπεριαλιστική επεμβατική πολιτική σε χώρες του τρίτου κόσμου και ιδιαίτερα στη Μ. Ανατολή με τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς είναι αυτή που δημιούργησε την αντίδραση των λαών και εν τέλει δραστηριοποίησε το λεγόμενο ακραίο Ισλάμ. Ακόμα σωστότερα αυτή η πολιτική δημιούργησε τις ακραίες Ισλαμιστικές οργανώσεις. Αρχής γενομένης από το Αφγανιστάν. Ποιος δημιούργησε την Αλ Κάϊντα; Οι ίδιοι οι Αμερικανοί για να αντιμετωπίσουν τους Ρώσσους. Δεν ξέρω αν πίστευαν ότι θα την ελέγχουν κιόλας. Φάνηκε όμως ξεκάθαρα ότι αφού έδιωξαν τους Ρώσσους η Αλ Κάϊντα και οι Μουτζαχεντίν δεν ήταν διατεθειμένοι να αλλάξουν αφεντικό. Και πολέμησαν και πολεμούν τους Αμερικανούς μέχρι σήμερα. Την 11η Σεπτεμβρίου 2001 δεν νομίζω να την ξεχάσουν ποτέ οι Αμερικανοί. Ούτε κι εμείς. 

Να συνεχίσουμε με το Ιράκ. Αφού εξόπλισαν τον Σαντάμ Χουσεϊν, ο οποίος ήταν και Σουνίτης, τον έστρεψαν ενάντια στο σιϊτικό Ιράν των 80 εκ. σ΄ ένα εξοντωτικό πόλεμο 8 ετών ο οποίος θέρισε τη νεολαία των δυο χωρών αλλά και κατέστρεψε την οικονομία τους. Μετά θυμήθηκαν ότι είναι λέει δικτάτορας και αφού τον ενθάρρυναν να εισβάλει στο Κουβέϊτ του επιτέθηκαν με την επιχείρηση καταιγίδα της Ερήμου και διάλυσαν κυριολεκτικά τη χώρα. Τον Σαντάμ τον εκτέλεσαν. Ακολούθησε το χάος μέσα στο οποίο ευδοκίμησε μια άλλη ακραία σουνιτική οργάνωση, το Ισλαμικό κράτος. Το οποίον παραδόξως παρά την αμερικανική στρατιωτική παρουσία επεκτάθηκε σε μεγάλο μέρος της επικράτειας του Ιράκ πλην μεγάλου μέρους του Κουρδιστάν και σχεδόν ανεμπόδιστα μπήκε στην Συρία. Αμερική και Τουρκία ήθελαν την εξόντωση του Άσσαντ επειδή είχε συμμαχήσει με τη Ρωσία. Έτσι χρησιμοποίησαν το ISIS για να πετύχουν αυτό τον σκοπό. Να θυμηθούμε ότι ο Τζο Μπάϊντεν όταν ήταν αντιπρόεδρος των Η.Π.Α. κατηγόρησε δημοσίως την Τουρκία ότι αυτή συντηρεί και στηρίζει το Ισλαμικό κράτος. Και πριν ο Αλέκτωρ λαλήσαι τρις ο Μπάϊντεν το ανακάλεσε. Απλούστατα γιατί και η χώρα του ήταν μπλεγμένη κι αυτή στη βρώμικη ιστορία. Αν δε δεν επενέβαιναν οι Ρώσοι ο ISIS θα είχε καταλάβει ολόκληρη τη Συρία.

Δεν θα μιλήσω για τη Λιβύη ούτε για την Υεμένη γιατί πρόκειται για επανάληψη σεναρίων με σεναριογράφο τις ΗΠΑ. Θα σταθώ μόνο στον κύριο προβληματισμό τού τώρα και τού μέλλοντος. Το πολιτικό Ισλάμ της Τουρκίας του Α.Κ.Ρ. και του σουλτάνου Ερντογάν. Αυτό που σήμερα αποτελεί την πραγματική απειλή για τις χώρες της Ευρώπης. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν υπήρξε ο Τούρκος ηγέτη που βοήθησε αφάνταστα την Αμερικανική Ιμπεριαλιστική πολιτική στη Μ. Ανατολή, που ανάλαβε όλες τις βρώμικες δουλειές, που διέθεσε τις βάσεις του εναντίον του Ιράκ και όχι μόνο. Ταυτόχρονα όμως δούλευε και για τους δικούς του στόχους. Στη Συρία ματαιώθηκαν τα σχέδια των Αμερικανών από τους Ρώσους. Όχι όμως και του Ερντογάν. Διαφύλαξε ένα θύλακα στο Ιντλίπ όπου μάζεψε τους τζιχαντιστές του για να τους χρησιμοποιήσει ως μισθοφόρους στις διάφορες υπερπόντιες επιχειρήσεις του στη Λιβύη, στο Αρτσάχ, και πιθανότατα στην Ευρώπη.

Εδώ υπάρχει κατά πάσαν πιθανότητα σχέδιο για πλήρη αποδυνάμωση και διάλυση της Ε.Ε. Με αιχμή του δόρατος την Τουρκία. Και η αιχμή της Τουρκίας το Ισλάμ το οποίο έχει πλημμυρίσει την Ευρώπη.

Να ποιος είναι πλέον  . Και όσο και αν κάποιες ευρωπαϊκές ηγεσίες βλακεύουν αδιαφόρως, θα υποχρεωθούν να μαζέψουν τα μυαλά τους. Τώρα ο κίνδυνος είναι πιο μεγάλος από εκείνον του Χιτλερισμού του 1939. Γιατί τώρα ο εχθρός  δυνάμει είναι μέσα στην Ευρώπη. Μακάρι να ξυπνήσουν όσο ακόμα είναι καιρός.

* Πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης